Μπορεί ένα μικρό μέρος της ιστορίας των ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών Τor Μ-1 να έκλεισε (;) το περασμένο Σάββατο με έναν θάνατο σε ξενοδοχείο στην Τζακάρτα ενός εκ των εμπλεκομένων στις διαδρομές μαύρου χρήματος, η αρχή της όμως εντοπίζεται στα... Ιμια το 1996!
Η πρόκληση των Τούρκων που κατέληξε, από πολλές πλευρές, σε πολιτικοδιπλωματικό και στρατιωτικό φιάσκο για την Ελλάδα, ανέδειξε κενά στην ελληνική άμυνα και έδωσε αφορμή για μια ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών, φέρνοντας την Ελλάδα σχεδόν στην κορυφή της λίστας αγοραστών όπλων παγκοσμίως, για αρκετά χρόνια...
Ενα από αυτά τα όπλα που αγοράστηκαν τότε ήταν τα Tor M-1. Τα 31 συνολικά συστήματα που έφτασαν σταδιακά στην Ελλάδα (και Κύπρο) το 1999-2000, κόστισαν 818.695.683 δολάρια με βάση τη σύμβαση στις 29-2-1999 και ύστερα από την επιλογή τους από το ΚΥΣΕΑ στις 9-10-1998. Μια απόφαση που χρόνια αργότερα προκάλεσε πολιτικές κόντρες, δικαστικές διερευνήσεις έπειτα από ανώνυμη επιστολή, διπλωματικά επεισόδια με τη Ρωσία, δικαστική εμπλοκή μη πολιτικών προσώπων, δυο δολοφονίες στη Μόσχα με ελληνικό, πιθανότατα, χρώμα. Προκάλεσε επίσης Εξεταστική Επιτροπή για δύο υπουργούς, διπλό πόρισμα - ουσιαστικά αθωωτικό καθώς η υπόθεση εξελίχτηκε σε φιάσκο για τη ΝΔ αφού εντοπίστηκε ότι και αυτή ως κυβέρνηση δρομολόγησε ίδιου τύπου σύμβαση με αυτή για την οποία κατηγορούσε τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Καταγράφηκαν όμως και υπόγειες διαδρομές χρήματος μεταξύ δεκάδων τραπεζών και οφσόρ εταιρειών από τις οποίες τότε δεν βρέθηκε άκρη, ενώ τελευταία μια νέα διερεύνηση οδήγησε σε προφυλακίσεις με την κατηγορία για ξέπλυμα μαύρου χρήματος του τέως υπουργού Αμυνας Ακη Τσοχατζόπουλου και συνεργατών και συγγενών, και του τέως γραμματέα Εξοπλισμών Γιάννη Σμπώκου.
«Οι δυνάμεις του Δ' Σώματος Στρατού τη βραδιά των Ιμίων είχαν κινητοποιηθεί όλες στον Εβρο (...). Παρουσιάστηκε δραματική ανάγκη αντιαεροπορικής προστασίας των χερσαίων δυνάμεων και κατ' επέκταση προμήθειας ανάλογων εξοπλισμών», κατέθεσε το 2004 στον ανακριτή ο τότε διοικητής του Σώματος και μετέπειτα Αρχηγός ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μανούσος Παραγιουδάκης, εξηγώντας πώς άρχισαν όλα τα παραπάνω.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό το Γενικό Επιτελείο Στρατού άρχισε έρευνα αγοράς για αντιαεροπορικά μικρού - μεσαίου βεληνεκούς βάσει των κριτηρίων που τέθηκαν. Εντοπίστηκαν από επιτροπή τα καναδικά ADATS M K2-GR, το γερμανικό Roland-M3 S - και τα δύο δεν είχαν πρωτότυπο - το ρωσικό Tor M-1, το γαλλικό Crotale NG και το βρετανικό Jernas. Το τελευταίο δεν μπήκε στη λίστα διότι δεν ήταν αυτοκινούμενο. Από όλα προκρίθηκαν από το ΚΥΣΕΑ και αγοράστηκαν τα Tor M-1 (για Στρατό και Κύπρο) και το Crotale (για Ναυτικό και Αεροπορία). Οπως έχει υποστηριχθεί από τους τότε υπευθύνους, τα κριτήρια επιλογής ήταν όσον αφορά το ρωσικό η χαμηλότερη τιμή του, η ύπαρξή του και η άμεση παράδοσή του - μέτρησαν, ειπώθηκε, και διπλωματικές ισορροπίες. Το ΓΕΣ, όπως έχει καταθέσει ο Μανούσος Παραγιουδάκης, θα προτιμούσε τα άλλα και όχι το 4ο στη σειρά Tor M-1, αλλά το ΚΥΣΕΑ το επέλεξε «υποθέτω για τους δικούς του πολιτικούς λόγους». Η παραλαβή των 4 πρώτων Τor έγινε στη Θεσσαλονίκη 6 μήνες μετά την υπογραφή...
Δύο από τα θέματα που απασχόλησαν στη συνέχεια (και τη Δικαιοσύνη) ήταν τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα (ΑΩ) που θα συνόδευαν την αγορά.
Η ανάθεση από τους Ρώσους της υλοποίησης των ΑΩ στην περιβόητη - πλέον - Drumilan του διεθνούς εμπόρου όπλων Φουάντ Αλ Ζαγιάντ με τον έλληνα συνεργάτη - συνέταιρό του Βλάση Καμπούρογλου άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Οι ύποπτες διαδρομές μαύρου χρήματος άρχισαν να ιχνηλατούνται από την εν εξελίξει δικαστική έρευνα με τα γνωστά αποτελέσματα.