Εσπασε τα χρονόμετρα

Είναι το πρώτο παγκόσμιο για τον στίβο στη βρετανική πρωτεύουσα στα 800 μέτρα, σπάζοντας τα ρολόγια με το 1.40.91!

Παράλληλα έγινε ο πρώτος αθλητής που σπάει για 3η φορά στην καριέρα του το παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μέτρα και ο πρώτος που σπάει το συγκεκριμένο ρεκόρ σε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 1976 στο Μόντρεαλ και τον Κουβανό Χουαντορένα. Επίσης, έγινε ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής που πήρε τον συγκεκριμένο τίτλο και σε Ολυμπιακούς, ενώ αυτό ήταν το 4ο χρυσό μετάλλιο της Κένυας στα 800μ. από το 1988 μέχρι σήμερα.

«Περίμενα πολύ καιρό αυτή τη στιγμή, το να έρθω εδώ και να πάρω το χρυσό κάνοντας και παγκόσμιο ρεκόρ. Δεν είχα αγωνία για τη νίκη μου, απλώς δεν ήξερα αν θα έκανα και το ρεκόρ. Είδα ότι ο καιρός σήμερα ήταν καλός και είπα να το δοκιμάσω» είπε ο απίθανος Κενυάτης, που είναι φίλος του λόρδου Σεμπάστιαν Κόε, προέδρου της οργανωτικής επιτροπής και κλασικού δρομέα στα 800 και τα 1.500 μέτρα, ο οποίος τον χάζευε από την εξέδρα. Αλλωστε ο Κόε κατείχε για 16 χρόνια, από το 1981, το παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μέτρα πριν του το πάρει ένας άλλος ουσιαστικά Κενυάτης (γεννημένος εκεί), αλλά τρέχοντας για τη Δανία, ο Ουίλσον Κίπτετερ.

«Είναι πολύ φίλος μου ο Σεμπάστιαν Κόε, που με είχε ξεναγήσει εδώ στο στάδιο τον Φεβρουάριο. Ηθελα να έρθω και να τον κάνω περήφανο» είπε ο 23χρονος Κενυάτης, ο οποίος πέρασε τα 400 μέτρα σε 49”23 όταν στο προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ του ήταν κάτω από 49”!

Οταν άνοιξε όμως το βήμα του στα 500 μέτρα εξαφανίστηκε σαν ταχυδακτυλουργός και τερμάτισε με διαφορά πρώτος, κόβοντας μάλιστα και λίγο στο φινάλε! Είναι χαρακτηριστικό το πώς τράβηξε την κούρσα και όλοι οι υπόλοιποι φιναλίστ έκαναν ατομικό ρεκόρ ή καλύτερη επίδοση στη χρονιά!

Ο Ρουντίσα («Η περηφάνια της Αφρικής» όπως είναι το παρατσούκλι του) έχει όλα τα φόντα να γίνει ο κορυφαίος κενυάτης δρομέας όλων των εποχών.

Μόλις στα 21 του, τον Αύγουστο του 2010, είχε κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 800μ. στο Ριέτι της Ιταλίας (1.41.01), ενώ έχει κάνει τις επτά από τις δέκα γρηγορότερες κούρσες των 800 μέτρων όλων των εποχών.

Τον καμάρωνε και ο πατέρας του Ντάνιελ, ασημένιος ολυμπιονίκης στο Μεξικό το 1968 με την ομάδα της σκυταλοδρομίας 4×400, ο οποίος – όπως έχει πει κατ’ επανάληψη ο νεαρός Κενυάτης – αποτελεί τον άνθρωπο που τον εμπνέει και χάρις στον οποίον βρίσκεται στους στίβους, όταν από μικρός χάζευε αυτό το μετάλλιο. Τώρα τον χαζεύει ο μπαμπάς του.