Βιβλία και κριτικές από το ίδιο χέρι

Ο Ρότζερ Τζον Ελορι είναι ένας διάσημος βρετανός συγγραφέας μυθιστορημάτων θρίλερ. Πολλά από τα βιβλία του έχουν γίνει μπεστ-σέλερ και μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχει τιμηθεί με πλήθος λογοτεχνικών βραβείων, ενώ εδώ και μερικές ημέρες συζητιέται πολύ και το ταλέντο του στη βιβλιοκριτική. Κατά τη διάρκεια του 2008 ο Ρ. Τζ. Ελορι έγραψε μερικές εξαιρετικά θετικές βιβλιοκρισίες των δικών του βιβλίων με σκοπό την αποτελεσματικότερη προώθησή τους. Μέσω του Amazon και προφανώς δίχως να υπογράφει με το πραγματικό του όνομα αλλά ως Τζέλι Μπιν και Νικόδημος Τζόουνς, ο πολυβραβευμένος συγγραφέας όχι μόνο επαινούσε τα δικά του έργα αλλά και έκρινε αρνητικά τα έργα των συναδέλφων του.

Η επίσημη αποκάλυψη της απάτης του Ελορι έγινε, παραδόξως, από τον ίδιο. Οταν τον εντόπισαν οι δημοσιογράφοι της «Ντέιλι Μέιλ» με σκοπό να ζητήσουν εξηγήσεις για τις φήμες που κυκλοφορούσαν, ο Ελορι δεν μπόρεσε να αντισταθεί και αποκάλυψε τα πάντα, αποδεχόμενος το λάθος του και ζητώντας συγγνώμη από την κοινότητα των αναγνωστών. Ενθουσιασμένος με τα έργα του αλλά και με τον εαυτό του – τόσο ώστε να αυτοχαρακτηρίζεται ως «ένας από τους πιο ταλαντούχους σύγχρονους συγγραφείς» – ο Ελορι υπογράμμιζε σε μία από τις βιβλιοκρισίες του πως το έργο του «A quiet belief in Angels» είναι «ένα από τα πιο συγκινητικά βιβλία που έχω διαβάσει». Ως Νικόδημος Τζόουνς το χαρακτήρισε «σύγχρονο αριστούργημα» και παρότρυνε τους αναγνώστες να σπεύσουν να το αγοράσουν γιατί «θα αγγίξει την ψυχή τους». Με τους συναδέλφους όμως δεν ήταν και τόσο επαινετικός. Σχολιάζοντας το βιβλίο «Dark Blood» του σκωτσέζου συγγραφέα Μακ Μπράιντ, ο Ελορι σημείωσε πως «πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο αυτού του συγγραφέα που διαβάζω και ειλικρινά δεν υπάρχει τίποτα που να με έχει κουράσει περισσότερο».

Στην πραγματικότητα, η αθέμιτη προώθηση λογοτεχνικών έργων μέσω του Διαδικτύου δεν είναι κάτι καινούργιο. Το καλοκαίρι ο επίσης διάσημος και πολυδιαβασμένος βρετανός συγγραφέας θρίλερ Στίβεν Λέδερ ομολόγησε ενώπιον ακροατηρίου ότι προωθεί ο ίδιος τα βιβλία του γράφοντας κριτικές με πολλαπλές ψεύτικες ταυτότητες. Το συμπέρασμα; Μέσω των διαδικασιών της «αυτοέκδοσης», (self-publishing), της «αυτοπροώθησης» (self-promoting) και της «αυτοκρισίας» (self-review), η λογοτεχνία μετατρέπεται σε μέσο έκφρασης ενός άκρατου ναρκισσισμού και το Διαδίκτυο σε γη της Επαγγελίας για όλους τους επίδοξους συγγραφείς καθώς εκεί δεν χρειάζονται κανέναν. Ούτε εκδότες, ούτε επιμελητές ούτε διορθωτές, ούτε κριτικούς, ούτε βιβλιοπώλες, ούτε καν αναγνώστες, παρά μόνο αγοραστές