Φόβοι και ελπίδες γένους θηλυκού

Το τρομαγμένο βλέμμα των δύο κοριτσιών αλμπίνων από το μικρό χωριό της Τανζανίας έχει τη δική του ιστορία και η εικόνα τους εκτίθεται στο κοινό. Και το βλέμμα τους είναι τρομαγμένο αφού νωρίτερα μάγοι-απατεώνες έχουν σκοτώσει την αδελφή τους, επειδή πιστεύουν πως τα άκρα των αλμπίνων είναι φυλαχτά που μπορούν να μεταπωληθούν ακριβά σε πλούσιους.

Δραματικές και χαρούμενες ιστορίες παρελαύνουν από τον φωτογραφικό φακό της Μάρως Κουρή. Ιστορίες γυναικών από όλο τον κόσμο αλλά και μια σύνοψη φωτογραφικής δουλειάς που απλώνεται σε είκοσι χρόνια και περιλαμβάνει άγνωστες γυναίκες της καθημερινότητας αλλά και διάσημες κυρίες στο φόντο ενός ανδροκρατούμενου πλανήτη.

Ομως και εδώ, δίπλα μας, η άστεγη Αννα που μένει στην Πλατεία Κλαυθμώνος, έχει τη θέση της στις εικόνες της φωτορεπόρτερ, αλλά και μία ακόμη άστεγη που γεμίζει ολόκληρα σχολικά τετράδια με δικά της ποιήματα και το βράδυ αποσύρεται στο αυτοσχέδιο σπίτι της στο Κέντρο της Αθήνας. Εξάλλου, όπως η ίδια μας λέει, «η Αθήνα δεν θα μπορούσε να λείπει από την έκθεση αφού έχει έντονη ζωή, έντονες εικόνες» – εν μέσω κρίσης πολύ περισσότερο, θα προσθέταμε.

Οι φωτογραφίες της, παρεμπιπτόντως, έχουν παρουσιαστεί και σε διάφορα μέρη στην Ελλάδα και συνοδεύτηκαν από προβολές και ομιλίες με επιτυχία – περιλαμβάνουν και γνωστές γυναίκες του κόσμου, όπως η Σεζάρια Εβόρα. Η Μάρω Κουρή είχε την τύχη να μείνει πέντε ημέρες στο σπίτι τής προσφάτως χαμένης τραγουδίστριας, στο Πράσινο Ακρωτήρι, και κράτησε και μια φράση της φυλαχτό για πάντα: «Η ζωή είναι ένα ανοιχτόκαρδο χέρι που δίνει, παίρνει και δεν κρατά για τον εαυτό της».

Μία ακόμη γνωστή περσόνα που περνάει από τον φακό της είναι η Μαρίζα Κωχ και η καθημερινότητά της στο βιωματικό εργαστήρι που έχει στήσει στην αυλή της για παιδιά και όχι μόνο. «Είναι γυναίκες του κόσμου που άλλαξαν και τη δική μου ζωή κατά τη διάρκεια των ρεπορτάζ μου», συμπληρώνει η Μάρω Κουρή και ετοιμάζει τις βαλίτσες της για το Παρίσι και το νέο ταξίδι των εικόνων της.