Αγκάθια στον δρόμο για το ενιαίο κόμμα
4 λεπτά
Με προειδοποιητικές βολές από την πλευρά των ευρωσκεπτικιστών ξεκινάει ο διάλογος για τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα. Μάλιστα, στελέχη προσκείμενα στο Αριστερό Ρεύμα αλλά και σε ορισμένες συνιστώσες εκτιμούν ότι εάν δεν ξεκαθαρίσει σύντομα το τοπίο σε ό,τι αφορά την επικείμενη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ερχομένου Νοεμβρίου θα πυκνώσουν οι βολές και η κριτική.
Στο στόχαστρο της κριτικής βρίσκονται όλα τα «οργανωτικά» της συνδιάσκεψης, πίσω από τα οποία όμως υπάρχουν διατυπωμένοι φόβοι τόσο για την ιδεολογική κατεύθυνση όσο και για τη μορφή που θα έχει το νέο κόμμα. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, μια προσεκτική ανάγνωση κειμένων στελεχών που ρίχνουν τις προειδοποιητικές βολές οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μετά τη ζάλη που προκάλεσε στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ η άνοδος στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεκινάει δειλά-δειλά η περίοδος αμφισβήτησης της ηγετικής του ομάδας.
Στελέχη όπως η Ελένη Πορτάλιου, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής, και ο Αλέκος Καλύβης του Αριστερού Ρεύματος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού και πρώην εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, μέσω αρθρογραφίας στο Διαδίκτυο (Iskra) χτυπούν ήδη την «καμπάνα» προς την Κουμουνδούρου γιατί «μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία τοποθέτηση από τη Γραμματεία για τον ακριβή χαρακτήρα του επικείμενου σώματος, το μέγεθος και το αντικείμενο των εργασιών του σε σχέση με το καταληκτικό συνέδριο. Πολύ περισσότερο, δεν υπάρχουν εισηγήσεις για τα προς συζήτηση θέματα».
ΔΕΞΙΑ ΣΤΡΟΦΗ. Το άρθρο της κ. Πορτάλιου, η οποία είναι κορυφαίο στέλεχος της ΑΚΟΑ και ήταν υποψήφια δήμαρχος Αθηναίων του ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται λίγες ημέρες μετά την κριτική που άσκησαν για τα ίδια θέματα και την περίφημη «δεξιά στροφή» του κόμματος στην Κεντρική Επιτροπή του Συνασπισμού και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ άλλα ηγετικά στελέχη, όπως ο Παν. Λαφαζάνης, ο Δημ. Στρατούλης και ο βουλευτής Θαν. Πετράκος. Κοινό αίτημα των παραπάνω – και όχι μόνο – είναι να κατατεθούν άμεσα κείμενα-θέσεις ώστε να υπάρχει χρόνος για διαβούλευση προτού ξεκινήσει η εκλογή αντιπροσώπων για τη συνδιάσκεψη, η οποία έχει – καταρχήν – προσδιοριστεί για τις 21 Οκτωβρίου.
Πίσω από την ανησυχία για τα οργανωτικά, πάντως, κρύβεται επιμελώς η ανησυχία για το πώς θα «χωρέσει» στο νέο κόμμα η νέα και μεγαλύτερη «συνιστώσα« του, η συνιστώσα πρώην ΠΑΣΟΚ, και πως θα διατηρηθούν οι σημερινές ισορροπίες μεταξύ ΣΥΝ και συνιστωσών.
Μάλιστα ορισμένα στελέχη φοβούνται ότι στο μέλλον ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξελιχθεί σε ένα «προσωποπαγές» και «αρχηγικό» κόμμα, κατά τα πρότυπα του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’81, όπως και ότι ο ρόλος των συνιστωσών και των τάσεων θα περιοριστεί σταδιακά σε ό,τι αφορά τόσο τη διαμόρφωση της ιδεολογικής ταυτότητας όσο και των στρατηγικών επιλογών.
ΠΥΡΑΜΙΔΑ. Φοβούνται δηλαδή τη μετεξέλιξη του κόμματος σε «πυραμίδα», με μια ισχυρή ηγεσία στην κορυφή και «καθετοποίηση» των οργάνων. Οπως λέει κομψά και η κ. Πορτάλιου στο άρθρο της, «πρέπει να διασφαλιστεί η αρχή της δημοκρατίας, που είναι η οριζόντια επικοινωνία», και να ξεκαθαριστούν άμεσα θέματα όπως το μέγεθος της συνδιάσκεψης.
Το μέγεθος της συνδιάσκεψης και το «μέτρο» εκλογής αντιπροσώπων είναι έντονο θέμα στο παρασκήνιο της Κουμουνδούρου καθώς, όπως λένε όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις, «άλλο είναι να έχεις ένα σώμα με 1.000 άτομα κι άλλο με 5.000 άτομα».
Στη δεύτερη περίπτωση, υποστηρίζουν, «υπάρχει ο κίνδυνος να πάμε σε ένα σώμα χειροκροτητών, ενώ εμείς θέλουμε να ακουστούν όλες οι απόψεις και να υπάρξει εποικοδομητικός διάλογος». Η κ. Πορτάλιου υποστηρίζει ότι «οι αντιπρόσωποι θα πρέπει να εκλεγούν σύμφωνα με την παρουσία τους και τη συμμετοχή τους στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα, αλλά και σύμφωνα με τις απόψεις που θα μεταφέρουν στο σώμα της συνδιάσκεψης». Και καταλήγει ότι «είναι δικαιολογημένοι οι φόβοι ότι προχωρούμε σε ένα πολλαπλάσιο σε μέγεθος σώμα, έναντι της διορισμένης Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο θα επικυρώσει συμφωνίες ειλημμένες με συναινέσεις και συμβιβασμούς που θα λάβουν χώρα σε συνθήκες αδιαφάνειας».
Η ΠΡΟΤΑΣΗ. Το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ Αλέκος Καλύβης προχωράει ένα βήμα παραπέρα και κάνει προτάσεις για τη μορφή του νέου κόμματος, από τις οποίες απουσιάζει εντελώς ακόμη και η αναφορά στον πρόεδρο του κόμματος. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το Ιδρυτικό Συνέδριο, που πάει για την άνοιξη του 2013, δεν θα πρέπει να είναι «το τέλος, αλλά η αρχή του δρόμου προς την οριστική ενοποίηση του φορέα», ενώ θεωρεί ότι για τις συνιστώσες, σε πρώτη φάση, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας οδικός χάρτης που η κατάληξή του να οδηγεί σε ένα «πολυτασικό» κόμμα.














