Μάιλς Ντέιβις, ένας έρωτας καταδικασμένος

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ τον ρώτησε γιατί δεν την παντρεύτηκε. Κι εκείνος απάντησε πως την αγαπούσε πάρα πολύ για να θέλει να την κάνει δυστυχισμένη. «Πράγμα που όμως δεν είχε να κάνει με απιστίες και δονζουανισμούς, ήταν απλώς θέμα χρώματος», είπε η Ζιλιέτ Γκρεκό σε μια συνέντευξη στη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» για τη γνωριμία της με τον Μάιλς Ντέιβις.

Ηταν όμως κι εκείνος ρατσιστής. «Μια μέρα θα έχω μια λευκή Ρολς και έναν λευκό σοφέρ», της είχε πει κάποτε και ερωτεύτηκε μια λευκή. Γνωρίστηκαν το 1948 στο Παρίσι, όταν ο 22χρονος Μάιλς έπαιξε για πρώτη φορά στην αίθουσα Πλεγιέλ. Δεν υπήρχαν θέσεις – αλλά και να υπήρχαν η Ζιλιέτ δεν είχε λεφτά να αγοράσει εισιτήριο. Ετσι παρακολούθησε τη συναυλία από το θεωρείο της Μισέλ Βιάν, της γυναίκας του Μπορίς που την είχε πάρει υπό την προστασία της.

«Εβλεπα το προφίλ του, πραγματικός Τζιακομέτι, ένα πρόσωπο μεγάλης ομορφιάς. Δεν μιλάω καν για την ιδιοφυΐα του: Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς ειδικός της τζαζ για να εντυπωσιαστεί. Υπήρχε μια ασυνήθιστη αρμονία ανάμεσα στον άνθρωπο, το όργανο και τον ήχο – ήταν συγκλονιστικό», θα πει.

Το ίδιο βράδυ έφαγαν μαζί με μια μεγάλη παρέα σε ένα ελληνικό εστιατόριο και ερωτεύτηκαν σφοδρά, αν και εκείνος δεν μιλούσε γαλλικά, ούτε εκείνη αγγλικά. «Δεν έχω ιδέα πώς τα καταφέραμε να συνεννοηθούμε. Το θαύμα του έρωτα».

Το γιατί δεν την πήρε μαζί του στην Αμερική το κατάλαβε μερικά χρόνια αργότερα, όταν έμενε σε μια σουίτα του Γουόλντορφ Αστόρια και τον κάλεσε για φαγητό. Η έκφραση στο πρόσωπο του μετρ ντ’ οτέλ τα έλεγε όλα. Τους σέρβιραν δύο ώρες αργότερα, σχεδόν τους πέταξαν τα πιάτα στα μούτρα. Στις 4 η ώρα το πρωί ο Μάιλς της τηλεφώνησε κλαίγοντας: «Δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ σε μια χώρα όπου αυτό το είδος της σχέσης είναι αδύνατο».

Παρ’ όλα αυτά δεν σταμάτησαν να επικοινωνούν. Για τελευταία φορά συναντήθηκαν το 1991 στο σπίτι της, όπου ο Μάιλς την επισκέφθηκε λίγους μήνες πριν πεθάνει.