Στίγμα

Συγκρατημένη αισιοδοξία

ΣΤΗΝ «ΓΚΡΑΝ ΠΛΑΣ» των Βρυξελλών το ρολόι στον καθεδρικό των Αγίων Μιχαήλ και Γκουντούλα (αγνώστων λοιπών στοιχείων) θα δείχνει δώδεκα όταν θα αρχίζει η πιο σοβαρή – έχω βαρεθεί να χρησιμοποιώ τον όρο κρίσιμη – συνεδρίαση του Eurogroup, η οποία καλώς εχόντων των πραγμάτων θα καταλήξει στο να πάρουν τα «πρεζάκια» της Ευρώπης μια κάποια δόση. Ολόκληρη πάντως όχι, αν κατάλαβα σωστά με όσους κυβερνητικούς μίλησα χθες, κυριακάτικα.

ΑΥΤΟΙ (οι κυβερνητικοί δηλαδή) έμοιαζαν «δαγκωμένοι», γεγονός που το απέδωσα στη νίλα της περασμένης εβδομάδας όταν, μη έχοντας καταλάβει τι συνέβαινε στο παρασκήνιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πανηγύριζαν προκαταβολικά για τη… διάσωση της χώρας, μετά την… εκταμίευση της δόσης των 44 δισ. ευρώ που δεν έγινε ποτέ…

ΓΙΑΤΙ δώδεκα το μεσημέρι και όχι το απόγευμα η συνεδρίαση; Πολύ απλά γιατί έχουν βαρεθεί το ξενύχτι οι υπουργοί. Αρχίζουν ας πούμε έξι το απόγευμα και φθάνουν πέντε τα ξημερώματα. Και μαζί τους ξενυχτάνε η Ευρώπη και οι ΗΠΑ, «ξημερώνουν» η Ασία, τα χρηματιστήρια, ο κόσμος όλος και εμείς μαζί τους εδώ στην Ελλάδα. Πράγματα γνωστά.

ΣΗΜΕΡΑ αρχίζουν από το μεσημέρι. Σε καλό να μας βγει. Αυτό έχω να πω. Γιατί, όπως προανάφερα, οι κυβερνητικοί ήταν με σφιγμένα δόντια και δεν μου άρεσε καθόλου αυτό…

 – Πως βλέπετε τα πράγματα; ρώτησα ένα εξ αυτών.

 – Είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι μου απάντησε.

 – Τι σημαίνει αυτό;

 – Σημαίνει ότι όλα είναι ανοιχτά και δεν λέμε τίποτε περισσότερο.

ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ με ενημέρωσε ότι αυτή είναι η εντολή του Πρωθυπουργού, ο οποίος μετά τα καραγκιοζιλίκια της Τετάρτης επέβαλλε «σιγή ασυρμάτου», απαγορεύοντας διά ροπάλου διαρροές «οι οποίες μπορεί να πλήξουν την εθνική προσπάθεια».

Αυτό το τελευταίο για να είμαι ειλικρινής δεν το κατάλαβα πολύ καλά, όμως εδώ που έχουμε φτάσει είπα να μη δώσω συνέχεια.

Ανακρίσεις για τα σχόλια

ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης, να αναφέρω ότι μεγάλο εκνευρισμό είχαν προκαλέσει στο Μέγαρο Μαξίμου οι «φωνές» δύο κορυφαίων υπουργών για τα διπλωματικά λάθη του προέδρου Αντώνη, αναφορικά με τη δόση και τη βιωσιμότητα του χρέους. Εγιναν μάλιστα και ανακρίσεις για να διαπιστωθεί η ταυτότητα των δύο υπουργών – για τα περαιτέρω…

ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ αυτή, αντιλαμβάνομαι πλήρως τον εκνευρισμό υπουργού (καραμανλικών αποχρώσεων) σε κεντρικό υπουργείο της κυβέρνησης, ο οποίος καθύβριζε το Σάββατο τη στήλη υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε συνομιλήσαμε. Εχει δίκιο. Πράγματι ουδέποτε συνομιλήσαμε αλλά, ύστερα από αυτό, τον ενημερώνω ότι (αυτο)καρφώθηκε. Και μου δίνει πλέον το δικαίωμα να τον καταγράψω ως… τρίτο στην παρέα των υπουργών που ασκούν κριτική στον πρόεδρο Αντώνη. Σαν πολλοί μαζεύτηκαν μου φαίνεται…

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΘΩ γι’ αυτό, το αντίθετο. Οσο πιο πολλοί αμφισβητούν τον πρόεδρο Αντώνη τόσο πιο μεγάλη είναι η πιθανότητα να υπάρξει ας πούμε, έστω και εκ των υστέρων, μια διόρθωση της ακολουθούμενης στρατηγικής στον τομέα του εθνικού ζητήματος.

