Ο πατέρας μου ήταν για σας «ο καλός Γερμανός»
Πολωνία, Δεκέμβριος του 1970. Ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ γονατίζει μπροστά στο μνημείο των θυμάτων της εξέγερσης των Εβραίων του γκέτο της Βαρσοβίας. Μια κίνηση που έμεινε στην Ιστορία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Γιατί πιστεύετε ότι ο Βίλι Μπραντ ήταν τόσο δημοφιλής στην Ελλάδα;
Γιατί ήταν «ο καλός Γερμανός». Ο αντιστασιακός που είχε πολεμήσει τον Χίτλερ. Για εσάς επίσης ήταν σημαντικό ότι υπερασπίστηκε την ελληνική αντίσταση επί χούντας.
Χρησιμοποιώντας ένα υπερβολικό σχήμα, θα έλεγα ότι ήταν ένας Γερμανός με μεσογειακό ταμπεραμέντο.
Το αντίθετο. Ο Φελίπε Γκονζάλες είπε στην κηδεία του ότι «ο Μπραντ είχε όλη τη Γερμανία μέσα του». Είχε όμως και πολύ μεγάλη συμπάθεια στους Νότιους και στο τέλος της ζωής του έκανε διακοπές στον Νότο και όχι στη Νορβηγία.
Τι άλλο έχετε πάρει από τον πατέρα σας εκτός από τα μάτια του;
Πολύ δύσκολο να απαντήσω. Να σας πω τι μου λένε οι άλλοι; Του μοιάζω στον τρόπο που μιλάω, στη φωνή, στις χειρονομίες. Είμαι εργατικός, δουλεύω με σύστημα… Γερμανός δηλαδή (γέλια). Αυτό πάντως που κυρίως πήρα από τον πατέρα μου είναι ο σεβασμός στους ανθρώπους, ακόμη και σε αυτούς που έχουν εντελώς διαφορετικό σύστημα σκέψης από εμένα.
Τελικά, είναι ευχή ή κατάρα να είσαι γιος ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου;
Πρώτα απ’ όλα, το καλό είναι ότι δεν υπάρχει ο τίτλος του πρίγκιπα στη Γερμανία. Δεν υπάρχει οικογενειοκρατία στην πολιτική και ως γιος μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Γιατί δεν είναι πάντα χαρά να είσαι γιος ενός τέτοιου ανθρώπου, δημιουργούνται μεγάλες προσδοκίες και πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτές τις προσδοκίες. Οσο μεγαλώνεις, πρέπει να καταφέρεις να μην είσαι μόνο Μπραντ, αλλά να έχεις το δικό σου μικρό όνομα.
Google news
