[Πρόσωπα] Δημοκρατία
3 λεπτά
«300». Το έργο, κόμικς και ταινία του σπουδαίου αφηγητή Φρανκ Μίλερ, μια αρκετά εξωραϊσμένη ιστορία του κώδικα πολέμου των αρχαίων Σπαρτιατών που πολέμησαν τους Πέρσες στις Θερμοπύλες, αποτέλεσε εύκολα σύμβολο πίσω από το οποίο στοιχήθηκαν και στην Ελλάδα ιδεολογικές και πολιτικές δυνάμεις που επικαλούνται το αίμα και τον εθνοφυλετικό διαχωρισμό των ανθρώπων σε ανώτερους και μιάσματα.
Οι δυνάμεις αυτές, που είδαν φως στην κορύφωση της κρίσης και στρογγυλοκάθησαν στο Κοινοβούλιο, αντλώντας δύναμη από τα πιο ανασφαλή κοινωνικά στρώματα, «εμπορεύονται» τις φοβίες των κλειστών κοινωνιών για ό,τι δεν μπορούν να καταλάβουν: η Ευρώπη, οι ξένοι, οι διαφορετικοί, η ανοιχτή κοινωνία, ακόμα και η ανθρωπιστική παιδεία είναι εχθροί. Ο λόγος του μίσους γίνεται «επιχείρημα». Και τον ασκεί πολλά χρόνια η Χρυσή Αυγή.
Μόνο που προσπαθώντας να εξαργυρώσει την εκλογική επιτυχία της και να βρει ερείσματα στην κοινωνία, δεν αρκείται πλέον στο να κηρύσσει το μίσος. Η υπόσχεση της ηγεσίας της για δημιουργία ταγμάτων εφόδου που θα κάνουν το μίσος πράξη ή, μάλλον, θα αναλάβουν την ευθύνη των βίαιων κρουσμάτων κατά (νόμιμων και παράνομων) μεταναστών στην Ελλάδα, κάνει κάτι περισσότερο: προκαλεί τις στοιχειώδεις αξίες των κοινωνιών μας.
Στην «Επιστροφή του σκοτεινού ιππότη» ο Φρανκ Μίλερ, ο δημιουργός του «300», βάζει κοτζάμ Μπάτμαν να προσπαθεί να απαντήσει στα ηθικά διλήμματα που του τίθενται: από πού αντλεί ο οποιοσδήποτε το δικαίωμα στην αυτοδικία; Κατ’ επέκταση, μπορεί η ελληνική κοινωνία να ανεχθεί αναχώματα αυτοδικίας;
Επ’ ουδενί, απάντησε ξεκάθαρα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας. Τόνισε μάλιστα ότι αν δημιουργηθούν τάγματα εφόδου, θα συντριβούν. Το κοινωνικό συμβόλαιο είναι κατάκτηση απαρέγκλιτη. Η ελληνική κοινωνία είναι συντεταγμένη, η εφαρμογή των νόμων είναι δουλειά του κράτους, όπως δουλειά του κράτους είναι η βεβαίωση και η τιμωρία της παραβατικότητας. Από όπου και αν προέρχεται.
Είναι εύκολη δουλειά; Είναι δύσκολη – και γίνεται ακόμα δυσκολότερη επειδή η ανομία είναι απόρροια ορισμένων από τις στρεβλώσεις της μεταπολίτευσης. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι στοίχημα της Πολιτείας. Η ανασυγκρότηση του κράτους περνάει υποχρεωτικά από την ανάκτηση του κύρους του – και ένα από τα χαρακτηριστικά του κρατικού κύρους είναι η διασφάλιση του σεβασμού των νόμων. Και του σεβασμού όσων τους εφαρμόζουν.
Και αν ο επικεφαλής της Χρυσής Αυγής διαφωνεί; Αν, γι’ αυτόν, η αυτοδικία είναι δικαίωμά του, αν τα μέλη της οργάνωσής του είναι αυτόκλητα «τάγματα εφόδου», όπως είπε σε ομιλία του στις Θερμοπύλες; Τότε, έχει δίκιο ο κ. Δένδιας, θα βρει απέναντί του το συντεταγμένο κράτος. Το κοινωνικό συμβόλαιο είναι υποχρεωτικό για όλους. Η δημοκρατία οφείλει να προστατευτεί από τους εχθρούς της. Και σε τελική ανάλυση, ο νόμος είναι νόμος.














