[Διαστάσεις] Προσφορά και ζήτηση

Δυο εβδομάδες έχουν περάσει από τη μέρα που η ολυμπιακή φλόγα στο Λονδίνο έσβησε και οι μνήμες των Αγώνων έχουν ήδη αρχίσει να ξεθωριάζουν. Κατασκευαστής αθλητικών ειδών, ο Κινέζος Λι Νινγκ θα ήθελε να διαρκέσουν λίγο ακόμα, μήπως και καταφέρει να «σπρώξει» το εμπόρευμά του. Αυτή είναι η αγωνία του τους τελευταίους μήνες, όπως και χιλιάδων άλλων κινεζικών επιχειρήσεων, από κατασκευαστικές εταιρείες έως αυτοκινητοβιομηχανίες που πνίγονται μέσα σε έναν σωρό απούλητων αγαθών.

Για τα δεδομένα της Κίνας, δηλαδή της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου και της πιο δυνατής μηχανής οικονομικής ανάπτυξης από τη στιγμή που ξέσπασε η οικονομική κρίση, το 2008, το φαινόμενο είναι πρωτοφανές. Εκατομμύρια αποθέματα, κάθε λογής, στοιβάζονται σε αποθήκες, βάζοντας φρένο στις προσπάθειες της Κίνας να βγει από την οικονομική ύφεση του καλοκαιριού. Την ίδια περίοδο, οι πόλεμοι των τιμών δίνουν και παίρνουν, ενώ οι παραγωγοί δίνουν μάχη να εξαγάγουν ό,τι δεν μπορούν να πουλήσουν στην πατρίδα τους.

Σε μια προσπάθεια να επιστρέψει η αυτοπεποίθηση ανάμεσα στους επιχειρηματίες και τους επενδυτές, η κινεζική κυβέρνηση επενέβη «ελαφρώς», άλλοτε μπλοκάροντας και άλλοτε τροποποιώντας τα οικονομικά στοιχεία. Πρακτικές που αυτή τη φορά τουλάχιστον δεν τελεσφόρησαν, καθώς έρευνα της μη κυβερνητικής οργάνωσης των κινέζων βιομηχάνων διέψευσε τα κυβερνητικά στοιχεία. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, τα αποθέματα έτοιμων προϊόντων αυξήθηκαν τον Αύγουστο περισσότερο από κάθε άλλο μήνα και έτος, από τότε που άρχισε η έρευνα, τον Απρίλιο του 2004. Το προηγούμενο ρεκόρ αποθεμάτων καταγράφηκε τον περασμένο Ιούνιο, αν και ο Μάιος και ο Ιούλιος έδειξαν επίσης άνοδο. «Το σύνολο των βιομηχανιών που ελέγξαμε ήλπιζε σε αύξηση των πωλήσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κάτι το οποίο δεν συνέβη», επιβεβαιώνει από την πλευρά της η Αν Στίβενσον Γιανγκ, επικεφαλής της J Capital Research, επίσης εταιρείας οικονομικής ανάλυσης αλλά με έδρα το Χονγκ Κονγκ.

Η πληθώρα των αποθεμάτων στην Κίνα δεν είναι απλή υπόθεση, τονίζουν οι οικονομικοί αναλυτές. Στους χειρότερους εφιάλτες τους, το κινεζικό πρόβλημα συμπαρασύρει τις ΗΠΑ, οι οποίες βυθίζονται ξανά στην ύφεση, και η ευρωζώνη καταρρέει. Οικονομική αδυναμία εκ μέρους της Κίνας, εξηγούν, σημαίνει αυτομάτως ότι η χώρα θα αγοράζει λιγότερα προϊόντα και υπηρεσίες από το εξωτερικό, σε μια εποχή που η κρίση χρέους στην Ευρώπη πλήττει ήδη τη ζήτηση, αυξάνοντας το ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου πλεονάσματος αγαθών, πτώσης των τιμών και μείωσης της παγκόσμιας παραγωγής.

Παρακολουθώντας πώς διαμορφώνεται η κατάσταση στις αγορές της Κίνας, ο αμερικανός πολιτικός μπλόγκερ Μάθιου Ιγκλέσιας από τη γαλλική ιστοσελίδα Slate.fr φέρνει στον νου του τον Μαρξ. Ο γερμανός φιλόσοφος θεωρούσε πως ο καπιταλισμός αναπόφευκτα θα φέρει κάποια στιγμή κρίσεις υπερπαραγωγής. «Θα ήταν ειρωνικό», σχολιάζει ο Ιγκλέσιας, «εάν ο Μαρξ επαληθευτεί και τελικά η επιτυχία της Κίνας ως βιομηχανικής δύναμης την οδηγήσει σε σοσιαλιστική επανάσταση».