[Αποψη] Μας έστησαν στα 89 βήματα

Oχι, δεν υπάρχει περίπτωση να ψηφιστούν και να τεθούν σε εφαρμογή 89 μέτρα σε μία εβδομάδα.

Πρόκειται περί παραλογισμού, στον οποίο – υποθέτουμε – σκοπίμως επιμένει η τρόικα, προκειμένου να ασκηθεί η μεγαλύτερη δυνατή πίεση και να προωθηθούν ορισμένα τουλάχιστον από τα μέτρα αυτά.

Επί της ουσίας, όμως, η τρόικα έχει κάθε λόγο να «παραλογίζεται» με το εν λόγω θέμα. Και αυτό γιατί τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις είχε αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση από την υπογραφή του δεύτερου Μνημονίου, με προθεσμία υλοποίησης το δεύτερο τρίμηνο του χρόνου.

Ολοι όμως θυμόμαστε τι έγινε εκείνο το δεύτερο τρίμηνο. Εκλογές. Και μετά ξανά εκλογές. Μάλιστα, όταν η τότε κυβέρνηση Παπαδήμου τόλμησε να μοιράσει στους πολιτικούς αρχηγούς  τη σχετική λίστα με τα μέτρα,  υπενθυμίζοντας τις δεσμεύσεις της χώρας, άκουσε τα εξ αμάξης. Οτι δήθεν πάει να δεσμεύσει τη διάδοχό της για το τι θα κάνει και χαλάει την προεκλογική ευφορία.

Κάπως έτσι, εν μέσω προεκλογικής ευφορίας και μετεκλογικής δυσπραγίας, φτάσαμε στο παρά πέντε να προσπαθούμε το ακατόρθωτο. Να ψηφίσουμε δηλαδή σημαντικά μέτρα σαν ασήμαντες τροπολογίες εν ριπή οφθαλμού.

Οχι, αυτό πραγματικά δεν γίνεται. Αλλά δεν μας φταίει κανένας που φτάσαμε ώς εδώ. Στο κάτω κάτω, τα περισσότερα από τα μέτρα της λίστας είναι πραγματικά διαρθρωτικά και εξυγιαντικά. Είναι αυτά που θα έπρεπε από μόνοι μας και εξαρχής να είχαμε εφαρμόσει. Από την κατάργηση της υποχρεωτικής παρουσίας δικηγόρων στην υπογραφή συμβολαίων έως τις εισφορές υπέρ τρίτων, όλα θα έπρεπε να είχαν γίνει πριν από μία δεκαετία τουλάχιστον, όταν άρχισαν να συζητούνται στο υπουργείο Οικονομικών. Και αν είχαν γίνει, ίσως τα πράγματα να ήταν εντελώς διαφορετικά στην οικονομία, η ύφεση να μην ήταν τόσο βαθιά και να μη χρειαζόταν να την πληρώσουν τώρα και πάλι οι συνταξιούχοι. Σε κάθε περίπτωση, θα είχαμε τουλάχιστον εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη κατανόηση των εταίρων και δανειστών μας. Αλλά πού τέτοια τύχη…