Στίγμα

Στις Βρυξέλλες, για αναζήτηση βοήθειας

ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ραντεβού με διάφορους «κουμανταδόρους» στις Βρυξέλλες επιζητεί ο πρόεδρος «θα σώσω τη χώρα, ο τολμηρός» Αντώνης. Οπως μου εξήγησε χθες άνθρωπός του στο περιθώριο της… συναρπαστικής, αν μη τι άλλο, συζήτησης στη Βουλή (συζήτηση που απέδειξε ότι «αυτοί, παιδί μου, δεν βάζουν μυαλό με τίποτε»), ο πρόεδρος Αντώνης καίγεται να εξηγήσει  στους εταίρους ότι η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από τον γκρεμό και ως εκ τούτου «κάτι πρέπει να κάνουν με τη δόση».

ΡΩΤΗΣΑ ποιον θέλει να συναντήσει. Μου απάντησε ο άνθρωπος του προέδρου «με όποιον βρει που να θέλει να βοηθήσει». Συμπέρανα, και δεν με διέψευσε ο συνομιλητής μου, ότι επιδιώκει ραντεβού με Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, Ολι Ρεν και όποιον άλλον βρει διαθέσιμο – ή πρόχειρο.

Υπενθυμίζω ότι αύριο ο πρόεδρος «θα σώσω τη χώρα, ο τολμηρός» Αντώνης θα βρεθεί στις Βρυξέλλες για να λάβει μέρος σε ένα φόρουμ που οργανώνει εκείνος ο Μπαρόζο και έχει καλέσει διάφορους από την Ευρώπη να μετάσχουν…

ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης, γιατί εγώ δεν τα χάνω κάτι τέτοια, ρώτησα τον συνομιλητή μου και άνθρωπο του προέδρου αν η σαββατιάτικη συνάντηση («στο πόδι» θα τη χαρακτήριζα αλλά δεν θέλω να παρεξηγηθώ, διότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να κάνεις πλάκα) μεταξύ του «τολμηρού» προέδρου Αντώνη και του προέδρου «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου» Βαγγέλη είχε ως αντικείμενο και αυτό. Τα ραντεβού δηλαδή που πρέπει να κλειστούν για να αντιληφθούν και οι ευρωπαίοι εταίροι ότι δεν κερδίζουν τίποτε αν μας σφίξουν λίγο περισσότερο τη θηλιά στον λαιμό.

– Δεν το ξέρω, αλλά δεν μπορώ και να το αποκλείσω. Ομως κράτησε τόσο λίγο η συνάντηση.

– Πόσο λίγο δηλαδή;

– Δέκα λεπτά όλα κι όλα.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΑ να μη σημειώσω: «Και καλά, γιατί μας απασχολείτε τόσο για δέκα λεπτά συνάντηση; Εδώ πήρε τον χαρακτήρα συνάντησης Ρίγκαν – Μπρέζνιεφ για το τέλος του Ψυχρού Πολέμου»… Προτίμησε να μην απαντήσει, αλλά από άλλη πηγή έμαθα πως η συνάντηση δόθηκε προς τα έξω με τόση έμφαση για να δείξει ότι η κυβέρνηση είναι σταθερή και οι εταίροι της, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στα κόμματά τους, συνεργάζονται αρμονικά…

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ αυτή, αν και δεν είναι της παρούσης, μη φανεί παράξενο εάν ο πρόεδρος Αντώνης, επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες την Τετάρτη, καλέσει τους προέδρους Βαγγέλη και Φώτη στο γραφείο του για να δώσουν από κοινού (νέους) όρκους πίστης, ε;

Οκτώ κόμματα έχει αλλάξει ο Παναγούλης

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, στο μεταξύ, ακόμη να κοπάσει ο θόρυβος από όσα βλακώδη  ανέφερε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στάθης Παναγούλης (μικρή φωτογραφία) – σε κατάσταση, περιέργως, πλήρους νηφαλιότητας – περί λιντσαρισμάτων μνημονιακών βουλευτών.

ΚΑΤΑ τη γνώμη μου, κακώς (ασχολούνται)! Διότι ακόμη και το βήμα της Βουλής ενδείκνυται για να λέγεται και καμιά – πώς τη λένε, ρε παιδιά, πώς τη λένε… τέλος πάντων, μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή ο όρος – για να περνάει η ώρα. Ως εκ τούτου, δεν αντιλαμβάνομαι την πίεση της κυβέρνησης, διά του εκπροσώπου Σίμου, να διαγράψει ο ΣΥΡΙΖΑ τον ασταθή Στάθη. Με 23%, αν αρχίσουν να διαγράφουν, πώς θα γίνουν κυβέρνηση, ε;

ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΑΙ, ποσώς με ενδιαφέρει πώς θα γίνουν (αν ποτέ γίνουν) κυβέρνηση. Αλλά ο βουλευτής αυτός δεν είναι κανένας καινούργιος. Δεν είναι, ας πούμε, εκείνος ο Μιχελογιαννάκης, που έσπευσε μόνος του να ανακοινώσει ότι συναντήθηκε με το αριστερό αγόρι Αλέξη το Σάββατο και χθες θρονιάστηκε στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ για να μη μένει σε κανέναν η παραμικρή αμφιβολία ποιο ήταν το αντικείμενο της συνάντησης.   

