«Κάτω τα χέρια από τον Χίτσκοκ!»

Μακριά από τον κόσμο του Χόλιγουντ και τους μύθους του, η «σειρήνα» των 50s Κιμ Νόβακ ζει με τον άνδρα της σε ένα ράντσο 1.000 στρεμμάτων στα νότια του Ορεγκον και το έχει ρίξει στη ζωγραφική. Το 1965 εγκατέλειψε το Χόλιγουντ. Κι αυτό γιατί δεν άντεχε τα ρίσκα του επαγγέλματος, κακές επιλογές ρόλων, αλλά και κακές κριτικές – άλλοτε δικαιολογημένες κι άλλοτε όχι.

Εδώ ο χρόνος είναι με το μέρος της. «Ο δεσμώτης του ιλίγγου» (1958), η ταινία που της κόστισε ψυχικά περισσότερο απ’ όλες, ψηφίστηκε πρόσφατα καλύτερη ταινία όλων των εποχών, ανατρέποντας τη μέχρι πρότινος υπεροχή του «Πολίτη Κέιν».

Ηταν η μεγάλη αποτυχία του Χίτσκοκ. Ετσι τουλάχιστον είχαν δει τον «Δεσμώτη του ιλίγγου» οι κριτικοί της εποχής. Το περιοδικό «Nιου Γιόρκερ» έγραφε πως «ουδέποτε ο Χίτσκοκ έχει κάνει τόσο ανόητη ταινία». Ο εσωτερικός, εγκεφαλικός τρόπος που έπαιξε η Νόβακ τον ρόλο της, μάλλον ξεπερνούσε τη ματιά των κριτικών της εποχής, γι’ αυτό οι κριτικές τους ήταν ολέθριες – και για εκείνη. «Αυτά τα πράγματα πονάνε πολύ», έλεγε πρόσφατα στους «Σάντεϊ Τάιμς». «Ημουν πάντα ευάλωτη και θέλησα να παραμείνω ευάλωτη γιατί έτσι μπορείς να χαρείς πιο ουσιαστικά και τις χαρές της ζωής. Αλλά, αν επέστρεφα στο παρελθόν, θα απέφευγα να διαβάσω τις συγκεκριμένες κριτικές. Οι κριτικοί δεν έχουν πάντα δίκιο. Και η Ιστορία το έχει αποδείξει».

Αντίθετα με άλλες πρωταγωνίστριες του Χίτσκοκ, όπως η Τίπι Χέντρεν που τον κατηγορεί ότι ήταν «σατανικός» και «κατέστρεψε την καριέρα» της, η Κιμ Νόβακ σπεύδει να υπερασπιστεί τον εκκεντρικό σκηνοθέτη. «Νιώθω άσχημα για όλα αυτά που λέει ο κόσμος σήμερα για εκείνον. Δεν τον βρήκα καθόλου παράξενο. Δεν άκουσα ποτέ ότι παρενόχλησε κάποιον ή ότι συμπεριφέρθηκε άσχημα σε ηθοποιούς. Δεν νομίζετε ότι, αν ίσχυαν αυτά, κάτι θα είχα καταλάβει κι εγώ; Είναι άδικο να λέγονται αυτά όταν εκείνος δεν είναι εδώ για να υπερασπιστεί τον εαυτό του».