Η κυβέρνηση των τριών και ο ψυχαναγκασμός της συναίνεσης

«Η εποχή των μονοκομματικών κυβερνήσεων έχει τελειώσει. Υπουργοί και αρχηγοί πρέπει να μάθουν να συνεννοούνται και μάλιστα εκ των προτέρων».

Το έλεγε κατ’ ιδίαν κορυφαίος παράγων του κοινοβουλευτισμού που κάτι ξέρει. Αφορμή το χθεσινό αλαλούμ στη Βουλή για τη Siemens. Το υπουργείο Οικονομικών πέρασε «με τσαμπουκά», σύμφωνα με την ίδια πηγή, τη ρύθμιση για αναδρομική ισχύ της συμφωνίας με τη γερμανική εταιρεία. Για να βρει απέναντί του τη ΔΗΜΑΡ και να προκληθεί αλυσιδωτή αντίδραση κάποιων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που δεν χάνουν την ευκαιρία να ερεθίζουν τον αρχηγό τους. Ο Σαμαράς, σε εκδήλωση πρωθυπουργικού βολονταρισμού, επέμενε. Αλλά πριν περάσουν μερικές ώρες η ρύθμιση απεσύρθη. Κοινώς, μύλος!

Αφήνοντας την παραπολιτική διάσταση, θα πρέπει να επιμείνουμε στις αρχικές παρατηρήσεις. Η κυβέρνηση των τριών είναι ένα πολιτικό υβρίδιο. Το γεγονός ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης δεν μετέχουν στη σύνθεσή της είναι κρίσιμο. Οπως επισημαίνει πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου και έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που έχει καρέκλα στην Ιπποκράτους, «η μη συμμετοχή Βενιζέλου και Κουβέλη ακυρώνει το Υπουργικό Συμβούλιο». Τι συμβαίνει στην πράξη; Τα μεγάλα – «και, κυρίως, τα θέματα του πακέτου μέτρων» – αντιμετωπίζονται στις συναντήσεις των τριών. «Και ο Σαμαράς δίνει εντολές στην κυβέρνηση για όλα τα υπόλοιπα θέματα, λες και οι άλλοι δεν υπάρχουν…».

Κάπως έτσι, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, «ο Σαμαράς «παίρνει όλη την κρέμα της πολιτικής. Μοιράζεται το κόστος για τα μέτρα με τους άλλους δύο, αλλά ασκεί τις εξουσίες του αρχηγού της κυβέρνησης». Δηλαδή, ο Σαμαράς συμψηφίζει τη φθορά και κρατάει τα ατού της πρωθυπουργικής εικόνας. Κάτι που φαίνεται στις δημοσκοπήσεις – όπου ο Πρωθυπουργός κρατάει και φαίνεται να ανοίγει και ελαφρύ βάδισμα.

Ο καβγάς για τη Siemens εκφράζει, εκτός από όλα τα άλλα, και τον εκνευρισμό της ΔΗΜΑΡ αλλά και του ΠΑΣΟΚ ότι είναι επιβάτες στο πίσω κάθισμα της κυβέρνησης. Τα ίδια είχαν γίνει και με την επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» για τους μετανάστες στην Αθήνα. Την «έτρεξε» ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας με γραμμή από το Μαξίμου, ενώ τα κόμματα της συγκυβέρνησης έλεγαν ότι δεν ήξεραν τίποτε.

Ολα αυτά δεν είναι χωρίς σημασία. Αν το πακέτο 11,8 δισ. ευρώ περάσει, τότε η κυβέρνηση των τριών έχει μπροστά της μεγάλο ορίζοντα θητείας. Αυτό θα απαιτήσει μια κουλτούρα συμμετοχικής διακυβέρνησης που, βεβαίως, δεν έχει καμία σχέση με τον βοναπαρτισμό των Μαξιμιλιανών ή τα υπουργικά γιουρούσια. Είναι κάτι που θα πάρει χρόνο. Πριν φθάσουμε εκεί, δεν αποκλείεται να έχει προηγηθεί ανασχηματισμός της κυβέρνησης και μάλιστα φέτος!