Ο γητευτής του βουνού

Αν και έχει φάει… τόνους λάσπης στην καριέρα του δεν πτοείται, καθώς δεν προέρχεται από συκοφαντίες αλλά απευθείας από τη φύση.

«Γι’ αυτό είναι και πιο γλυκιά, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από τέτοιες  επιτυχίες» λέει στην «ΟΜΑΔΑ» ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής στον μαραθώνιο της ορεινής ποδηλασίας.

Ενας γεννημένος νικητής, που όταν έπιασε το πρώτο ποδήλατό του στα χέρια του, επηρεασμένος και από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιώργο, δεν το άφησε ξανά. Αρχικά ήταν οι βόλτες με τους φίλους του στη γειτονιά του και στον πρώτο του σύλλογο (ΛΟΑΣΔΑ Μάνδρας).  

Αργότερα κοντά στο σπίτι του στην Ελευσίνα, όπου οι ορεινές περιοχές (ιδιαίτερα προς τη Θήβα) είναι περισσότερες, έβγαλε το άχτι του αφού είχε φανερή προτίμηση στην ορεινή ποδηλασία που γίνεται μέσα στη φύση.

«Λατρεύω τη φύση και αυτό το είδος ποδηλασίας με εκφράζει. Την πρώτη φορά που πήγα πάντως στο εξωτερικό σε αγώνα με δυνατή βροχή έπαθα πλάκα. Πλέον έχω συνηθίσει, όπως τώρα στην Ιταλία όπου στο τέλος δεν έβλεπα από τη λάσπη. Χρειάστηκε να πάω στο φινάλε στον γιατρό, να μου ξεπλύνει τα μάτια με κολλύριο και με τοπική αναισθησία να μου αφαιρέσει τις πέτρες που είχαν μπει μέσα!» – είναι η συγκλονιστική περιγραφή του -, ενώ είχε υποστεί και υπογλυκαιμικό σοκ!

«Τα τελευταία 7 χιλιόμετρα έτρεχα μόνο με την ψυχή μου, αφού πλέον δεν έβλεπα από τη λάσπη και είχα υπογλυκαιμία. Οταν τρέχεις τόσες ώρες κάτω από δυνατή βροχή και κρύο, ο οργανισμός είναι λογικό να καταπονείται ακόμα και όταν έχεις πάρει τα απαραίτητα, όπως είναι η υγρή τροφή και τα ισοτονικά» τονίζει ο Περικλής Ηλίας, τον οποίο ξέπλεναν αρκετά λεπτά με δυνατό νερό από λάστιχο, προκειμένου να διώξουν τη λάσπη και να γίνει… αναγνωρίσιμος για την απονομή και το χρυσό μετάλλιο. Στο Ορνάν της Γαλλίας, που ήταν ο δυσκολότερος αγώνας της καριέρας του. Τα μάτια του πονούσαν από τις πέτρες και τη λάσπη, αλλά από τη στιγμή που τερμάτισε, «δάκρυσαν από χαρά και έμειναν έτσι για αρκετή ώρα. Ηταν η στιγμή της δικαίωσης για μένα και το αφιερώνω σε όσους είναι δίπλα μου και χάρηκαν με αυτή την επιτυχία».

Αν του αλλάξεις ένα εκατοστό τη σέλα θα το καταλάβει αμέσως, αφού πάνω στο αξίας 9.000 ευρώ ποδήλατό του βρίσκεται 25-30 ώρες την εβδομάδα. Πριν από τη Γαλλία ήταν στο Τρεντίνο όπου του έδωσαν βραβείο για τη νίκη του ένα καφάσι μήλα και τώρα πάει στην Κίνα όπου θα έχει μαραθώνιο σαν το… Σινικό Τείχος (16 αγωνιστικές ημέρες, με περίπου 130 χλμ. την ημέρα!).