[Αποψη] Θερινός διασυρμός

Υδρα – Πάρος – Ελλάδα. Τα «χαϊλάιτ» του φετινού καλοκαιριού αποκαλύπτουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τα μεγάλα θέματα της ελληνικής οικονομίας: τη φοροδιαφυγή (περίπτωση Υδρας), τη μαύρη εργασία και την εισφοροδιαφυγή (περίπτωση Πάρου, όπου εργαζόταν ανασφάλιστος ο πακιστανός εγκληματίας, μεταξύ πολλών άλλων). Τη μαύρη, την άτυπη οικονομία που, όπως φαίνεται, τείνει να γίνει κυρίαρχη σε πολλούς κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, όπως ο τουρισμός.

Το διαπιστώσαμε όλοι μας αυτό το καλοκαίρι. Με περισσή ευκολία, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή όλων μας, οι περισσότεροι επιχειρηματίες δεν κόβουν αποδείξεις και πολύ απλά βάζουν στην τσέπη τον ΦΠΑ που έχουν εισπράξει από μας. Με την ίδια άνεση προσλαμβάνουν όποιον φθηνό εργαζόμενο βρουν, σε όποια τιμή συμφωνήσουν, χωρίς φυσικά να πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές.

Κάπως έτσι, όμως, φτάσαμε ώς εδώ. Κάπως έτσι έφτασε το ΙΚΑ να επιχορηγείται με 4 δισ., να μην του φτάνουν και να χρειάζεται άλλο 1,5 δισ. για να βγάλει τον χρόνο. Κάπως έτσι κατέβηκαν τα ποσοστά όσων είναι συνεπείς στην πληρωμή των εισφορών τους στο 55%-60% σε πολλά Ταμεία. Και κάπως έτσι πέφτουν συνεχώς έξω οι προβλέψεις για έσοδα από ΦΠΑ και οδηγούμαστε σε έκτακτα φορολογικά μέτρα, τα λεγόμενα «χαράτσια».

Οι εικόνες του φετινού καλοκαιριού διέσυραν τη χώρα και στο εξωτερικό. Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι επιβάρυναν τη διαπραγματευτική θέση της καθώς εμφανίζεται να διεκδικεί επιπλέον χρόνο και χρήμα από τους εταίρους της την ίδια ώρα που οι πολίτες της να αρνούνται να πληρώσουν αυτά που οφείλουν στο κράτος.

Πάνω απ’ όλα, όμως, οι εικόνες αυτές πρέπει να απασχολήσουν εμάς τους ίδιους. Πόσο τριτοκοσμικοί θα αντέξουμε να γίνουμε; Μήπως ανεχόμενοι το οικονομικό έγκλημα διολισθαίνουμε σιγά σιγά στο κοινό έγκλημα;

Από αυτή την άποψη, οι δραστικές κρατικές παρεμβάσεις σε Υδρα και Πάρο είναι παρηγορητικές. Αρκεί να μην αποτελέσουν άλλη μια εξαίρεση και μόνο.