Δεξιά και Ακρα Δεξιά στο μέτωπο των παρελάσεων

Ενα από τα τελευταία μυθιστορήματα του Σολζενίτσιν έχει τον εύγλωττο τίτλο «Ο κόκκινος τροχός». Αναφέρεται στην ιστορία της Σοβιετικής Ενωσης. Σε ό,τι αφορά τη δική μας ιστορία, έχει κανείς την εντύπωση ότι από το 2009 έχει ξεκινήσει να γυρίζει ένας τροχός που λειώνει κυβερνήσεις, κόμματα, την οικονομία, την κοινωνία και, τελικά, την ίδια τη χώρα. Ο τροχός μάλιστα γύρισε – για να μην πούμε σπινάρισε – απότομα πριν από έναν χρόνο τέτοιες ημέρες. Τόσα που έχουν μεσολαβήσει, έχει κανείς λόγο να το λησμονήσει. Ωστόσο, ήταν στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου 2011 που η χώρα πήρε μια παράξενη στροφή και φάνηκε να παλινδρομεί προς περιόδους πολιτικής ανωμαλίας.

Το τι έγινε πέρσι στη Θεσσαλονίκη είναι γνωστό. Οι απόστρατοι γιουχάισαν τον τότε υπουργό Αμυνας Πάνο Μπεγλίτη. Ενα μείγμα ακροδεξιών και ακροαριστερών ματαίωσε τις στρατιωτικές παρελάσεις ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια. Κι ένα άγημα από ευέλπιδες παρήλασε τραγουδώντας χουντικά άσματα προς το πούλμαν που θα τους μετέφερε πίσω στο στρατόπεδό τους. Μία εβδομάδα αργότερα, στις Κάννες, ο Γιώργος Παπανδρέου σόκαρε Σαρκοζί, Μέρκελ και άλλους όταν αφηγήθηκε τι συνέβη εκείνη την ημέρα. Μάλιστα, ο γάλλος πρόεδρος αναρωτήθηκε σε τι θέση θα είχε βρεθεί ο ίδιος αν αναγκαζόταν να κατέβει από την εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση της 14ης Ιουλίου. Αλλά ο Παπανδρέου έχασε μετά την παρτίδα με την εμμονή στο δημοψήφισμα.

Φέτος στις παρελάσεις θα ακολουθηθεί το μοντέλο της 25ης Μαρτίου 2012 – δηλαδή η δημιουργία μιας νεκρής ζώνης μεταξύ όσων, στρατιωτών ή μαθητών, θα παρελαύνουν και των θεατών. Η αλήθεια είναι ότι το όλο θέμα έχει προβληματίσει το Μαξίμου και τα υπουργεία Δημόσιας Τάξης, Αμυνας και Παιδείας. Παρ’ όλα αυτά, έστω και αποστειρωμένες, οι παρελάσεις θα είναι ένα τεστ. Οχι τόσο για την αστυνόμευση. Οσο για τις προθέσεις διαφόρων ακραίων ομάδων – ιδίως από τα δεξιά. Η δυναμική επανεμφάνιση της άκρας Δεξιάς είναι άλλωστε – μαζί με το 27% του ΣΥΡΙΖΑ – η μεγάλη πολιτική είδηση του 2012. Θα επιδιώξουν τα ακραία δεξιά στοιχεία να καταγράψουν την παρουσία τους στο περιθώριο της παρέλασης. Θα λάβει η εθνική εορτή χαρακτήρα επιβεβαίωσης ενός εθνικισμού εσωτερικής κατανάλωσης που έχει ως κύριο στόχο τους μετανάστες; Πέρσι η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε πληροφόρηση ότι θα υπήρχαν επεισόδια – απέτυχε όμως στη μάχη των εντυπώσεων. Φέτος, το ζήτημα των παρελάσεων αφορά τον κορμό των υπουργών της κυβέρνησης που ανήκουν στη ΝΔ. Είναι δηλαδή θέμα που αφορά τον Νίκο Δένδια, ο οποίος έχει την ευθύνη της τήρησης της τάξης, και τους Πάνο Παναγιωτόπουλο και Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, οι οποίοι θα ανέβουν στις εξέδρες. Στην περίπτωση του Κάρολου Παπούλια τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ δεν είναι θέμα κομματικού γοήτρου, αλλά σεβασμού στους θεσμούς και τον κατεξοχήν εκφραστή του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Πράγματι, η νεκρή ζώνη των παρελάσεων είναι ένα μέτωπο μεταξύ παραδοσιακής και άκρας Δεξιάς εν Ελλάδι.