Παρέμβαση βοηθείας

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Βαγγέλης πάντως, ο οποίος πιέζει για να αποκτήσει επιτέλους στρατηγική η κυβέρνηση, κάνει ό,τι μπορεί να βοηθήσει. Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου συνομίλησε τηλεφωνικά με διάφορους παράγοντες των Βρυξελλών, τηλεφώνησε και σε κάποιους Σοσιαλδημοκράτες με τους οποίους συνομιλεί συχνά και ύστερα επικοινώνησε με τον πρόεδρο Αντώνη και τον υπουργό Στουρνάρα, να τους μεταφέρει το κλίμα για σήμερα.

ΜΟΥ ΛΕΝΕ ότι κατά τη διάρκεια των δύο αυτών τελευταίων επικοινωνιών, ο πρόεδρος Βαγγέλης πρόσφερε τις καλές του υπηρεσίες και συνέστησε η κυβέρνηση να αναζητήσει ανάλογες υπηρεσίες στους συμβούλους της στο εξωτερικό.

«Κάν’ το όπως εγώ» που λένε…

«Μυστικές» συνομιλίες

ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ «κρεμάστηκε» και ο πρόεδρος Αντώνης χθες το απόγευμα. Αγνόησε τη μεσημεριανή σιέστα, πράγμα που του το οφείλουμε ως… υποχρέωση όπως είναι φυσικό, κατέβηκε κατά τις 4 το απόγευμα στο γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου και άρχισε τα τηλεφωνήματα.

 – Με ποιους μίλησε; ρώτησα όλος ενδιαφέρον.

 – Με παράγοντες στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες μου ανέφερε σιβυλλικά συνεργάτης του.

 – Συγγνώμη αυτοί οι «παράγοντες» δεν έχουν ονοματεπώνυμο; ξαναρώτησα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ δεν έλαβα αλλά θέτω και πάλι το θέμα: είναι δυνατόν να τηρείται τέτοια μυστικότητα για τις τηλεφωνικές επαφές του Πρωθυπουργού; Εάν υπάρχουν (γιατί αρχίζω πλέον να αμφιβάλλω), προφανώς αφορούν το εθνικό θέμα. Ποιος λόγος υπάρχει να τηρούνται μυστικές αφού δεν είναι συνομιλίες επί προσωπικού;

«Είμαστε έτοιμοι»!

ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, περιμένουν πότε θα κυβερνήσουν, σαν να μη΄ βλέπουν τι γίνεται. Οπως δήλωσε με ιδιαίτερα στομφώδη τρόπο, οφείλω να ομολογήσω, το αριστερό αγόρι Αλέξης το Σάββατο στο Περιστέρι, το κόμμα είναι έτοιμο να αναλάβει «τη μεγάλη ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας».

ΕΜΕΙΣ ΠΑΛΙ καθόλου! Αλλά καλού κακού ας ενημερώσει και τις υπόλοιπες συνιστώσες περί του θέματος, να μην έχουμε πάλι το θέαμα διάφοροι τύπου Λαφαζάνη να τον διαψεύδουν…

ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης ας κάνουν κάτι με τα ελληνικά τους εκεί στο γραφείο Τύπου του κόμματος της χαράς. Διαβάζω ας πούμε σε χθεσινή ανακοίνωση ότι «ο Πρωθυπουργός παραμένει ένας απαθής και άβουλος παρακολουθητής των εξελίξεων»! Είναι ελληνικά αυτά; Για να ξέρω. Ακου «παρακολουθητής». Πάλι καλά που δεν τον χαρακτήρισαν «ματάκια», «μπανιστηρτζή» ή κάτι ανάλογο. Κατά τα φαινόμενα τη λέξη «παρατηρητής» δεν πρέπει να την έχουν υπόψη τους…

Δεν κάλεσαν τον Αλαβάνο

ΕΧΩ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ και κατά το παρελθόν με την ημιμάθεια του γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν πρόκειται να επιμείνω περισσότερο. Σκέφτομαι απλώς να μεταφέρω τη δίκαιη αγωνία του φίλου Παναγιώτη (Λαφαζάνη) περί της πολιτικής τύχης του Αλέκου Αλαβάνου (μικρή φωτογραφία). Ο Αλαβάνος που δεν προσκλήθηκε (ακόμη φαντάζομαι…) στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη, δηλώνοντας πικραμένος ότι δεν θα παραστεί διότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ και δεν έχει λάβει πρόσκληση, βρήκε στήριξη στο πρόσωπο του Λαφαζάνη, ο οποίος σημείωσε ότι δεν είναι δυνατόν να παρευρεθούν πασόκοι στη Συνδιάσκεψη αλλά όχι ο Αλαβάνος.

Εχει δίκιο! Αλλά ποιος του φταίει του Αλαβάνου; Μόνο το κεφάλι του. Αυτό που είχε την έμπνευση να χρίσει διάδοχό του στο κόμμα τον Αλέξη. Πού να ήξερε…