«Σκρίνινγκ» από Κουβέλη σε Βενιζέλο υπέρ Σαμαρά
Φώτης Κουβέλης, Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Βενιζέλος. Η χημεία των δύο πρώτων είναι γνωστή. Τώρα όμως αρκετοί μιλούν για συνεννόησή τους ώστε να περιθωριοποιηθεί ο τρίτος
Η κίνηση περιγράφεται με όρους μπασκετικούς ως σκρίνινγκ. Ενας παίκτης μαρκάρει – σκρινάρει – τον αντίπαλο, προκειμένου ο συμπαίκτης του να φτάσει ανενόχλητος στο καλάθι. Στο ΠΑΣΟΚ κατηγορούν τον Κουβέλη ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Μέρκελ σκρινάρισε τον Βενιζέλο προκειμένου ο Πρωθυπουργός να φτάσει μόνος του στην Καγκελάριο.
Ο άξονας Κουβέλη – Σαμαρά είχε φανεί προτού σχηματισθεί ακόμα αυτή η κυβέρνηση, όμως το πρόσφατο περιστατικό με αφορμή την επίσκεψη της γερμανίδας Καγκελαρίου ανέδειξε την καλή σχέση. Μάλιστα κάποιοι μιλούν όχι απλώς για καλή χημεία μεταξύ των δύο πολιτικών ηγετών αλλά και για συνεννόηση προκειμένου να περιοριστεί το εκτόπισμα του τρίτου κυβερνητικού εταίρου στο σχήμα. Οι ίδιοι παρατηρητές σημειώνουν ότι από το ξεκίνημα ακόμα είχε φανεί έντονα η διάσταση απόψεων των δύο σε σχέση με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η οποία βέβαια δεν είναι άμοιρη κομματικών σκοπιμοτήτων.
Από την επιλογή του υπουργού των Οικονομικών μέχρι τις προγραμματικές θέσεις και την τύχη της πρότασης Βενιζέλου για δημιουργία εθνικής διαπραγματευτικής ομάδας, έγινε σαφές ότι Σαμαράς και Κουβέλης σχεδόν μιλούν την ίδια γλώσσα.
Ράπανος και Στουρνάρας αποτέλεσαν επιλογές που στήριξε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, δίνοντας το πρώτο θετικό δείγμα γραφής προς την πλευρά του Πρωθυπουργού. Εκείνες τις πρώτες ημέρες κατά τον σχηματισμό της κυβέρνησης ήταν που δημιουργήθηκε και η απευθείας γραμμή. Την ώρα που κάθε συνάντηση/τηλεφώνημα/επικοινωνία με τον Βαγγέλη Βενιζέλο αποτελούσε αμέσως μιντιακό γεγονός, ο άξονας Σαμαρά – Κουβέλη δυνάμωνε αθόρυβα, λένε στελέχη της Κουμουνδούρου.
Η καλή συνεννόηση μεταξύ του Πρωθυπουργού και του προέδρου της ΔΗΜΑΡ φάνηκε και στην περίπτωση της περίφημης εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης που ζητούσε η πλευρά Βενιζέλου. Η πρόταση από πλευράς ΔΗΜΑΡ έμεινε για πάντα στον «πάγο», δεν συζητήθηκε, ούτε απέκτησε οντότητα. Το θέμα έκλεισε αθόρυβα πριν καν ανοίξει. Σχεδόν κάθε πρόταση του Βενιζέλου πέφτει στο κενό, καθώς συναντά καταρχήν το σκρινάρισμα Κουβέλη χωρίς ποτέ να φτάσει στον Πρωθυπουργό – γεγονός που θα μπορούσε να πυροδοτήσει οξεία κυβερνητική κρίση.
Το σκρινάρισμα Κουβέλη και η απομόνωση Βενιζέλου στην ομάδα των τριών ήταν φανερό στην απροθυμία της Δημοκρατικής Αριστεράς να μοιραστεί την αίγλη και το κόστος συμμετοχής στην εξουσία του Μαξίμου. Από την Αγίου Κωνσταντίνου δεν έπαψαν ποτέ να διαμηνύουν ότι στηρίζουν στην πράξη την κυβέρνηση και επωμίζονται το κόστος των μέτρων. Ηταν όμως φανερό ότι ο Φώτης Κουβέλης επέλεξε να αφήσει στον Πρωθυπουργό να κάνει παιχνίδι μόνος του παρά να αναμειχθεί. Η απόφαση αυτή βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και το Μέγαρο Μαξίμου, απ’ όπου συμφωνούν ότι θεσμικά επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος και δεν μπορεί να δίνεται η εικόνα προς τα έξω ότι το πρόσωπο αυτό τελεί «υπό ομηρεία».
Η απόφαση Κουβέλη περί μη συμμετοχής στη διαπραγμάτευση «για λόγους θεσμικούς» δεν ήταν απόφαση της στιγμής αλλά άλλη μία έκφανση της ευρύτερης στρατηγικής που έχει η Αγίου Κωνσταντίνου – η οποία μπορεί να μπήκε στο κυβερνητικό σχήμα γιατί αυτό υποσχέθηκε προεκλογικά αλλά την ίδια στιγμή πιέζεται στο εσωτερικό από τις αντιδημοφιλείς αποφάσεις που πρόκειται να ληφθούν. «Αν πας πολύ κοντά στο τζάκι καίγεσαι, αν μείνεις πολύ μακριά κρυώνεις» όπως λέει και η παροιμία.