Η ιστορία του «μισογύνη» Φρίντριχ Νίτσε

Τον Φεβρουάριο του 1865 ο Φρίντριχ Νίτσε βρισκόταν στην Κολωνία. Εκεί ξεναγήθηκε στα αξιοθέατα της πόλης από έναν υπηρέτη, από τον οποίο ζήτησε στο τέλος να του υποδείξει ένα εστιατόριο. Ωστόσο ο υπηρέτης επέλεξε να τον πάει σε έναν οίκο ανοχής. «Ξαφνικά είδα τον εαυτό μου» διηγήθηκε ο φιλόσοφος σε έναν φίλο του «περιτριγυρισμένο από μισή δωδεκάδα μορφές μέσα σε πούλιες και τούλια, οι οποίες με κοίταζαν γεμάτες προσδοκία. Για λίγο στάθηκα αποσβολωμένος. Επειτα κατευθύνθηκα ενστικτωδώς προς ένα πιάνο, σαν να ήταν το μοναδικό έμψυχο ον σε εκείνο το χώρο, και έπαιξα μερικά ακόρντα. Με συνέφεραν από την αποχαύνωσή μου κι έτσι απελευθερώθηκα». Αναφορές από τη ζωή και στοιχεία από το έργο τού εξαιρετικού γερμανού στοχαστή αποκαλύπτουν την ιδιαίτερη σχέση του με τις γυναίκες.