e-mail

Ερεθίζει η μονιμότητα;

Φοίβη, χαίρε,

Η αρχαία Ρώμη μεγαλούργησε όταν τη διαχείριση της αυτοκρατορίας την έλεγχαν επτακόσιες οικογένειες. Οταν πολλαπλασιάστηκαν σε επτακόσιες χιλιάδες που απαιτούσαν να σιτίζονται δωρεάν από το κράτος με άφθονα θεάματα, η Pax Romana παρήκμασε και αλώθηκε από βάρβαρους λαούς. Η Νέα Ρώμη (το Βυζάντιο) θα παρακμάσει και θα αλωθεί υπό το βάρος των μισθοφόρων. Το νεοελληνικό κράτος θα χάσει την εθνική του κυριαρχία με την ελεφαντίαση του Δημοσίου.

Η πρώτη θα λάβει χώρα τη δεκαετία 1911-1921, εποχή κατά την οποία οι δημόσιοι υπάλληλοι γίνονται συνταγματικά μόνιμοι. Εκτοτε όλοι οι κομματάρχες πασχίζουν να διορίσουν τα παιδιά τους ώστε γι’ αυτούς ο μήνας να έχει εννιά (σημαδιακή ημερομηνία, αφού τότε έπεφτε ο λουφές). Κατά τη δεκαετία αυτή οι δημόσιοι θα πενταπλασιαστούν.

Η δεύτερη ελεφαντίαση θα γίνει την περίοδο της μεταπολίτευσης, όπου οι πεντακόσιες χιλιάδες θα αγγίξουν το ένα εκατομμύριο και άλλες εκατόν πενήντα με διακόσιες χιλιάδες που θα ακολουθήσουν την τελευταία δεκαετία με καθαρά κομματικά και ψηφοθηρικά κριτήρια, αφού θα διοριστούν χωρίς ΑΣΕΠ. Οι ξένοι διαχειριστές, η γνωστή τρόικα, ζήτησαν να απολυθούν όσοι διορίστηκαν χωρίς ΑΣΕΠ – και ακούγεται δίκαιο όταν άλλο ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες έχουν βγει στον δρόμο από τον ιδιωτικό χώρο. Απελευθερώνοντας αυτή την αδυναμία υποστηρίζουν ότι εξοικονομούνται περίπου έξι δισ. τον χρόνο. Αν σ’ αυτά προσθέσεις το ενάμισι δισ. του ΟΣΕ, το κλείσιμο δεκάδων παρασιτικών οργανισμών, τους είκοσι φόρους που δίνονται υπέρ συντεχνιών και το 1/4 της πάταξης της φοροδιαφυγής, αθροίζονται κάπου είκοσι δισ. τον χρόνο.

Αν αυτό το ποσό ριχτεί στην αγορά θα ενισχυθεί η ανάπτυξη, δεν θα βγουν άλλες τριακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι στον δρόμο μαζί με τριάντα-σαράντα χιλιάδες επιχειρήσεις και το ποσοστό ανεργίας θα κατέβει σε μονοψήφιο νούμερο τα επόμενα χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα κόμματα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους στο άκουσμα της απόλυσης των διορισμένων ψηφοφόρων τους. Παιδιά ανώτερου θεού αυτά του Δημοσίου και ενός κατώτερου τα άλλα. Τα δικά μας είναι παιδιά κι όλα τ’ άλλα απόπαιδα. Είναι αλήθεια αυτό που κυκλοφορεί ευρέως, ότι γονείς έχουν καταθέσει ολόκληρο εφάπαξ για να πετύχουν τον διορισμό των παιδιών τους; Ας το διαψεύσουν τα κόμματα, έστω για τα μάτια του κόσμου.

Την ανάλγητη θέση του κράτους υπέρ των δημοσίων υπαλλήλων, εις βάρος του ιδιωτικού τομέα, την περιγράφει το παρακάτω ανέκδοτο:

Αθεράπευτος μπεκρής επισκέπτεται την ταβέρνα και παραγγέλνει στο γκαρσόνι.

Μπεκρής: Εχω είκοσι ευρώ. Θέλω να μου φέρεις ένα κιλό κρασί, μια γίγαντες, μια κεφτέδες και μια φέτα.

Το γκαρσόνι κάνει τους υπολογισμούς και λέει στον μπεκρή ότι δεν φτάνει το εικοσάρικο.

Μπεκρής: Ενα κιλό κρασί, μισή μερίδα κεφτέδες, μισή μερίδα γίγαντες και μισή φέτα.

Το γκαρσόνι ξανακάνει τους υπολογισμούς και πάλι δεν φτάνουν.

Μπεκρής: Ενα κιλό κρασί, ολίγους κεφτέδες, ολίγους γίγαντες και ολίγη φέτα.

Συμπέρασμα: στο τέλος ο μπεκρής μειώνει όλα τα εδέσματα, αλλά το κιλό κρασί το θέλει ακέραιο.

Εάν αποτύχει η παρούσα κυβέρνηση λογικά τη σκυτάλη θα πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ που, πολύ φοβούμαι, λόγω της απειρίας, της ουτοπίας, της Βαβυλωνίας και της μη αποδοχής του από τους εταίρους θα αποτύχει και θα χειροτερέψει την κατάσταση.

Και τότε το πόπολο θα αντιδράσει έξω από κάθε λογική, θυμίζοντας τον θυμωμένο σύζυγο που προτιμάει να αυτοευνουχιστεί προκειμένου να εκδικηθεί τη γυναίκα του. Και τότε θα ξυπνήσουμε μια χρυσαυγή και πολλά από τα κεκτημένα που είχαμε κατακτήσει θα έχουν γίνει όνειρο απατηλό.

Δημήτρης Μαυραειδόπουλος   

Αφού ξεπαστρέψουν όλο τον ιδιωτικό τομέα, αγαπητέ Δημήτρη, και τον οδηγήσουν σύσσωμο στην ανεργία, οι «σοφοί» μας πολιτικοί θα μπορούν πλέον να τραγουδούν ελεύθερα σαν το γκρουπ Μαύρη Μαγιονέζα: «Αν σε ερεθίζει η μονιμότητα / δεν είμαι εγώ ο κατάλληλος / μωρό μου να γίνεις / δημόσιος υπάλληλος».

Σύρε τον αραμπά σου, σύρε τον

Κυρία Φοίβη, καλησπέρα,

Μήπως μπορείς εσύ να μου εξηγήσεις το ανεξήγητο που μου συνέβη; Αγοράζοντας νέο Ι.Χ. επιχείρησα να μεταφέρω σε αυτό – με την όποια επιβάρυνση – την ασφάλεια που είχα μέχρι τώρα στο παλιό μου Ι.Χ., στην Αγροτική Ασφαλιστική. Οπως μου είπαν στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων, αλλά και φίλοι μου που έκαναν πρόσφατα την αντίστοιχη μεταφορά ασφάλειας, η αίτηση, η κατάργηση της αρχικής ασφάλειας και η έκδοση της νέας με συμψηφισμό γίνεται μέσα σε μία, το πολύ δύο ημέρες από άλλες ασφαλιστικές εταιρείες. Οχι όμως και στη συγκεκριμένη, που θέλει τουλάχιστον μία εβδομάδα. Αλλοι πάνε με αεριωθούμενα και άλλοι με αραμπάδες; Τι κράτος…

Χρήστος Αβραμίδης

Μην τους κακίζετε, αγαπητέ Χρήστο. Απλώς είχαν βαλθεί από παλιά να επιβεβαιώσουν τη λατινική τους ιδιότητα, ως αγκρικολάριοι.