Με τα γονίδια του ολυμπιονίκη

Απέδειξε ότι είναι πολεμιστής και με τη νίκη του και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 800μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ηταν κάτι ιδιαίτερο αυτό το ρεκόρ. Ουσιαστικά, ήταν το μοναδικό παγκόσμιο ρεκόρ σε ατομικό αγώνισμα, αφού τα άλλα δύο σημειώθηκαν σε σκυταλοδρομίες.

Ο Ρουντίσα είχε τα γονίδια για να γίνει ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο πατέρας του, Ντάνιελ, είχε κατακτήσει ασημένιο μετάλλιο το 1968 στο Μεξικό, ως μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας στα 4Χ400μ. αλλά και η μητέρα του Ναόμι ήταν αθλήτρια στα 400μ. εμπόδια. Αυτός προτίμησε τις μεσαίας αποστάσεις.

Το βασικό δείγμα γραφής, ότι δηλαδή είναι αθλητής για μεγάλες διοργανώσεις, φάνηκε πέρυσι όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Νταεγού. Στο Λονδίνο, φάνηκε να είναι συνειδητοποιημένος σε αυτό που ήθελε να κάνει: «Περίμενα γι’ αυτό αρκετό χρόνο. Ημουν σίγουρος για το χρυσό μετάλλιο. Ο καιρός ήταν καλός κι έτσι αποφάσισα να κυνηγήσω το ρεκόρ» είπε μετά τον αγώνα.

Ο λόρδος Σεμπάστιαν Κόε, μία μεγάλη μορφή στις μεσαίες αποστάσεις και πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, ήταν εντυπωσιασμένος από τον Ρουντίσα: «Εδειξε πολύ μεγάλη σωματική και ψυχική εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Αντί να κάνει αυτά που έπρεπε απλώς για να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, θέλησε να επιχειρήσει κάτι εξαιρετικό, να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ. Ο τρόπος που αγωνίστηκε θα μείνει στην Ιστορία ως μία από τις πολύ εντυπωσιακές επιτυχίες».

Ο Ρουντίσα έγινε ο πρώτος αθλητής που κατέβηκε τα 1.41 στα 800μ., αφού σημείωσε 1.40.91 και βελτίωσε τη δική του επίδοση, που είχε σημειώσει στο Ριέτι, τον Αύγουστο του 2010 με 1.41.01. Ο Κόε ξέρει καλά τι σημαίνει να σπάσεις ένα φράγμα. Ηταν ο πρώτος αθλητής που κατέβηκε το 1.42”. Πριν από τον αγώνα, αστειευόταν: «Θα ήταν πολύ ωραίο να κατακτήσω το χρυσό, ο πατέρας μου έχει πάρει χάλκινο και έτσι, θα του πω, “είμαι καλύτερος από σένα”». Μετά τον αγώνα, πάντως, υποστήριξε πως ήταν μεγάλη υπόθεση για αυτό, ότι πήρε το χρυσό και έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ, μπροστά από τον Σεμπάστιαν Κόε.

Ουσιαστικά, ένας καλόγερος, ο αδελφός Κολμ, ένας Ιρλανδός που λάτρευε τον στίβο και βρέθηκε στο κολέγιο Σεντ Πάτρικ στο Ιτεν, για να διδάξει γεωγραφία, ήταν αυτός που παρότρυνε τον Ρουντίσα να ασχοληθεί με τις μεσαίες αποστάσεις. Σε αυτόν, ο Ρουντίσα οφείλει μάλλον τα πάντα.