e-mail
Αφιερωμένη στον μελίρρυτο «αετό που πεθαίνει στον αέρα» και η ατάκα από πολύ πρόσφατη συνέντευξή του και η φωτογραφία από το αρχείο του (ναι, ναι, ναι, είναι ο ίδιος ο Notis Sfakianakis στο μέσον)
Πρόκληση που «σκοτώνει» συνταξιούχους!
Αγαπητή κυρία,
Σε τι ακριβώς κράτος, με ποιους νόμους και με ποια όργανα ελέγχου και επιβολής ζούμε όταν κάποιοι τραγουδιστές που μάλιστα φαίνεται πως ελέγχονται, στο πλαίσιο της περίφημης λίστας, από το ΣΔΟΕ για τα ελάχιστα που έχουν δηλώσει στην προσωπική τους φορολογική δήλωση, όπως ο Νότης Σφακιανάκης, βγαίνουν και δηλώνουν δημόσια στην τηλεόραση όχι μόνον υποστήριξη στους χρυσαυγίτες αλλά ακόμη πιο προκλητικά ότι δεν πληρώνουν φόρους του κράτους; Αν έβγαινα εγώ δημόσια στην τηλεόραση και δήλωνα απερίφραστα πως είμαι φοροφυγάς δεν θα ερχόταν κανένας να με ελέγξει; Σε τι διαφέρει ο συγκεκριμένος τραγουδιστής, ο οποίος μάλιστα απ’ ό,τι έχω διαβάσει ήταν από τους πρώτους που εισέπραττε στα κέντρα όπου εμφανιζόταν ποσοστά από την γκαρνταρόμπα και τα λουλούδια, φυσικά αφορολόγητα και αδήλωτα;
Το ωραιότερο όμως είναι το τι απάντησε όταν του είπαν τι θα απογίνει ο έλληνας συνταξιούχος αν, όπως εκείνος, όλοι δεν πληρώνουμε τους φόρους και το κράτος φτάσει να μην έχει να πληρώσει τις συντάξεις: «Ας μην πάρουν τη σύνταξή τους! Ούτως ή άλλως του χρόνου θα τον πεθάνουν». Καλά έκανε η Αντζυ Σαμίου και τον κάρφωσε: «Πολύ Ελληνας ο Νότης, μόνο που το θυμάται όποτε κάνει νέο CD και τραγουδά σε νέο μαγαζί». Τι να πει κανείς; Περισσεύει η ντροπή στην Ελλάδα και τσίπα δεν υπάρχει.
Με εκτίμηση, Σοφία Βαρβάκη
Υπάρχει κανένας λόγος, αγαπητή Σοφία, να ασχολείται κάποιος με έναν ξεχασμένο από όλους και από όλα; Τι θέλουν και του δίνουν υπόσταση; Δεν τον αφήνουν στη λησμονιά να ησυχάσουμε όλοι και να τον χαίρεται η ΧΑ που μας ζητάει να τη σεβόμαστε; Είναι καλύτερο να θυμηθούμε τον Νικόλα Ασιμο που θα είχε ράμματα για τη γούνα της συνομοταξίας του: «Οϊμέ, τ’ άλογό μου σέλωσα / δεν πατάω στη γη / κι έχω αποξενωθεί… / Είναι στην πέτσα μου και στην φαντασία μου / είναι η επίγνωση / κι είναι το παράλογό μου, κι η ανοησία μου».
Αθώα, επαναστατικά και χαριτωμένα
Αγαπητή Φοίβη,
Ακουγα σήμερα το πρωί στη δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ) δημοσιογράφο καθημερινής μεγάλης εφημερίδας (η οποία έχει διακόψει την έκδοσή της) να «κατακεραυνώνει» τους συνομιλητές του με την αυτοπροσδιοριζόμενη από τον ίδιον «αριστερή ιδεολογία» και τις βαθυστόχαστες και στομφώδεις αναλύσεις περί των «αθώων επαναστατικών» πυρκαγιών στο Κέντρο των Αθηνών που κατά σύμπτωση είχαν και παράπλευρα θύματα.
