Στο κενό για μεροκάματο του τρόμου

Πατούσε στο περβάζι, γράπωνε το κούφωμα με το ένα χέρι και με το άλλο καθάριζε τα τζάμια. Χωρίς σχοινιά, ιμάντες ή πλατφόρμες. Αλλά και χωρίς ένσημα. Είχε μάθει να ισορροπεί μισό βήμα από το κενό και είχε αναγκαστεί να συμβιβαστεί με την αφάνεια της μαύρης εργασίας. Στις 19 Δεκεμβρίου 2010 όμως ο Ιμάντ Αζίζ γλίστρησε. Ακροβατούσε σε μαρμαροποδιά πλάτους 30 εκατοστών και μήκους τριών μέτρων σε κτίριο του υπουργείου Εργασίας. Θανατηφόρα πτώση από τον τρίτο στο υπόγειο, έναν χρόνο μετά την πληρωμή του παραβόλου της αίτησης για την ελληνική υπηκοότητα και δύο μήνες προτού η γυναίκα του γεννήσει το τέταρτο παιδί τους στην Αίγυπτο. Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, η οικογένειά του δεν έχει εισπράξει ακόμη αποζημίωση.

Ειδικό κλιμάκιο επιθεωρητών της αρμόδιας υπηρεσίας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας είχε διαπιστώσει τότε σωρεία παραβάσεων στην απασχόληση του Αζίζ. Σύμφωνα με το πόρισμά τους, δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο ασφαλείας. Ο Αιγύπτιος είχε «εξαρτημένη, μη δηλωμένη σχέση εργασίας» με ιδιωτική εταιρεία καθαρισμού και δούλευε Κυριακή, αντίθετα προς τους όρους της σύμβασης της εταιρείας με το Δημόσιο. Οι επιθεωρητές επέβαλαν στην εταιρεία πρόστιμο 36.750 ευρώ και το υπουργείο Εργασίας έλυσε τη σύμβαση (ύψους άνω των 89.000 ευρώ). Ωστόσο έως σήμερα δεν έχει συγκροτηθεί η αρμόδια επιτροπή του ΙΚΑ για να χαρακτηρίσει το συμβάν εργατικό δυστύχημα και να εγκρίνει σύνταξη για την οικογένεια του θανόντος. Το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης επρόκειτο να εκδικαστεί τον περασμένο Ιούνιο, αναβλήθηκε λόγω εκλογών και αναμένεται ανακοίνωση νέας ημερομηνίας στο τέλος του μήνα.

ΑΥΣΤΗΡΑ ΜΕΤΡΑ. Η νέα ηγεσία του υπουργείου Εργασίας έχει εξαγγείλει αυστηρά μέτρα κατά της ανασφάλιστης απασχόλησης, δύο χρόνια νωρίτερα όμως οι προκάτοχοί τους δεν μπόρεσαν να εφαρμόσουν τον νόμο μέσα στο δικό τους κτίριο. «Το Δημόσιο ως εργοδότης της εταιρείας καθαρισμού όφειλε να την εποπτεύει και να προσέχει εάν λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Την ημέρα του δυστυχήματος φαίνεται ότι δεν υπήρχε ούτε φύλακας στο κτίριο», λέει η Βασιλική Παπαδημητρίου, δικηγόρος της οικογένειας του Αζίζ. Την απουσία φύλακα επιβεβαιώνει στην κατάθεσή του ο Μαγκντί Αζίζ, ανιψιός του Ιμάντ, ο οποίος δούλευε εκείνη την Κυριακή μαζί του. Στις 16.30 καθάριζε ένα γραφείο, όταν άκουσε την κραυγή. Βρήκε τα σύνεργα του θείου του στο παράθυρο. Εκείνος πουθενά. Φώναξε χωρίς απάντηση. Εσκυψε προς τον ακάλυπτο και είδε τα πανιά καθαρισμού που χρησιμοποιούσε. Τηλεφώνησε σε συγγενή του και στην ιδιοκτήτρια της εταιρείας. Χρειάστηκαν 40 λεπτά για να φτάσουν εκεί κάτω. Δεν έβρισκαν, όπως είχε καταθέσει ο ανιψιός, κάποιον να τους ανοίξει.

Εκτός από τον συμβολισμό της, αυτή η μορφή απασχόλησης του Αζίζ δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό.

ΙΣΟΡΡΟΠΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Ο Ιμάντ Αζίζ σπάνια δούλευε χωρίς ένσημα. Τουλάχιστον όχι τα πρώτα χρόνια του στην Ελλάδα, στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Είχε μεγαλώσει στην Ιλμίνια, μια κωμόπολη 300 χιλιόμετρα από το Κάιρο, σε πολυμελή οικογένεια χριστιανών. Πρώτος είχε έρθει στην Ελλάδα για εργασία ο μικρότερος αδελφός του, ο Αζίζ Αζίζ. Συστήνεται ως Χάρης, όταν τον συναντώ στο σπίτι του. Πλάι του έχει τρεις πλαστικές σακούλες φουσκωμένες με έγγραφα και φωτογραφίες του Ιμάντ. Ενα από τα έγγραφα είναι η ιατροδικαστική εξέταση, τα αποτελέσματα της οποίας βγήκαν 11 μήνες μετά το δυστύχημα. «Οπιούχα: Αρνητικό. Μεθαδόνη: Αρνητικό. Κοκαΐνη: Αρνητικό» γράφει, μεταξύ άλλων, αφού έπρεπε να αποδειχτεί ότι καμία ουσία δεν προκάλεσε την πτώση του Ιμάντ.

Σε ελέγχους του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας σε συνεργεία καθαρισμού το 2010 επιβλήθηκαν 181 πρόστιμα συνολικού ποσού 379.600 ευρώ. Σε 40 από αυτές τις περιπτώσεις είχε διαπιστωθεί ανασφάλιστη εργασία.