Το σκάνδαλο της καμαριέρας κόστισε και στην Ελλάδα
Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης με
τον Ανδρέα Παπανδρέου σε χαλαρή κουβέντα. Ο πρώτος υπήρξε μέλος των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1981-1989, με τελευταίο αξίωμα αυτό του υπουργού Εθνικής Οικονομίας. Οι στενοί δεσμοί του με την οικογένεια διερράγησαν πρόσφατα ύστερα από δηλώσεις του για τον τρόπο διαχείρισης ελλειμμάτων και χρέους
«Ο Ντομινίκ πίστευε στο Μνημόνιο» λέει έλληνας συνομιλητής του Στρος-Καν – που έβλεπε κριτικά την κυβέρνηση Παπανδρέου.Αυτό προκύπτει από τα μεταξύ τους τηλεφωνήματα το 2010 και 2011. Αλλά και από την επίσκεψη Στρος-Καν στην Αθήνα – η διάδοχός του Κριστίν Λαγκάρντ δεν ήρθε ποτέ – τον Δεκέμβριο του 2010. Από την άλλη όμως υπάρχει και το υστερόγραφο του «Σοφιτέλ». Ο Στρος-Καν δεν έφυγε ποτέ από τη Νέα Υόρκη την άνοιξη του 2011, τον κατέβασε η Αστυνομία από το αεροπλάνο λόγω της γνωστής υπόθεσης με την καμαριέρα. Πήγαινε όμως στην Ευρώπη έχοντας στο δρομολόγιο και το Βερολίνο, με στόχο να επιτύχει μια τελική διευθέτηση της υπόθεσης της Ελλάδας – και αυτή αφορούσε και το χρέος.
Ανεπισήμως. Συμπέρασμα: θέμα ελληνικού χρέους μπήκε όντως στο τρίγωνο Ελλάδας-ΔΝΤ-Ευρώπης τον Μάρτιο-Απρίλιο του 2010. Ποτέ όμως επίσημα. Μόνο άτυπα. Η Αθήνα – και ειδικά ο Παπανδρέου – γνώριζε για τη δυναμική του χρέους. Πρόσωπο που ήταν τότε υπουργός λέει πως «ως πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου είχε επεξεργαστεί με ελεύθερο πνεύμα όλα τα σενάρια, ακόμη και αυτό μιας ελληνικής στάσης πληρωμών», αλλά στο θέμα της αναδιάρθρωσης το ευρωπαϊκό περιβάλλον ήταν εντελώς ανώριμο, αν όχι εχθρικό, σε αυτό το θέμα.
Κατά τα λοιπά, το επιμύθιο της αντιπαράθεσης Παπανδρέου-Ρουμελιώτη είναι η επιβεβαίωση της διαπίστωσης ότι αν η επιτυχία έχει πολλούς πατέρες, τότε η αποτυχία είναι ορφανό που ο ένας το αφήνει στην πόρτα του άλλου. Είναι η πικρή κληρονομιά της διετίας 2009-2011 για τους περισσότερους από όσους είχαν τότε συμμετοχή στην κυβέρνηση.