Το σάουντρακ της κρίσης

Εχουν αναφέρει για την ερμηνεία του Δημήτρη Σγούρου ότι «ξεπερνά τις ανθρώπινες δυνατότητες της τέχνης του πιάνου». Αν ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, για το κάλλιστο που τον χαρακτηρίζει τι ελπίδες-στόχους μπορεί να έχει; Θα καταθέσει τα χαρτιά του για σύνταξη;

«Εάν λαμβάναμε υπόψη και μετρούσαμε τα ένσημά μου, αυτά έχουν συμπληρωθεί πολύ νωρίτερα αφού κάνω φορολογικές δηλώσεις ήδη από το 1984, δηλαδή από δεκατεσσάρων ετών» απαντά ο πιανίστας. «Ομως η μουσική είναι η ζωή μου και το κοινό η αναπνοή μου! Πώς είναι δυνατόν να τολμήσω να σκεφθώ την απομάκρυνσή μου από τη σκηνή από τώρα και όχι όταν πια οι δυνάμεις και ο ενθουσιασμός μου δεν θα μου το επιτρέπουν; Εξάλλου ο στόχος μου ήταν πάντα να μαθαίνω περισσότερα».

Αν η παγκόσμια κρίση που βιώνουμε ήταν μουσική, τι θα ήταν;

Θα μπορούσε να ήταν το είδος της μουσικής που χρησιμοποιείται για μουσική επένδυση κινηματογραφικών ταινιών φρίκης, φόβου και απελπισίας.

Η παγκόσμια επανεμφάνιση του φασισμού σάς απασχολεί; Την εξηγείτε; Την παρουσία της Χρυσής Αυγής στην ελληνική Βουλή και την ελληνική κοινωνία;

Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι η αντίδραση του κόσμου στις τρομακτικές πιέσεις που δέχεται από παντού και στην απελπισία που τον κυριεύει βλέποντας τα παλαιότερα πιστεύω και τα όνειρά του για καλύτερη ζωή να κατακρημνίζονται.

Είχατε πει παλαιότερα πως είχατε ήρωά σας τον Ποπάι;

Στην ψυχή και τα όνειρά μου, ναι. Πού υπάρχει κάποιος καλύτερος, αγνός και ανθρώπινος ήρωας;