e-mail

«Οι μέτριοι γράφουν ιστορία…»

Σεβαστή μου και αγαπητή κυρία Φοίβη, καλό φθινόπωρο.

Διάβασα δύο άρθρα στα «ΝΕΑ», σε δύο αντίθετες σελίδες. Ο ένας αρθρογράφος έγραφε ορθολογιστικά όλα εκείνα που μας οδήγησαν στην οικονομική κρίση που μας μαστίζει και για τα λάθη και τις παραλείψεις του Γ. Παπανδρέου, αλλά και τα λάθη του λαού που προέκυψαν από τη μη αναμενόμενη ανοχή της πολιτείας στις εξωπραγματικές απαιτήσεις, την οποία ανοχή εκμεταλλεύτηκαν οι πολιτικοί στο έπακρον και με εκβιαστικές μεθόδους άδειαζαν τον κυβερνητικό κορβανά δίκην αρπακτικών.

Ζούσε και καλοπερνούσε, αγόραζε και σπαταλούσε αφειδώς πιστεύοντας πως ουκ έστι τέλος. Και όμως ήλθε. Αυτά ο ένας αρθρογράφος, συμπληρώνοντας με τις αντιδράσεις ορισμένων όπως στην Υδρα οι οποίοι δεν θέλουν να πιστέψουν πως η ασυδοσία δεν ισχύει πλέον και πως το κράτος στηρίζεται στους νόμους και τους έννομους πολίτες του, και πως δεν κυβερνάται από το δίκαιο του όχλου. «Αναρχίας δε μείζον ουκ έστι κακόν». Δεν υπάρχει χειρότερο κακό από την αναρχία, γράφει ο Σοφοκλής.

Δίπλα ο άλλος αρθρογράφος έγραφε: «Στους άρχοντές του ρίχνει πάντοτε ο κόσμος την ευθύνη». Αισχύλος. Δρυός πεσούσης, λέω εγώ. Για όλα τα κακά των τριών τελευταίων χρόνων υπεύθυνος ο Γ. Παπανδρέου. «Πατάτες» φόρτωσε στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Δεν γνωρίζαν τι υπέγραφαν, αντί για σωτηρία πήραν πόδι οι σωτήρες. Και ερωτώ: Εάν ο κ. Παπανδρέου δανειζόταν το 2010 (δεν είχαν ξυπνήσει ακόμα τα κορόιδα οι δανειστές μας) 150 δισ., δεν θα ανέβαινε το χρέος και δεν θα μας έλεγαν κορόιδα. Αν ήταν τόσο εύκολα, γιατί ο καταλληλότερος λάθρα το έσκασε με τις πρόωρες εκλογές του 2009; Το μόνο που παραδέχομαι είναι πως ο Κωστάκης έπιασε κότσο τον Γιωργάκη. Δεν γνωρίζετε πως η όλη ανάπτυξη στα τριάντα και πλέον χρόνια στηριζόταν στην τεράστια οικοδομική δραστηριότητα; Η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία δεν κατάλαβαν το τεράστιο λάθος του Γ. Παπανδρέου και έπεσαν στην ίδια μαύρη τρύπα;

Οσο για το πώς και γιατί υπεγράφησαν και έπεσαν έξω τα Μνημόνια, τα διαβάσαμε και τα ακούσαμε από εκατοντάδες δημοσιογράφους χιλιάδες οικονομολόγους και άλλους τόσους πανέξυπνους πολιτικούς. Δεν χρειάζονται αναμασήματα και επαναλήψεις, τα έμαθαν και οι Παπαδήμοι της Αφρικής πως τα όσα τραβάμε θα οφείλονται στον Γ. Παπανδρέου.

Ισχύουν τα στερεότυπα; Οχι, η Ελλάδα είναι συνθετότερη περίπτωση από την εικόνα της που κυριαρχεί. Ισχύει όμως κάτι χειρότερο: ότι συστηματικά, ισχυρά τμήματα τοπικών κοινωνιών συνεπικουρούμενα από τοπικούς παράγοντες, επιβάλλουν τη θέλησή τους εις βάρος και της σιωπηρής πλειοψηφίας, και της εικόνας του τόπου τους.

