Από τον χορό μέχρι το θέατρο

Χοροθεραπεία. Αφορά την ψυχοθεραπευτική χρήση της κίνησης και του χορού, μέσα από την οποία το άτομο συμμετέχει δημιουργικά σε μια διαδικασία που προωθεί τη συναισθηματική ωρίμαση σε ηλικία που δεν είναι καλό να είσαι συναισθηματικά ανώριμος, δηλαδή στην ενήλικη ζωή. Σύμφωνα με την Ενωση Χοροθεραπευτών Ελλάδος, η χοροθεραπεία πρεσβεύει ότι «το σώμα καθρεφτίζει την προσωπική ιστορία, την προσωπικότητα και τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Μέσα από την κίνηση έχουμε πρόσβαση και σε οτιδήποτε αφορά τα προ-λεκτικά στάδια της ανάπτυξης και της ωρίμασης».

Μουσικοθεραπεία. Σύμφωνα με τον Σύλλογο Πτυχιούχων Επαγγελματιών Φυσικοθεραπευτών Ελλάδας, η μουσικοθεραπεία είναι μια μορφή δημιουργικής ψυχοθεραπείας μέσω τέχνης κατά την οποία η προσοχή του θεραπευτή εστιάζεται στη δημιουργία και αξιολόγηση της εξελισσόμενης θεραπευτικής σχέσης με τη βοήθεια της μουσικής και των ήχων. Κατά τη μουσικοθεραπευτική διαδικασία, τα άτομα μπορούν να εκφράσουν και να επεξεργαστούν συναισθήματα μέσω της μουσικής, να διευρύνουν τις εμπειρίες και την αυτογνωσία τους, να βελτιώσουν την κοινωνικότητά τους και να αξιοποιήσουν την δημιουργικότητά τους.

Εικαστική θεραπεία. Εφαρμόζεται στις ΗΠΑ και Βρετανία από το 1960, ενώ στην Ελλάδα από το 1980. Η μέθοδος βασίζεται στη δύναμη της Εικαστικής Εκφρασης (ζωγραφικής, πηλού, κολάζ, φωτογραφίας, άμμου κ.ά.) ως μέσου επικοινωνίας. Η ζωγραφική είναι μια προβλητική τεχνική που επιτρέπει σε παιδιά και ενηλίκους να δημιουργήσουν, να κατασκευάσουν μια εικόνα του κόσμου όπως τον βιώνουν. Σε μια συνεδρία Εικαστικής Ψυχοθεραπείας μοιράζεται ο χρόνος ανάμεσα στη δημιουργία και στη συζήτηση πάνω σε αυτό που δημιούργησε κάποιος. Το πώς θα μοιραστεί αυτός ο χρόνος εξαρτάται από τις ανάγκες του θεραπευόμενου. Ο θεραπευτής δεν βρίσκεται εκεί για να καθοδηγεί και να επιβάλλει το δικό του εγώ. Βρίσκεται εκεί για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα ασφάλειας, εμπιστοσύνης και αποδοχής του ανθρώπου χωρίς κριτική. Βοηθάει στη διερεύνηση και επεξεργασία της εικόνας με τον εαυτό. Η σχέση είναι τριαδική, δηλαδή θεραπευτής – θεραπευόμενος – εικόνα.

  
Ψυχόδραμα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ψυχοδράματος Αθηνών, η θεραπεία επικεντρώνει το θεραπευτικό της ενδιαφέρον στους ρόλους που καλούνται να παίξουν τα μέλη μιας ομάδας θεραπευόμενων. Ενα από τα πιο γοητευτικά στοιχεία του ψυχοδράματος και της ομαδικής θεραπείας γενικότερα είναι ότι ο κάθε συμμετέχων μέσα στην ομάδα ξαναγεννιέται. Εφαρμόζεται μάλιστα και σε αρκετά δημόσια ψυχιατρεία.