Αρχισε ο πόλεμος της μαντίλας

Φορούσε ένα μαύρο κομψό σακάκι, ήταν βαμμένη στην εντέλεια, ενώ μια μαντίλα στο χρώμα της ώχρας κάλυπτε το πρόσωπο και τον λαιμό της. Η Φατμά Ναμπίλ, με την εμφάνισή της στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης της Αιγύπτου, έγινε η πρώτη δημοσιογράφος στην ιστορία των αιγυπτιακών μέσων μαζικής ενημέρωσης που παρουσιάστηκε φορώντας μαντίλα. Και αν η ίδια δηλώνει πως «πλέον στον χώρο της ενημέρωσης το κριτήριο δεν είναι αυτό που φοράς αλλά οι πνευματικές και επαγγελματικές ικανότητες», είναι πολλοί εκείνοι που κατηγορούν τον Πρόεδρο Μόρσι πως επιδιώκει να συμμορφώσει τη χώρα σύμφωνα με τις αρχές των Αδελφών Μουσουλμάνων.

Ομως για την πλειονότητα της αιγυπτιακής κοινωνίας, η εμφάνιση της Ναμπίλ με τη μαντίλα αποτελεί ένα θετικό βήμα. Η Σαχίρα Αμίν, μία από τις πιο διάσημες φιλελεύθερες δημοσιογράφους της χώρας, δήλωσε υπέρ της κίνησης καθώς «επί τόσα χρόνια διακρίσεις δεν υπέστησαν οι γυναίκες δίχως μαντίλα αλλά όσες επέλεγαν να τη φορέσουν», ενώ μία ακόμη δημοσιογράφος, η Ραουία Ραγκέχ, υπογράμμισε ότι «η μεταρρύθμιση των μέσων δεν πρέπει να περιοριστεί στη μαντίλα. Πρέπει να σπάσει την παράδοση που θέλει τα κρατικά μέσα να αποτελούν το μεγάφωνο της εκάστοτε εξουσίας». Και είναι αυτή η κατηγορία που αποδίδουν οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας στην κυβέρνηση. Στις αρχές Αυγούστου, περισσότεροι από 50 διευθυντές κρατικών ΜΜΕ απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους και αντικαταστάθηκαν από άτομα προσκείμενα στους Αδερφούς Μουσουλμάνους, γεγονός που κάνει πολλούς να δηλώνουν «πως το καθεστώς δεν άλλαξε, μόνο που οι άντρες του τώρα έχουν μούσια».

ΟΙ ΗΠΑ. Δύο δίκες δημοσιογράφων που βρίσκονται σε εξέλιξη επιδεινώνουν περαιτέρω την κατάσταση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αντιδράσεις και από το εξωτερικό. «Οι συγκεκριμένες ενέργειες αντιτίθενται στο πνεύμα της επανάστασης» δήλωσε το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Ομπάμα τάσσεται υπέρ της διαγραφής τμήματος του χρέους της χώρας, ύψους 1 δισ. δολαρίων. Πέρα από την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα στη μαντίλα, υπάρχουν και οι συμμαχίες…