Ενας «Καζανόβας» της εξουσίας

«Πόσες ημέρες αφιερώνετε σε κάθε γυναίκα που αγαπάτε;» ρωτάει ο Λουίς Μέχια τον Δον Χουάν, τον αντίπαλό του στο σύμπαν των κατακτήσεων. «Μία ημέρα για να τις ερωτευτώ, μία για να τις κατακτήσω, μία για να τις εγκαταλείψω, δύο για να τις αντικαταστήσω και μία ώρα για να τις ξεχάσω», απαντά εκείνος. Το θρυλικό αυτό απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Δον Χουάν Τενόριο» του Χοσέ Θορίγια θυμήθηκε ο Χουάν Χεσούς Αθνάρεθ σκαλίζοντας και παρουσιάζοντας στην «Ελ Παΐς» την προσωπική ζωή του Ούγκο Τσάβες. Και δικαίως. Ο καρκίνος που του διαγνώσθηκε πέρυσι και τα χρόνια που περνούν έχουν κοστίσει στον «βενεζουελάνο Καζανόβα». Ο 58χρονος Τσάβες προσέρχεται στις 7 Οκτωβρίου στις κάλπες, διεκδικώντας τρίτη προεδρική θητεία, χωρίς (γνωστή) σύντροφο, με τη μεγαλύτερή του κόρη στον ρόλο της «πρώτης κυρίας». Οι ερωτικές κατακτήσεις που του αποδίδονται όμως είναι αντάξιες της μεσσιανικής εικόνας που με ζήλο υπηρετεί.

ΔΥΟ ΓΑΜΟΙ. Επίσημες αγαπημένες ο Τσάβες είχε μόλις δύο. Την πρώτη του σύζυγο, Νάνσι Κολμενάρες, την παντρεύτηκε στα 23 του, απέκτησαν τρία παιδιά και έμειναν μαζί 15 χρόνια. Τη δεύτερη, τη ραδιοφωνική παραγωγό Μαριζαμπέλ Ροντρίγκες, την παντρεύτηκε το 1997, απέκτησαν μία κόρη και χώρισαν έξι χρόνια αργότερα. Επώνυμη ερωμένη του υπήρξε μόνο μία, η καθηγήτρια Ιστορίας Χέρμα Μάρκσμαν. Τους ένωσε μια δεκαετία ιδεολογικής συνέργιας και αντικυβερνητικών συνωμοσιών – από το 1984 έως το 1993. Με τον πρώτο του γάμο ετοιμοθάνατο, το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου του 1984 ο Τσάβες ευχήθηκε στη Μάρκσμαν για τα γενέθλιά της με ένα μπουκέτο λουλούδια και μια διακήρυξη αγάπης: «Εσύ ξέρεις ήδη πού πηγαίνω. Εχω μια διπλή ζωή. Μία εντός του Στρατού και μια άλλη μυστική. Θέλω να με συνοδεύσεις όχι μόνο σε αυτό το σχέδιο να αλλάξω τη χώρα αλλά για όλη τη ζωή».

Για διπλή ζωή τον υποψιαζόταν και η δεύτερη σύζυγος, η Μαριζαμπέλ• τα κουτσομπολιά και η ζήλεια την έκαναν μια μέρα να επιτεθεί στον επικεφαλής ασφαλείας του: «Εσύ είσαι εδώ για να βρίσκεις γυναίκες στον Ούγκο». Το 2000, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας έκανε έναν «κομψό» συμφιλιωτικό ελιγμό μέσω της ραδιοφωνικής εκπομπής του, «Αλό, πρεζιντέντε». «Μαριζαμπέλ, ετοιμάσου, απόψε θα σου δώσω να καταλάβεις!». Μετά το διαζύγιο, η Μαριζαμπέλ τον χαρακτήρισε «μετριότατο» εραστή. Από άλλη θέση και σε άλλο χρόνο, πάλι, η Ναόμι Κάμπελ δήλωσε για τον Τσάβες: «Δεν είναι ένας γορίλας, είναι ένας ταύρος».

ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ. «Δεν είμαι πια 40 ετών», λέει ο Πρόεδρος. Οταν ήταν 40, λένε αυτοί που ξέρουν, η ουρά των κοριτσιών που ενδιαφέρονταν να γνωρίσουν καλύτερα τον «καουντίγιο» κύκλωνε άνετα το Παλάθιο ντε Μιραφλόρες, την προεδρική κατοικία. Ενας από αυτούς που «ξέρουν» είναι ο Λουίς Πινέδα Καστεγιάνο, επικεφαλής ασφαλείας και ανεπίσημος υπεύθυνος ερωτικών υποθέσεων του Τσάβες στην αυγή της τσαβικής αποθέωσης, τότε που ο απόστολος του Σιμόν Μπολίβαρ ξεσήκωνε τις μάζες υποσχόμενος να ισοπεδώσει τα δύο παραδοσιακά κόμματα. Καταγοητευμένες νεαρές τον προσέγγιζαν στις πολιτικές συγκεντρώσεις για να του ζητήσουν περισσότερο μαγειρικό λάδι, έναν γιο, ένα σπίτι, φάρμακα, θαύματα. Ο Καστεγιάνο περίμενε το νεύμα του Τσάβες, έπειτα πλησίαζε την επιλεγμένη νεαρά: «”Σενιορίτα, ο κομαντάντε θέλει να σας μιλήσει αργότερα. Ιδού ο αριθμός του τηλεφώνου μου”… Χωρίς υπερβολή, οκτώ στις δέκα τηλεφωνούσαν». Το ραντεβού οριζόταν, και ο υπεύθυνος ασφαλείας έκλεινε δύο παρακείμενα δωμάτια: «Συνόδευα την κυρία στο δικό μου, έβγαινα και την άφηνα να περιμένει. Οταν όλα ήταν έτοιμα, εκείνος έμπαινε κι εγώ περίμενα στη σουίτα του».

ΘΡΥΛΟΣ. Η φυλακή όπου κλείστηκε το 1992 για δύο χρόνια ο Τσάβες, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημά του εναντίον της κυβέρνησης Πέρες, η θριαμβευτική του ανέλιξη στην εξουσία το 1998, ο πύρινος (όσο και λαϊκίστικος) λόγος του υπέρ των πληβείων και εναντίον των ιμπεριαλιστών, το φλογερό ταμπεραμέντο του, η (απολυταρχική, για πολλούς) εξουσία που συγκεντρώνει στα χέρια του, όλα αυτά τροφοδοτούν τον θρύλο και κάνουν ακόμα και σήμερα τις κυρίες να στέλνουν φιλιά από τα μπαλκόνια στο προεδρικό κομβόι. Ο «βενεζουελάνος καζανόβας», βέβαια, εμφανίζεται πια υποτονικός. Εκείνα που δεν έχουν ατονήσει είναι η επαναστατική ρητορική και ο ναρκισσισμός του: «Δεν είμαι πια ο Τσάβες, ο Τσάβες έχει γίνει ο λαός, είμαστε όλοι Τσάβες», διακήρυξε σε πρόσφατη προεκλογική συγκέντρωσή του.