Τα ίδια δεν έγιναν, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, στην περίπτωση της Κερατέας; Τα σκουπίδια; Να πάνε αλλού. Ο,τι μας ενοχλεί, αλλού. Πάντα βρίσκεται ένας πολιτικός, ένας τοπικός παράγων, ένας ιερωμένος να συμπαρασταθεί «στα δίκαια αιτήματα» των διαμαρτυρομένων της περιοχής του. Πώς το έλεγε ένα προεκλογικό σύνθημα; Πολίτες; Οχι πελάτες!

Κάπως έτσι δεν κλιμακώθηκαν οι αντιδράσεις και για τους χώρους υποδοχής των παράνομα εισελθόντων στη χώρα μεταναστών; Να χρησιμοποιηθούν οι υποδομές της Αμυγδαλέζας; Οχι, κραύγασε με στεντόρεια φωνή ο Μάκης Βορίδης. Επειτα ήρθε η σειρά του Ευριπίδη Στυλιανίδη: όχι μετανάστες στην Κομοτηνή. Και επειδή ούτε Νίκος Νικολόπουλος είναι, ούτε να πάει κόντρα στην ίδια την κυβέρνησή του μπορεί, έστησε μια επικοινωνιακή παράσταση• έλαβε, λέει, προφορικές διαβεβαιώσεις από αρμόδιους υπουργούς ότι η παραμονή μεταναστών εκεί θα είναι προσωρινή.

Βασίλης Λαρισαίος

Καλά όλα αυτά, αλλά δεν βλέπουμε ποτέ και τίποτα οργανωμένο, τίποτα σοβαρό. Παραπαίουμε πάντα ανάμεσα σε σιωπηρή, άπραγη πλειοψηφία και «αγανακτισμένο» (με την παραίνεση κομμάτων και γκρουπούσκουλων) όχλο – μειοψηφία, αγαπητέ Βασίλη. Οπως τραγουδάει και η Μαρία Κ. Παπαδοπούλου: «Στήσαμε μια κιβωτό, ο όχλος ο θαλασσοπνιγμένος / αμπάρωμα ξανά στο σωρό, κανείς δε θα βγει καταραμένος. / Φτιάξαμε και φυλαχτό, οι μέτριοι γράφουν ιστορία / της μέρας μας τον οχετό, κανένας μας πια δεν έχει αξία».

Μεγάλες στιγμές, εκπαιδευτικές

Κυρία Φοίβη,

Με απόφαση – σταθμό στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους καταργήθηκε το δικαίωμα δωρεάν εισόδου των εκπαιδευτικών στους αρχαιολογικούς χώρους. Η εκπαιδευτική κοινότητα χαιρετίζει την απόφαση που ελήφθη μετά την ψήφιση του «ενιοτάτου μισθοφωτοχολίου» που ήρε αδικίες δεκαετιών, μετά την απαγόρευση διορισμών προσθέτων «αργόσχολων» εκπαιδευτικών, μετά την προσφορά δωρεάν διακοπών σε εξωτικούς προορισμούς με μηνιαίο μπόνους 600 ευρώ και την προαναγγελθείσα «αναβάθμιση»

του απολαυστικού ωραρίου.

Η κοινότητα αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει ολόθερμα την ελληνική πολιτεία για την ιδιαίτερη περιποίηση και υπόσχεται να ανταποδώσει το καλό.

Μετά τιμής, Κίμης Πανούσης

Το έλεγαν οι Στέρεο Νόβα, αγαπητέ Κίμη, αλλά ποιος τους άκουγε: «Το εκπαιδευτικό σύστημα φτιάχτηκε για να επιτύχεις /

Ν’ απορροφηθείς αλλού, σ’ αλλωνών επιχειρήσεις / Για να νιώσεις πως η δουλειά σου δεν είναι αυτό που κάνεις / Από αλλού ξεκίνησες κι αλλού φτάνεις»…