[Ανάλυση] Επενδύσεις και «οικονομία του Botox»

Οι κεντρικές τράπεζες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ καταφεύγουν όλο και περισσότερο σε μαζικές ενέσεις ρευστότητας προκειμένου να καλύψουν το γεγονός ότι η οικονομία τους γερνάει, με αποτέλεσμα η αποκαλούμενη ποσοτική χαλάρωση να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που οι άνθρωποι προσπαθούν να καλύψουν απελπισμένα τις ρυτίδες.

Υστερα από αρκετές δεκαετίες ανάπτυξης, οι δυτικές οικονομίες άρχισαν πλέον να δείχνουν την ηλικία τους. Φορτωμένες με τα πιο υψηλά επίπεδα χρέους στην ιστορία (κατά μέσο όρο 3 με 4 φορές το ΑΕΠ, συμπεριλαμβανομένων όλων των ειδών χρέους) και δυσμενή δημογραφική κατάσταση (μέχρι το 2050 σχεδόν ένας στους τρεις Ευρωπαίους θα είναι πάνω από 65 ετών), εκλείπουν οι φυσικές πηγές ανάπτυξης που κάποτε προσέφεραν ο νέος πληθυσμός και η εύκολη αναχρηματοδότηση του χρέους. Επομένως, όπως παρατηρεί σχετικά και η ING, οι πολιτικοί ιθύνοντες εφηύραν την «οικονομία του Botox».

Παράλληλα οι προβλέψεις των ιθυνόντων για τις προοπτικές των ανεπτυγμένων οικονομιών μάλλον είναι υπερβολικές. Για παράδειγμα, τα δημοσιονομικά ελλείμματα αναμένεται να μειωθούν στο μηδέν μέχρι το 2017, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η πραγματικός ρυθμός οικονομικής επέκτασης θα ξεπεράσει το 2% ετησίως, ενώ οι αγορές προεξοφλούν ένα μέλλον με μικρή ή καθόλου ανάπτυξη. Σε αυτό το περιβάλλον, ποιες επενδυτικές στρατηγικές θα μπορούσαν να έχουν αξία; Για τους αναλυτές, οι μετοχές ποιοτικών επιχειρήσεων – πολυεθνικές εταιρείες με παγκόσμια εμπορική επωνυμία και ισχυρό ισολογισμό – ολοένα και περισσότερο αποκτούν το premium στην αποτίμησή τους, ενώ οι μετοχές των ΗΠΑ καταγράφουν σχεδόν ρεκόρ στην πριμοδότηση των αποτιμήσεών τους σε σχέση με τις ευρωπαϊκές, παρά το γεγονός ότι η οικονομική κατάσταση στις ΗΠΑ είναι χειρότερη από εκείνη της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της. Γιατί; Επειδή, λένε οι ειδικοί, οι επενδυτές γνωρίζουν ότι η αμερικανική οικονομία δεν είναι μόνο νεότερη σε όρους δημογραφικούς (ούτε καν ένας στους τέσσερις ανθρώπους δεν θα είναι άνω των 65 το 2050), αλλά έχει και την ευελιξία να αναζωογονείται όταν είναι απαραίτητο, ενώ πολλοί βλέπουν ήδη το ενδεχόμενο της μελλοντικής διάλυσης της ευρωζώνης ως αναπόφευκτο.

Ετσι οι πιο επιφυλακτικοί επενδυτές υιοθετούν όλο και περισσότερο στρατηγικές που εστιάζουν στην προστασία της αξίας των κεφαλαίων τους (σε πραγματικούς όρους), παρά στην επίτευξη υψηλής απόδοσης. Με δεδομένη μάλιστα την τεράστια διόγκωση των ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών, διαχειριστές κεφαλαίων διαφοροποιούν ήδη τα χαρτοφυλάκιά τους επενδύοντας σε διάφορες κατηγορίες κεφαλαίου. Εξάλλου, όπως παρατηρεί και η ING, η ομορφιά που προσφέρει το Botox αποδεικνύετε πάντα πρόσκαιρη…