«Φοβόµουν να µιλήσω γιατί µε έδερνε»

«Απευθύνθηκα στο Χαµόγελο του Παιδιού µόλις ενηλικιώθηκα. Αιτία, µια εκποµπή στην τηλεόραση. Εκεί άκουσα µια ιστορία χειρότερη από τη δική µου… Στην ηλικία των 7 ετών έπεσα θύµα σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατέρα µου. Ξεκίνησε να µε ενοχλεί σεξουαλικά για περίπου 2 χρόνια. Περίµενε να µεγαλώσω µάλλον λίγο, για να ολοκληρώσει τις διαστροφικές του ορέξεις. Οµως σε αυτά τα 2 χρόνια µε άγγιζε εξωτερικά. Εγώ φοβόµουν να µιλήσω. Η µητέρα µου δεν είχε πάρει χαµπάρι τίποτα. Εχω άλλα τρία αδέλφια, δύο αγόρια και ένα κοριτσάκι. Από τα 9 µου και µετά έκανε προσπάθειες να ολοκληρώσει αυτό που ήθελε και τα κατάφερε. Με βίαζε σχεδόν κάθε µέρα. Ξύλο πολύ. Δεν µε άφηνε να βγω από το σπίτι και η µητέρα µου, ξαναλέω, δεν είχε πάρει χαµπάρι τίποτα.

Σιγά σιγά τα χρόνια πέρναγαν και εγώ ζούσα µια κόλαση. Φοβόµουν, δεν µπορούσα να µιλήσω για πολλούς λόγους, µε έδερνε πολύ άσχηµα, µε απειλούσε. Οταν πλέον ενηλικιώθηκα έφυγα από το σπίτι. Πήγα στη γιαγιά µου και στους θείους µου (συγγενείς της µητέρας µου), που τους υπεραγαπάω και εκείνοι το ίδιο. Με στήριξαν παρά πολύ, αν δεν ήταν αυτοί δεν ξέρω τι θα έκανα. Αυτό που θέλω πια από δω και πέρα είναι να ζω µια φυσιολογική ζωή. Να κάνω κάποια στιγµή οικογένεια, παιδιά και να τους δώσω όλη την αγάπη που δεν πήρα εγώ».