Είναι αληθές πως η ιδέα σήμερα ενός Grexit (έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ) στους πολιτικούς κύκλους της Ευρώπης έχει υποχωρήσει, την ώρα που για ορισμένους ο κυβερνητικός συνασπισμός στην Αθήνα αποδεικνύεται περισσότερο σταθερός και ικανός απ’ ό,τι αρχικά αναμενόταν. Ωστόσο η φόρμουλα μιας τελικής λύσης για τη χώρα μας ώστε είτε να αναδιαρθρώσει την οικονομία μέσα στο ευρώ είτε να αποχωρήσει από αυτό, βρίσκεται ακόμη μακριά, προκαλώντας κατά καιρούς αναταράξεις στις αγορές.
Η σύγκρουση π.χ. ανάμεσα στους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας αναφορικά με το πόσος χρόνος πρέπει να δοθεί στη χώρα για να μειώσει το χρέος της και κυρίως πώς αυτό θα καταστεί βιώσιμο, αναβίωσε τους φόβους ότι η κρίση της ευρωζώνης μπορεί να αναζωπυρωθεί και πάλι. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τιμή του ευρώ υποχώρησε στο κατώτερο επίπεδο των δύο τελευταίων μηνών έναντι του δολαρίου και τα «ασφαλή» γερμανικά ομόλογα αυξήθηκαν στο υψηλότερο επίπεδο των δύο τελευταίων μηνών, δηλαδή οι τιμές τους υποχώρησαν. Το ΔΝΤ πιέζει για ένα κούρεμα των ομολόγων που κατέχει ο επίσημος τομέας των δανειστών της χώρας, ενώ η Γερμανία, η χώρα που συμβάλλει περισσότερο στα ταμεία στήριξης, το έχει απορρίψει κατηγορηματικά ως παράνομο. Ετσι, αν και αναμένεται τις επόμενες ημέρες μια λύση σχετικά με το χρηματοδοτικό κενό της διετούς επιμήκυνσης της δανειακής σύμβασης, οι αγορές θα συνεχίσουν να είναι επιφυλακτικές, καθώς όλοι είναι πεπεισμένοι ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει ένα νέο «επίσημο κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων.
Βέβαια, αν συνεχιστεί η ευρωζώνη να υπολείπεται των προσδοκιών των αγορών, τότε το μέλλον του ευρώ ίσως περάσει δύσκολες ώρες. Με το 60% των γερμανικών εξαγωγών να κατευθύνεται στην ευρωζώνη, έναντι π.χ. του μόλις 7% στην Κίνα, η διάσωση του ευρώ δείχνει να αποτελεί μονόδρομο. Ωστόσο τελικές λύσεις για το ευρώ και κυρίως για την Ελλάδα που θα μπορούσε να οδηγήσει τους φορολογούμενους σε απώλειες δεν αναμένονται πριν από τις γενικές εκλογές της Γερμανίας τον επόμενο Σεπτέμβριο. Ετσι η όποια τελική λύση αναφορικά με την Ελλάδα, αλλά και την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης θα πρέπει να αναμένονται τουλάχιστον ύστερα από τις γερμανικές εκλογές. Τα ερωτήματα λοιπόν αφορούν το κατά πόσο η Ελλάδα – που θα παραμένει υπό αμφισβήτηση – θα είναι ισότιμο μέρος της όποιας τελικής λύσης, αλλά και το κατά πόσο οι αγορές και η διεθνής οικονομία δεν θα χάσουν την ψυχραιμία τους.