[Ενστάσεις] Πακέτο

Ο φόβος τρώει τα σωθικά. Κι η ΔΗΜΑΡ φαίνεται ότι έπαθε κρίση πανικού. Από τη μία ο «Ανδρός πεσούσης…» που ήδη φρόντισε να αναζητήσει πολιτικό ρόλο σε δεξαμενή «αντίστασης», από την άλλη ο Οδυσσέας Βουδούρης, ο Πάρις Μουτσινάς και ορισμένοι άλλοι μιας εν σπέρματι εσωκομματικής αντιπολίτευσης και πάνω από τα κεφάλια όλων τα παλαιοαριστερά κλισέ, δεν θέλει και πολύ…

Ευρωπαϊκό κόμμα, δημοκρατικό, χωρίς εύκολες συνθηματολογίες, όλα έδειχναν ότι η ΔΗΜΑΡ έκανε την υπέρβαση, ότι άφησε πίσω την ευκολία της διαμαρτυρίας κι ότι αποφάσισε να παίξει τον πολιτικό ρόλο που απαιτούσαν απ’ αυτήν οι περιστάσεις. Τα στελέχη της αλλά και τα μέλη της ήξεραν ότι θα αντιμετωπίσουν έναν συστηματικό πόλεμο φθοράς, όμως φαινόταν ότι η επιλογή ήταν στρατηγική, άρα σταθερή. Οταν, λοιπόν, εμφανίστηκε ο Φώτης Κουβέλης αμφίθυμος να συμφωνήσει με ορισμένα από τα μέτρα που συζητούνταν, πολλοί είκασαν ότι επρόκειτο για μια επικοινωνιακή πιρουέτα ή, έστω, για ένα συμφωνημένο σε επίπεδο αρχηγών διαπραγματευτικό όπλο – η ζαχαρίνη στο πικρό ποτήρι.  

Και κάπου εκεί, η ειδυλλιακή εικόνα ξεθώριασε απότομα. Η κανονικότητα διαταράχθηκε. Και η κουλτούρα της διαμαρτυρίας επέστρεψε στο κόμμα, υπαγορεύοντας τις επόμενες κινήσεις των στελεχών του. Ομως, τα «εργασιακά», για τα οποία η ΔΗΜΑΡ είναι ανυποχώρητη, στην πραγματικότητα αφορούν μόνο συμβολισμούς και επ’ ουδενί την ουσία: σε μια φάση που ο κόσμος της εργασίας στραγγαλίζεται από την όλο και εντεινόμενη ύφεση, οι τριετίες στην πραγματικότητα έχουν παγώσει και το επίδομα γάμου για τους δημοσίους υπαλλήλους θα μπορούσε να γίνει επιθεωρησιακό νούμερο…

Γκάφα; Προφανώς γκάφα, αλλά που δύσκολα διορθώνεται. Διότι αν παραιτηθείς από τη διεκδίκηση του επιδόματος γάμου, η έως πρότινος περιορισμένης εμβέλειας εσωκομματική αντιπολίτευση θα διευρυνθεί επικαλούμενη τη ρητορική τού «ώς εδώ και μη παρέκει», χάρη στην οποία η ΔΗΜΑΡ αυτοπαγιδεύτηκε.

Υπάρχει λύση χωρίς απώλειες; Επ’ ουδενί, κάποιων οι δρόμοι εκ των πραγμάτων θα χωρίσουν. Υπάρχει, όμως, λύση με τις λιγότερες απώλειες. Και αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την παραδοχή του λάθους της ηγετικής ομάδας του κόμματος ταυτόχρονα με τη διεξοδική ανάλυση της αναπόφευκτης κυβερνητικής συμπόρευσης του κόμματος. Η πορεία είχε χαραχθεί από τη στιγμή που η ΔΗΜΑΡ επέλεξε, κεντρικά, να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας για να συμβάλει στη δρομολόγηση ευρωπαϊκής λύσης για τη χώρα. Πλέον απόκλιση από αυτή την πορεία, το μεν κόμμα το οδηγεί στον γκρεμό όπου ήδη έχει πέσει ο Καρατζαφέρης, τη δε χώρα τη φέρνει πιο κοντά σε νέα περιπέτεια.

Με άλλα λόγια, Κουβέλης – Σαμαράς πάνε πακέτο. Οπως και να το δεις, είναι καλύτερα από το να προχωρούσε μόνη της η δεδομένη ΝΔ.