«Φτωχοποίηση είσαι και φαίνεσαι (πολύυυυυ)»

Τι έχουμε πάθει με αυτή τη «φτωχοποίηση»; Κάθε πικραμένος που αποφασίζει να την πατήσει κάτω αλύπητα την κακομοίρα τη γλώσσα μας (λες και μας έμεινε τίποτε άλλο πλούσιο…), την τσαμπουνάει τη «φτωχοποίηση». Κι όποιον πάρει ο Χάρος.

Τη βλέπαμε τόσο καιρό να κόβει… κεφάλια σε σίριαλ και εκπομπές, στο πάνω μέρος της μικρής μας οθόνης, στην ογκώδη «ανακοίνωση» των απεργών της ΕΡΤ.

Μέχρι που έγινε πολύ του συρμού. Μέχρι και το περιούσιο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, καταγγέλλοντας – ως είθισται – τους πάντες και τα πάντα την τσαμπουνάει εν μέσω ορυμαγδού πεπατημένων (κάτωωωω, μέχρι να ματώσουν) λέξεων, για την επέτειο του Πολυτεχνείου, επί του οποίου βεβαίως βεβαίως έχει άποψη:

«”Δημοκρατία” ετών τριάντα εννιά. Η χώρα μας έχει βυθιστεί στην κρίση και στην αβεβαιότητα. Η συνεχώς υποτίμηση της ζωής μας και τα αλλεπάλληλα μέτρα φτωχοποίησης του λαού  οδηγούν στην απόγνωση. Λογοκρισία και βία απειλούν τη φωνή μας, την έκφρασή μας, την ύπαρξή μας, την τέχνη μας. Οι ήρωες του Πολυτεχνείου μάς δίνουν ελπίδα να προχωρήσουμε όσο δύσκολα κι αν είναι, να πιστέψουμε στη δύναμη της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της ανατροπής. Να πιστέψουμε πως τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά».

Αραγε, το απευθύνουν στους συναδέλφους τους – με κασετοφωνάκια ή χωρίς – που έχουν κατακλύσει τα βουλευτικά έδρανα; Ή σε εμάς, τους υπόλοιπους;

Πάνω που μάθαμε πως οι Νεάντερταλ ήταν οι πρώτοι που λανσάρισαν τις κρουαζιέρες στη Μεσόγειο… Πάνω που κάνει θραύση το πουλάκι τσίου…