Ο ΑΣΤΑΘΗΣ Στάθης είναι μια πολύ γνωστή περίπτωση. Οσοι τον γνωρίζουν – και εγώ, καλά… – ξέρουν πως ο άνθρωπος, σε αυτό που ονομάζει «πολιτική καριέρα» και επαίρεται, έχει αλλάξει οκτώ (αριθμός 8) κόμματα!

Από το ΠΑΣΟΚ του ’81, απ’ όπου διεγράφη (γιατί ο αείμνηστος τον πήρε νωρίς χαμπάρι), μεταπήδησε το ’85 στο ΚΚΕ, αφού νωρίτερα είχε επιχειρήσει να κάνει σταδιοδρομία ως… αρχηγός κόμματος (μιας κάποιας ΕΣΠΕ). Από το ΚΚΕ, του οποίου χρημάτισε βουλευτής (για να μη νομίζετε ότι το κόμμα πρωτοτύπησε με τη Λιάνα), έκανε ένα… ιδεολογικό άλμα και βρέθηκε το ’89 στον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Από εκεί (κουράστηκα ήδη να τα μεταφέρω στο χαρτί…) είδε στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά τον αρχηγό του μέλλοντός του και το ’93 εντάχθηκε στην ΠΟΛΑΝ. Μετά το ’96 που κατέρρευσε η ΠΟΛΑΝ, βρήκε απάγκιο στο ΔΗΚΚΙ του Δημήτρη Τσοβόλα.  Προτελευταίος του σταθμός ήταν το ΑΡΜΑ του Δημαρά, το οποίο καβάλησε μέχρι τις παραμονές των εκλογών του Μαΐου, αλλά στη συνέχεια κατέβηκε επειδή ο Δημαράς την έκανε για το Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες. Τελευταίος του σταθμός (μέχρις ώρας) ο ΣΥΡΙΖΑ. Του χρόνου έχει ο Θεός…

ΑΥΤΟ το τελευταίο δεν το αναφέρω έτσι, χωρίς λόγο. Οπως με διαβεβαίωσαν  από την Κουμουνδούρου, προφανώς δεν πρόκειται να τον διαγράψουν τώρα, και μάλιστα όταν πιέζει τόσο η κυβέρνηση. Αλλά ότι είναι ένα βήμα πριν από την έξοδο ο ασταθής Στάθης, αυτό θεωρήστε το δεδομένο. Δεν θα τον τσουβάλιαζε έτσι, χωρίς αιτία, μαζί με Αδωνη και Ζαρούλια, ο σοβαρός, μετριοπαθής και πολύ μετρημένος στα λόγια του Δημήτρης Παπαδημούλης (λέω έναν καλό λόγο παραπάνω διότι είναι και πατριώτης μου…).

ΘΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΘΩ, όπως είναι φυσικό, αν συμβεί αυτό. Αλλά επειδή η ζωή κύκλους κάνει, υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο ο Παναγούλης θα μπορούσε να ενταχθεί για να επανέλθει εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα (δυστυχώς…).

«Θέλω να έχω το θάρρος της γνώμης μου»

ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ, τώρα, δεν σταματούν να μετρούν απώλειες. Η τελευταία, χθεσινή, είναι του Γιάννη Δατσέρη (δεξιά στη φωτογραφία αρχείου), συντονιστή του Τομέα Επικοινωνίας του κόμματος επισήμως, αλλά εξ απορρήτων και κολλητού επί χρόνια του προέδρου Βαγγέλη. Χθες ανακοινώθηκε, αλλά την Παρασκευή υποβλήθηκε η παραίτηση. Τηλεφωνικά στον πρόεδρο Βαγγέλη, αμέσως μετά τον σάλο που προκλήθηκε από τη δήλωσή του περί «φούσκας ΠΑΣΟΚ».

– Μα γιατί παραιτηθήκατε; τον ρώτησα.

– Γιατί θέλω να έχω το θάρρος της γνώμης μου και την αυτονομία μου να λέω ό,τι θέλω και να μη χρεώνεται αυτό αυτομάτως στον πρόεδρο.

– Μήπως σας το υπέδειξε κάποιος;

– Φαντάζομαι ότι θα ξαναμιλήσετε.

– Εννοείται, όταν χρειαστεί…

Μάλιστα.