Πολίτικη κουζίνα για τον Νταβούτογλου

Εντός και εκτός του εστιατορίου «Αιαλίς», που εδώ και λίγα χρόνια προσφέρει τις υπηρεσίες του από την οδό Αλκυόνης στο Φάληρο, απλώθηκε μικρό σούσουρο, ασυνήθιστο για τη γειτονιά. Ο άνθρωπός μας είχε αργήσει δύο ολόκληρες ώρες και αφού κατέβηκε από τη μαύρη μερσεντές συνοδευόμενος από τη μαντιλοφορεμένη σύζυγο του περπάτησε γελαστός μέχρι την είσοδο, όπου κάποιος τον καλωσόρισε σε άπταιστα τουρκικά. Στάθηκε μπροστά σε ένα κοινό από Ελληνες της Πόλης, κάποιους εργαζόμενους της τουρκικής πρεσβείας ή προέδρους σχετικών ομοσπονδιών, και προς ανακούφιση μερικών άρχισε να μιλάει. Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας ήταν εδώ και το σόου Νταβούτογλου άρχιζε…

Αν δεν γνώριζες τουρκικά δεν μπορούσες να καταλάβεις ότι ο υπουργός δήλωσε, μεταξύ των άλλων, χαρούμενος που πραγματοποίησε μια επίσκεψη σχεδιασμένη από καιρό, σε μια περιοχή με έντονο το «πολίτικο» στοιχείο. Ούτε ότι χαρακτήρισε τη συγκέντρωση οικογενειακή και ότι της μετέφερε χαιρετίσματα από όλες τις γωνιές της Τουρκίας και την Κωνσταντινούπολη. Παρατήρησε μάλιστα πως διορθώνει όσους του συστήνονται ως «παλιοί Κωνσταντινουπολίτες» με κάτι του στυλ «μια φορά από την Πόλη, πάντα από την Πόλη», αλλά και θυμήθηκε ότι στο σχολείο του είχε αρκετούς φίλους ελληνικής καταγωγής. Τόνισε μάλιστα ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε θετικό σημείο και αστειεύτηκε λέγοντας πως με σαράντα χιλιάδες Κωνσταντινουπολίτες στο Φάληρο, ίσως να έβαζε εκεί υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές…

Αφού τελείωσαν τα τυπικά, οι άνθρωποι κάθησαν να φάνε. «Μην τους φωτογραφίζετε με το πιρούνι στο στόμα, ρε παιδιά. Στις χειραψίες, εντάξει», έλεγε ένας άνδρας της ασφάλειας κατά τη διάρκεια του δείπνου.

«Ησυχη, ζεστή ατμόσφαιρα στην οποία, για μένα τουλάχιστον, πρωταγωνιστής ήταν το φαγητό», παρατηρούσε μετά το πέρας του η κυρία Φανή, που δεν ανήκε στους επισήμους αλλά σε αυτούς που κλήθηκαν από φίλους, λόγω καταγωγής.

«Το κλίμα ήταν καλό και εμείς του θέσαμε τα βασικά ζητήματά μας, με την αποκατάσταση της ιθαγένειας και της υπηκοότητας των Ελλήνων της Πόλης να είναι μόνο ένα από αυτά», είπε ο πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών και καθηγητής του Πολυτεχνείου, Νίκος Ουζούνογλου.

«Χάρηκα που έμαθα ότι θα επισκεφθεί και οικογένειες», ανέφερε ανάμεσα σε άλλα η υπεύθυνη Τουρκίας του ΣΕΒ και του ΕΒΕΑ, Σοφία Εφραίμογλου. «Ασε φίλε, ήταν πολύ δύσκολη βραδιά. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά. Οι καλεσμένοι έφαγαν καλαμάρι, τσιπούρα, γλαύκο, σαρδέλα, τσίρο. Δεν ξέρω αν όλα αυτά βοηθάνε τις δύο χώρες, στο μαγαζί πάντως καλό κάνει», είπε ο Βαγγέλης ο σερβιτόρος, σε ένα βιαστικό διάλειμμα για τσιγάρο.

Ο Νταβούτογλου πάντως δεν κάπνισε μετά το φαγητό, απλώς σηκώθηκε και μαζί με ανθρώπους που τον ακολουθούσαν, περιπλανήθηκε για λίγο στη γειτονιά. Μπήκε σε μια κάβα, για να πει μια καλησπέρα. Στάθηκε μπροστά από μια κυρία, που τον σταμάτησε για να του πει περήφανη ότι η μητέρα της καταγόταν από την Καισάρεια. Σε ένα σταυροδρόμι, κοντοστάθηκε για να φιλήσει ένα μωρό, που κόντεψε να βάλει τα κλάματα.

Πέρασε – τυχαία – το κατώφλι ενός ζαχαροπλαστείου που ανήκει σε Κωνσταντινουπολίτη και φημίζεται για τις πάστες του. Τι νόημα είχαν όλα αυτά; Αυτό το ξέρουν καλύτερα οι συνδαιτυμόνες, οι διπλωμάτες ή οι αναλυτές, αλλά και όσοι θυμούνται τις αντιλήψεις Νταβούτογλου περί νεο-οθωμανισμού και ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Πάλι καλά, έλεγαν μερικοί σε πηγαδάκια, που δεν υπήρξαν έκτροπα. Ή, όπως το είδε η κυρία Αναστασία καθισμένη με την παρέα της στην αυλή ενός γειτονικού μαγαζιού, «τουλάχιστον σήμερα είχαμε και λίγο κίνηση. Γιατί συνήθως είναι νέκρα».