Η Ελλάδα αντιστέκεται και στα 107

Ακόμη και μέσα στον χορό της φθοράς, της ύφεσης, της εκποίησης, υπάρχει ακόμη – ζει και βασιλεύει – και η Ελλάδα που αντιστέκεται στη φθορά. Και τη φθορά του χρόνου.

Σαν τον Εμμανουήλ Κριαρά, ομότιμο καθηγητή στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μετρ στη βυζαντινή γραμματεία. Που χθες δεχόταν ευχές για το πέρασμά του στο 107ο έτος της πολυκύμαντης ζωής του!

Ενός ανθρώπου των γραμμάτων, της επιστήμης του λόγου που έχει δει από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον κομήτη του Χάλεϊ, μέχρι ένοπλη διαδήλωση στην Κρήτη. Και μπορεί να ντρέπεται για όσα βλέπει σήμερα – γιατί ακόμη τα βλέπει, τα ακούει, τα σχολιάζει όλα. Εστω και κουρασμένος. Και ας είναι – για να πούμε και κάτι αστείο – ο Ελληνας που έχει βάλει κάτω όλα τα ασφαλιστικά ταμεία ως συνταξιούχος (υποχρεωτικά, από τη χούντα) από το 1967. «Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή», έλεγε στη συνάδελφο Βίκυ Χαρισοπούλου…

Το απόσταγμα της σοφίας αυτής της Ελλάδας που αντιστέκεται; Η γνώση δεν φέρνει υποχρεωτικά και ήθος. «Με το να πάω εγώ δηλαδή να μάθω αρχαία ελληνικά λαμπρά, βυζαντινά, τις γλώσσες του κόσμου, το ήθος μου εξυψώνεται;». Το ήθος – το ξέρει και ο ίδιος – κατακτάται και διαφυλάσσεται. Και η Ελλάδα τού σήμερα δεν κάνει τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το αντίθετο.

Τι να ευχηθεί κάποιος στον 107χρονο καθηγητή; «Να ζει!».