[Διαστάσεις] Ο πόλεμος των τάπερ

Το twitter βοά. «Κανείς δεν ασχολήθηκε με το πόσο θα υπέφερε το τάπερ αν συγκρουόταν με τα χείλη της Εσπεράνθα», γράφει ένας κακοήθης. «Στον Μπους εκτόξευσαν ένα παπούτσι. Στην Αγκίρε ένα τάπερ. Τα σύμβολα ποικίλλουν ανάλογα με το κοινωνικό πλαίσιο», σημειώνει με νόημα ένας άλλος. «Δεν υπάρχουν τάπερ για τόσα τσορίθο», σχολιάζει πικρόχολα ένας τρίτος. «Δεν αξίζει να πετάς τάπερ στην Εσπε αν δεν τα συνοδεύεις με τούβλα», τονίζει ένας ακόμη πιο κακοήθης. Ο Tupper-War (πόλεμος των τάπερ) μαίνεται και δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπουν τα κτυπήματα κάτω από τη ζώνη.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Εσπεράνθα Αγκίρε, γνωστή και ως κόμησσα του Μουρίγιο αφού παντρεύτηκε τον ομώνυμο κόμη, είναι στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος και από το 2003 πρόεδρος της Κοινότητας της Μαδρίτης. Την περασμένη Δευτέρα, ενώ επισκεπτόταν ένα σχολείο στη Μαδρίτη, μια άνεργη μητέρα εκσφενδόνισε εναντίον της ένα πλαστικό δοχείο τροφίμων. «Θέλουν να πληρώνουμε τα βιβλία, έκοψαν το βοήθημα για την καντίνα, απαιτούν από τα παιδιά να φορούν στολή, τι θέλουν επιτέλους;» φώναξε. Το τάπερ δεν βρήκε τον στόχο του, μια σελίδα όμως που δημιουργήθηκε στο facebook με τίτλο «Υποστηρίζουμε τις γυναίκες που πετούν τάπεργουερ στην Εσπεράνθα Αγκίρε» απέκτησε τις πρώτες 24 ώρες 3.000 φίλους.

Οπως γράφει η χθεσινή «Μοντ», η συζήτηση γύρω από τα τάπερ στα σχολεία έχει ξεκινήσει από τον Ιούνιο. Οταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη μείωση του βοηθήματος προς τις οικογένειες για το σχολικό κυλικείο, κάποιοι σύλλογοι γονέων ζήτησαν να επιτραπεί στα παιδιά να φέρνουν το φαγητό τους στο σχολείο μέσα σε τάπερ και να το ζεσταίνουν εκεί. Το αίτημα εγκρίθηκε. Προκειμένου να αγοραστούν όμως τα αναγκαία ψυγεία και οι φούρνοι μικροκυμάτων, η κυβέρνηση της Καταλωνίας είχε τη φαεινή ιδέα να επιβάλει φόρο 3 ευρώ την ημέρα σε όσα παιδιά συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα. Αμέσως έδειξε ενδιαφέρον να κάνει το ίδιο και η Μαδρίτη. Μπροστά στις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, όμως, η Εσπεράνθα Αγκίρε το ξανασκέφτηκε. Και αποφάσισε να πάρει πίσω το μέτρο, υπό έναν όρο: προκειμένου να μειωθεί το λειτουργικό κόστος των κυλικείων, να δεχθούν να τα φρουρούν οι καθηγητές…

Εκτοτε, η κόμησσα βρίσκεται στο στόχαστρο των σκιτσογράφων και των διαδηλωτών. Πριν από δέκα ημέρες, στη διάρκεια μιας διαδήλωσης αρχιτεκτόνων, ακούστηκε το σύνθημα «Θάνατος στην Αγκίρε!» Η απάντησή της ήλθε λίγες ώρες αργότερα. «Απεχθάνομαι τους αρχιτέκτονες», είπε, ζητώντας να τους επιβληθεί η ποινή του θανάτου για τα αστικά εγκλήματα που διαπράττουν. Τα συμπεράσματα που θα μπορούσε να βγάλει κανείς είναι πολλά. Πρώτον, ότι μωραίνει η κρίση ην βούλεται απολέσαι. Δεύτερον, ότι ακρότητες δεν σημειώνονται μόνο στην Ελλάδα. Τρίτον, ότι η οικονομική κρίση οξύνει μεταξύ άλλων τη φαντασία. Τέταρτον, ότι ο Tupper-War μάλλον θα έχει συνέχεια. Και τα δοχεία είναι ελαφρά, βαρείς τραυματισμοί αποκλείονται.