e-mail
Τς, τς, τς... Κάποιοι κατηγορούν τον κακόμοιρο Μπλάκι Λόλες, του αμερικανικού χέβι μέταλ γκρουπ WASP (ακρωνύμιο της φράσης Είμαστε Σεξουαλικά Διεστραμμένοι), ότι θέλησε να επιβάλει την ελληνικότατη λογική της πώλησης δίχως αποδείξεις στις συναυλίες του στα μέρη μας. Τς, Τς, τς... Σεξ και μαύρο χρήμα θα μας φάνε...
Το πήδημα της μακριάς γαϊδούρας
Αγαπητή Φοίβη,
Ειλικρινά εκπλήσσομαι με το μένος και τα σκωπτικά σχόλια για τη λεβέντικη ρήση του κ. Τατσόπουλου σχετικά με το εύρος των σεξουαλικών του επιδόσεων. Θα περίμενα από το γνωστό «δαιμόνιο του Ελληνα» προτάσεις για την αξιοποίησή του επ’ ωφελεία των οικονομικών του κράτους, που ως γνωστόν πάνε κατά διαβόλου.
Π.χ., θα μπορούσε να επιστρατευτεί ο εν λόγω «brave bull» όπως ο τράγος του γνωστού ανεκδότου για γονιμοποίηση ενδιαφερόμενων ανοργασμικών κυριών, τη δημιουργία ευρωπαϊκής τράπεζας σπέρματος κ.λπ. Πόσω μάλλον, που πρόκειται για βουλευτή προοδευτικού κόμματος και μάλιστα «διανοούμενο», τουτέστιν άτομο ειδικών προσόντων!
Αστε που αποδεδειγμένα (βλέπε προεκλογική περίοδο στην TV) όχι μόνο γ…εί αλλά και δέρνει! Αρκεί βέβαια να μην αμείβεται, γιατί τότε υπάρχει ο κίνδυνος να καταντήσει και αυτός δημόσιος υπάλληλος όπως ο τράγος που λέγαμε. Και αν η πρόταση αυτή σας φαίνεται παρατραβηγμένη, σας θυμίζω τον επί «Κωστακο-Ζαχοπούλειας ΝΔ» τσάρο Αλογοσκούφη, που είχε συμπεριλάβει στον προϋπολογισμό και έσοδα από το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου που και αυτό στην Ελλαδάρα μας γεννήθηκε.
Αρα, λοιπόν, «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα» που έλεγον και οι ένδοξοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, τα κόκαλα των οποίων σίγουρα θα τρίζουν μαζί με εκείνα της πάλαι ποτέ τιμημένης Αριστεράς.
Βαρβάρα Ταβλαρίδου – Μπακάλη
Να υποθέσουμε ότι δεν επιλέξατε, αγαπητή Βαρβάρα, τυχαία τη λέξη «πήδημα» μαζί με τη Ρόδο στην προκειμένη περίπτωση. Ούτε τον γόνιμο τράγο που έρχεται και δένει με τα συνθήματα, όπως «η γόνιμη ψήφος», που γέμισαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μόλις εκστόμισε τις ατάκες περί μισής Αθήνας, πηδήματος, αδελφών και λουγκρών ο εν λόγω βουλευτής. Στην απροκάλυπτη λεκτική ειρωνεία σας – συνεπακόλουθο του λεκτικού πηδήματος, σε αντίστιξη προς τη Ρόδο – δεν έχω παρά να αντιπροτείνω το ραπ του Μιθριδάτη των Ημισκουμπρίων που προειδοποιούσε: «Κορίτσια, πριν από ελάχιστα χρόνια γεννήθηκε στη Γη ετούτη ένα δώρο για σας… / Εγώ… / Ενας καλοδιατηρημένος, καλοαναθρεμμένος, / παρφουμαρισμένος, / καλοξυρισμένος, καλοβαλμένος ομορφάνδρας. / Είσαι κούκλος, είσαι ωραίος, είσαι γκόμενος μοιραίος / είσαι είδωλο, είσαι σταρ, ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ / Είσαι κούκλος, είσαι ωραίος, είσαι γκόμενος μοιραίος / είσαι ράπερ, είσαι “yo” κάνε μας από ένα γιο».
Σάλτσα ή απλώς φάλτσα
Κυρία Φοίβη μου,
Εσύ που έχεις τα νεύρα σου από οκτώ ετών, κάτι πρέπει να κάνεις για μερικούς τραγουδιστές μας που νομίζουν ότι μπορούν να μας υπαγορεύουν ακόμη και τους εθνικούς μας ύμνους.
Τι ήταν να αποφασίσει να τραγουδήσει Τσιτσάνη, όπως τον τραγούδησε τέλος πάντων, ο τραγουδιστής με το αγγλικό όνομα Vassilikos (Μπίλης Σακκάς είδα πως υπογράφει με το πραγματικό του όνομα) και ξαφνικά πρέπει να μας φλομώσει με τον λαϊκό μας βάρδο.
Σε συνέντευξή του διάβασα τη φράση, «Εχω παντρευτεί τον Τσιτσάνη» (έτσι ακριβώς!), και ανατρίχιασα σαν να έχω δει θρίλερ. Δεν έμενε μάλιστα σε αυτή την παροιμιώδη φράση, αλλά έλεγε ότι πρέπει να αλλάξει ο εθνικός μας ύμνος και στη θέση του να βάλουμε το τραγούδι-ύμνο του Τσιτσάνη «Συννεφιασμένη Κυριακή».
Δεν έμεινε ούτε εκεί, αλλά έλεγε ότι στον κόσμο δεν λέει τίποτα το «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή», ενώ η «Συννεφιασμένη Κυριακή» του μιλάει.
Υπάρχει κάποιος να σταματήσει αυτά που προκαλούν τόσο πολύ την αισθητική μας;
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Χρήστος Μαυραγάνης
Υπομονή, αγαπητέ Χρήστο. Οι καλλιτεχνάδες μας έχουν ξεφύγει πια. Ολοκληρωτικά και ολούθε. Νομίζουν πως είναι εθνικοί διαμορφωτές. Δεν μας φτάνει ο καημός μας, έχουμε και τον κάθε βασιλικό να ποτίζει τη γλάστρα μας με ό,τι καλλιτεχνικό απωθημένο τού βρίσκεται. Κατσαρόλες, σεξουαλικά, εθνικά, όλα μαζί… Και μάλιστα με κορόνες τύπου όπερας! Κορόνες είπα και θυμήθηκα (ταιριάζει γάντι στην περίσταση) την πολύ καλή αοιδό της Θεσσαλονίκης Ρούλα Μανισάνου, που μαζί με το γκρουπ Αγαμοι Θύται είχε κάνει σουξέ μια χαριτωμένη παρωδία, ένα κοντσέρτο για νταλγκά και ορχήστρα με την αοιδό Αγνή Φάλτσα σε στυγερούς λαρυγγισμούς. Κάπως έτσι ελπίζει να ακούμε από τα χειλάκια του τον νέο «εθνικό ύμνο» ο αγγλόφωνος μέχρι τώρα αοιδός μας, που ανακάλυψε την πυρίτιδα και κοντεύει να μπουρλοτιάσει τον τόπο ολόκληρο!