[Αποψη] Μια ανάσα δεν είναι αρκετή

Καιρός ήταν να ακούσουμε και μια καλή είδηση. Οπως η υπογραφή χθες της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και της Ελλάδας για τη δανειοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ΔΕΚΟ με 750 εκατ. ευρώ.

Παρότι περιμέναμε πολύ πιο δυναμική ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας από την ΕΤΕπ, ύστερα από ένα σίριαλ πολλών μηνών με δεσμεύσεις, υπαναχωρήσεις και αντεγκλήσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων πλευρών, δεν παύει να αποτελεί μια ελπίδα για ανάσα. Οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όσες από αυτές έχουν επιβιώσει, θα εκτιμήσουν αναμφίβολα τη χρηματοδοτική ένεση των 440 εκατ. ευρώ που προορίζονται για αυτές (τα υπόλοιπα αφορούν κυρίως κάποιες μεγάλες ΔΕΚΟ).

Από ‘κεί και πέρα, όμως, πρέπει να ακολουθήσουν πολλά για να γίνει αισθητή μια αλλαγή στο αναπτυξιακό τοπίο της χώρας. Πολλά και συνδυασμένα. Πρώτα απ’ όλα, με την ίδια την ΕΤΕπ εκκρεμεί μια πολύ μεγαλύτερη συμφωνία που αφορά τη χρηματοδότηση των μεγάλων οδικών αξόνων. Πότε θα γίνει αυτή; Υστερα, πρέπει να διασφαλισθεί η απορρόφηση των πόρων του ΕΣΠΑ, που εξακολουθούν να μένουν στα συρτάρια της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Πάνω απ’ όλα, βεβαίως, πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, για να έχουν ρευστότητα να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις και να εξοφληθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου στις επιχειρήσεις ύψους 6,6 δισ. ευρώ. Τα τελευταία, φυσικά, προϋποθέτουν έγκριση της επόμενης δόσης του δανείου της τρόικας.

Τέλος, υπάρχει πάντα και το θέμα των διαρθρωτικών αλλαγών. Το άνοιγμα όσων επαγγελμάτων παραμένουν κλειστά, η κατάργηση γραφειοκρατικών και αντιεπιχειρηματικών διαδικασιών, μεταξύ άλλων, παραμένουν – όσο και αν φαίνεται απίστευτο – σε εκκρεμότητα.

Το ΔΝΤ έκανε χθες μια σύσταση στην Πορτογαλία: Να πάψει να σκέφτεται αποκλειστικά τη λιτότητα και να δει και λίγο το θέμα της ανάπτυξης. Επειτα από πέντε χρόνια ύφεσης, αναμφίβολα η σύσταση πρέπει να ισχύει και για εμάς.