Η εποχή των παγετώνων, μέρος πέμπτον: το ΠΑΣΟΚ!

Κακεντρέχεια υπάρχει σε όλα τα κόμματα, αλλά στο ΠΑΣΟΚ πάντα περίσσευε. Στέλεχος της Ιπποκράτους έλεγε χθες στο τηλέφωνο ότι το βιβλίο του Ανδρέα Λοβέρδου «Θέσεις για τη Νέα Ελληνική Ανόρθωση» βασίζεται στις ιδέες που ο ίδιος παρουσίασε πέρυσι το Φεβρουάριο σε εκδήλωση το ΕΒΕΑ. «Και ποιος τον προλόγισε;» ρωτά ρητορικά. «Ο Βαγγέλης Βενιζέλος!» Αρα πώς το βιβλίο συνιστά βήμα του Ανδρέα προς νέο κόμμα, όταν οι απόψεις του χωρούσαν μια χαρά μέσα στο ΠΑΣΟΚ προ εξαμήνου;

Η ανάγνωση αυτή – όχι του βιβλίου αλλά των κινήσεων – του Λοβέρδου επιμένει ότι ο ζωτικός πολιτικός του χώρος είναι εντός και όχι εκτός ΠΑΣΟΚ. «Ο Ανδρέας θα έπρεπε να εκπροσωπεί μια τάση μέσα στο κόμμα» είναι η γρήγορη διάγνωση. Ενώ η βραχυπρόθεσμη πρόγνωση επιμένει ότι εκτός ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει τίποτε. «Ο Καστανίδης με τη Λούκα δεν πήραν ούτε 1%. Κι ο Μόσιαλος δεν έβρισκε ανθρώπους να κάνει συγκέντρωση στη Λάρισα». Αντιμνημονιακοί ή νεωτεριστές, όσοι διετέλεσαν «υπουργάρες» το 2009-2011 δεν έχουν τύχη εκτός πράσινων τειχών, σύμφωνα με την ανάλυση αυτή. «Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ραγκούσης τηρεί στάση αναμονής και επιμένει στο twitter. Οτι η Αννα το σκέφτεται. Και ότι ο Χρυσοχοΐδης δεν το συζητάει να φύγει από το ΠΑΣΟΚ». Το αντεπιχείρημα ότι ο Λοβέρδος είναι εξαιρετικά δημοφιλής και βγήκε πρώτος στην Β’ Αθηνών έχει ανταπάντηση: «Ναι, γιατί στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ο Ανδρέας έχει συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων υποψηφίων».

Φυσικά, πίσω από τις πικρόχολες αυτές παρατηρήσεις κρύβεται η αγωνία για τη συνοχή του τρίτου κόμματος των διπλών εθνικών εκλογών του 2012. Μπορεί οι της Ιπποκράτους να αισιοδοξούν ότι κατάφεραν να πείσουν τον Βενιζέλο πως «δεν πρέπει να βγαίνει και να απευθύνεται στον Μόσιαλο» ή να επιμένουν ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντιδρά σαν μωρό παιδί» κάθε φορά που κάποιος βγαίνει σε δική του γραμμή. Παρ’ όλα αυτά, η ανησυχία παραμένει. Λογικό. Σε μια Ελλάδα που πάει να διχαστεί μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής, ένα ΠΑΣΟΚ κατακερματισμένο «απλώς θα βυθιστεί όλο μαζί».

Αυτή είναι και η κριτική στους διαφωνούντες ή ενδιαφερόμενους να κάνουν κάτι καινούργιο. Οτι ο ευρύτερος πασοκικός χώρος δεν τεμαχίζεται. Γιατί; Διότι είναι λίγο σαν τα παγόβουνα στη δημοφιλή παιδική ταινία «Η εποχή των παγετώνων», η τέταρτη συνέχεια της οποίας προβλήθηκε στους θερινούς κινηματογράφους εφέτος το καλοκαίρι. Στο έργο ο ίδιος σκίουρος κυνηγάει μανιωδώς το ίδιο βαλανίδι. Δεν προσέχει όμως ότι οι ραγισματιές ανάμεσα στους πάγους μεγαλώνουν και μέσα στο πάθος του να το αποκτήσει αδιαφορεί για τις συνέπειες που θα έχει επάνω του ένας γενικός αφανισμός. Παρ’ όλα αυτά, ο Ανδρέας μικρά παιδιά έχει, άρα θα έχει δει την ταινία – και κάτι θα ξέρει παραπάνω…