Αποφεύγω συνήθως να διαβάζω δηλώσεις πολιτικών (μού αρκούν οι τίτλοι) ιδιαίτερα των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Αποφάσισα πάντως να διαβάσω τη συνέντευξη που έδωσε την προηγούμενη Κυριακή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο «Βήμα», μήπως και βρω κάποια λογική εξήγηση για τη δημοσκοπική άνοδο του κόμματός του. Δεν ξέρω μήπως ευθύνονται λιγάκι και οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου, όμως αυτό που τελικά κατάλαβα ήταν για τη «ταμπακιέρα ούτε λόγος», καλά να είναι το σύστημα η «μπάλα στην εξέδρα», όπως κάνει και η προσφιλής του ομάδα τού «κλεινού άστεως».
Ολη αυτή η ατμόσφαιρα μου θύμισε ένα περιστατικό που συνέβη στις 21 Απριλίου του 1967 σε αγαπητό φίλο και συνάδελφό μου. Ενθουσιασμένος από την επαναστατική ατμόσφαιρα της δημοκρατικής παράταξης και υπείκοντας στα λόγια του αείμνηστου Ανδρέα ότι «δεν θα τολμήσουν – θα κατακλύσουμε όλες τις πλατείες της Ελλάδας», κατέβηκε το πρωί στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου. Συνάντησε δύο τρεις φοβισμένους περαστικούς και ξαναγύρισε με σκυφτό κεφάλι σπίτι…
Υμέτερος, Κυριάκος Παπαϊωάννου, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ
Μούρλια δένει το τραγουδάκι από τα Μεθυσμένα Ξωτικά, αγαπητέ Κυριάκο: «Μια φυλακή σε περιμένει στην γωνιά / εσύ δακρύζεις και αυτή χαμογελά, / Μ’ ένα τσιγάρο αγκαλιά της θα βρεθείς / αυτοί διατάζουνε και εσύ ακολουθείς / Με ένα ποτό και τραγουδάς σκυλάδικα / πριν λίγο μίλαγες επαναστατικά… / Πες μου λοιπόν πώς έναν κόσμο πιο όμορφο θα φτιάξεις / όταν τα ναρκωτικά του κράτους αγοράζεις; / Με χασίς και αλκοόλ σε έχουνε ποτίσει / και εσύ νομίζεις ότι βρήκες μια άλλη λύση».
«Βόλεψέ με, αδέκαστε»!
Αγαπητή Φοίβη,
Τι ωραίος και τι αδίστακτος ο κρατικός «τομέας» μας. Παράδειγμα φρέσκο: Οι νέοι υπεύθυνοι της ΕΡΤ ξεκίνησαν με τον περιορισμό της εκπομπής «Πρωινή ενημέρωση» και τώρα, με προσχήματα, την έκοψαν, κατά τον νέο διευθυντή, για «απαράδεκτους υπαινιγμούς κατά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη».
Μόλις το περασμένο Σάββατο, σε άλλη εκπομπή ο κύριος Τράγκας, προσκεκλημένος της νέας διεύθυνσης, ανέλυε επί μισάωρο και πλέον πόσο «ρουφιανομάγαζο» είναι το ελληνικό κράτος, με λεπτομέρειες περί «ρουφιανιάς». Αυτά τα σχόλια δεν ήταν «απαράδεκτοι υπαινιγμοί» κατά την ίδια διεύθυνση;
Μαρία Σωτηρίου
Σσσσ, σωπάστε, αγαπητή Μαρία. Πώς αλλιώς θα βολεύανε τα «δικά μας παιδιά» (με τις καταγάλανες καταβολές) στο κρατικό το μαγαζάκι, με 4.000 ευρώ μικτές αποδοχές μηνιαίως έκαστο; Μόνον βγάζοντας από τη μέση υπαλλήλους με μηνιαίο μισθό 2.000 ευρώ, μεικτά.