Συναυλία γνήσιας συμπαράστασης

Η κάμερα του κορεατικού καναλιού φώτιζε τον κόσμο που υπομονετικά – και με μια αίσθηση ιεροτελεστίας – άφηνε τις γεμάτες με τρόφιμα σακούλες από τα σουπερμάρκετ στην ηλεκτρονική ζυγαριά. Οι τρεις κορεάτες δημοσιογράφοι ερευνούσαν την ελληνική κρίση και μόλις άρχιζαν να ξετυλίγουν το νήμα της σε μια βραδιά που επίσημα ήταν συναυλία με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Ουσιαστικά όμως έμοιαζε με κοινωνική εκδήλωση σε εμπόλεμο φόντο.

Οι σακούλες ήταν γεμάτες με τρόφιμα πρώτης ανάγκης (ζυμαρικά, αλεύρι, ζάχαρη, ρύζι και όχι μόνον) και πηγαινοέρχονταν ακόμη κι όταν ο Μανώλης Μητσιάς άνοιξε τη βραδιά με το τραγούδι «Δρόμοι παλιοί». Η ξύλινη εξέδρα γλιστρούσε από τη βροχή, τα καθίσματα του Θεάτρου Ελληνικών Χορών Δόρα Στράτου, στον Λόφο του Φιλοπάππου, ήταν νωπά, όμως ο κόσμος δεν πτοήθηκε απ’ αυτά και πήγε στη συναυλία αλληλεγγύης της Λαϊκής Ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης που είχε ελεύθερη είσοδο, με μια μικρή υποσημείωση που έδινε κοινωνική χροιά στο μουσικό δρώμενο, το βράδυ της Δευτέρας: την προσκόμιση τροφίμων μακράς διαρκείας ως κατάθεση αλληλεγγύης για τους δοκιμαζόμενους από την οικονομική κρίση συμπολίτες μας. Μια δράση που πρώτη φορά έγινε τον περασμένο Φεβρουάριο από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με τον θεσμό του Κοινωνικού Θεατροπωλείου. Τότε πάλι οι θεατές καλούνταν να καταβάλουν αντί εισιτηρίου σε παραστάσεις τρόφιμα μακράς διαρκείας.

«Με τα τραγούδια του Μίκη μεγαλώσαμε», έλεγε χαμογελώντας μια εξηντάρα που άφησε με αργές κινήσεις μια κούτα με γάλα στην ηλεκτρονική ζυγαριά και πήρε θέση στο θέατρο. Η ορχήστρα έκανε πρόβα στο «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», τραγούδι που ακούστηκε στην ομότιτλη ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη, που γυρίστηκε λίγο μακρύτερα, στον Ασύρματο Πετραλώνων, την ίδια ώρα που οι σακούλες ζυγίζονταν και ταξινομούνταν σε μουσαμάδες από τους ανθρώπους του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων. Μια παρέα δίπλα μου έκανε νοερά προσευχή για το σταμάτημα της βροχής. «Ελα, προλαβαίνεις, τώρα δεν βρέχει, φέρε και τα φασόλια», έλεγε ένας τριαντάρης με κοτσίδα που είχε μόλις ακουμπήσει τη δική του σακούλα στη ζυγαριά, ενώ ακόμη και με καροτσάκια μεταφέρονταν ολόκληρες κούτες με γάλατα. Καθώς η ώρα προχωρούσε δεν έβρεχε και οι σακούλες πλήθαιναν στην κάτω είσοδο του θεάτρου, προς την μεριά των Πετραλώνων.

«Στόχος μας είναι η παροχή τροφίμων για τους κατοίκους του Δήμου Αθηναίων που δοκιμάζονται από την κρίση. Η φτώχεια έχει απλωθεί κυρίως στις γειτονιές κάτω από την Πατησίων και κάτω από την Ομόνοια, αν και είχαμε αιτήσεις για τρόφιμα και από νοικοκυριά του Κολωνακίου. Η περιοχή πάντως που μαστίζεται περισσότερο, από την εμπειρία μας, είναι ο Κολωνός», σημείωσε ο Γιώργος Αποστολόπουλος, πρόεδρος του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων.

«Είναι υποχρέωσή μου να είμαι σε αυτή την πρωτοβουλία. Μακάρι να γίνουν και άλλες τέτοιες. Είναι πολύ άσχημο πράγμα η φτώχεια. Χθες ακόμη, μου έλεγε ένας μανάβης στα βόρεια προάστια, σε καλή περιοχή, πως έχει βγάλει τεφτέρι», είπε στα «ΝΕΑ» ο Μανώλης Μητσιάς, που πάντως δεν σύγκρινε τη σύγχρονη κατάσταση με εκείνη της δεκαετίας του ’60. «Τότε υπήρχε ελπίδα, παρά τα προβλήματα, τώρα ακόμη η διέξοδος είναι θολή», συμπλήρωσε. Πλάι του ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Ρένος Χαραλαμπίδης πρόσθεσε πιο λακωνικά: «Υπάρχουν στιγμές που από τις καλές προθέσεις πρέπει να περάσουμε στην εφαρμοσμένη ζωή, ένα τέτοιο βράδυ είναι το αποψινό», ενώ την ίδια στιγμή οι Σταύρος Ζαλμάς, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Μάνια Παπαδημητρίου και άλλοι καλλιτέχνες ετοιμάζονταν να βγουν στη σκηνή για να ερμηνεύσουν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Που προσπαθούσαν να σιγοτραγουδήσουν ακόμη και οι τρεις κορεάτες δημοσιογράφοι, μπαίνοντας στο κλίμα της «Ελλάδας σε κρίση».