[Ιστορίες Συνωμοσίας] Πέτα τον μπαμπά από το τρένο

Καλά ξεχαρμανιάσαμε τόσες μέρες βανδαλίζοντας τις κόρες του Πολύδωρα. Καιρός τώρα να σοβαρευτούμε και να κοιτάξουμε λίγο τις κόρες και τους γιους μας. Αν συνεχίσουμε να θεωρούμε τα δικά μας τα τέκνα «ριγμένα» και του Βύρωνα πορφυρογέννητα, τότε πάει, την κάτσαμε τη βάρκα.

Ακόμα και το πιο χαρισματικό παιδί δεν θέλει και πολύ να μεταμορφωθεί σε σκέτο μπάζο και με τη βούλα του λούζερ στο κούτελο. Αρκεί ένας διεισδυτικός γονιός, πρόθυμος να του εμφυσήσει αισθήματα μειονεξίας προστατεύοντάς το από τις δεξιότητές του και από την ίδια τη ζωή. Εφηβοι που κηρύσσουν το σώμα τους έρημη χώρα γιατί κάνει τζιζ τους και μετέφηβοι που βιώνουν την ερωτική τους μοναξιά σαν νά ‘ναι παράσημο ανδρείας και χρηστότητας. Να πηδηχτώ από το παράθυρο ή να αφήσω το πλεονέκτημα στους αρχηγούς της φυλής;

Σαν αρχετυπική φυλή επιμένει να συμπεριφέρεται η ελληνική οικογένεια γι’ αυτό και αντί να μέμφεται, κατά βάθος ζηλεύει τα κονέ των δεσποινίδων που λέγαμε παραπάνω. Οι οποίες, ειρήσθω εν παρόδω, με τέτοια ακαδημαϊκά προσόντα που λέγεται ότι διαθέτουν, κανονικά θα έπρεπε να έχουν γίνει ανάρπαστες στην αγορά εργασίας κι όχι να κάθονται τώρα να περιμένουν μια μονοήμερη κυβερνητική θητεία του πατρός τους για να σηκώνουν τηλέφωνα, να αλλάζουν νερό στην εσπρεσιέρα και να συστήνονται σαν σεκρετέρ.

Τέτοια συναρπαστική καριέρα δεν την ζηλεύει ούτε ο πιο γκαντέμης. Και μη βιαστείτε να μου αντιτάξετε ότι η οικονομική κρίση και η αναδουλειά θα μας εξωθήσουν σε λύσεις τρισχειρότερες από την παραπάνω. Θέλω να πιστεύω ότι πάλι με χρόνια, με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι τα ωραία, τα δημιουργικά και τα ζόρικα. Ή μήπως δεν τα λιμπιστήκαμε ποτέ; Ή μήπως παραμένουμε παθολογικά προσκολλημένοι στον μαστό του κράτους και της οικογένειας; Ή μήπως πήγαμε στο ίδιο σχολείο και μάθαμε τα ίδια κολλυβογράμματα με τον Βύρωνα Πολύδωρα;

Το «όμαιμον των Ελλήνων», η «βιολογική συνέχεια του έθνους» δεν βοηθούν καθόλου να κατανοήσουμε το απόσταγμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που δεν είναι άλλο από τη συμβολική πατροκτονία. Προσοχή: δεν είναι ανάγκη να ξεπατικώσουμε τον Οιδίποδα. Υπάρχουν κι εναλλακτικοί τρόποι να μην καταγραφεί κανείς σαν απολιθωμένος τσάτσος, αλλά να ζήσει ζωντανός, γεμάτος από βραβεία και τραύματα, σαν βασιλιάς σε αρχαίο δράμα.

Ο Τ. Θεοδωρόπουλος κάνει χρήση της καλοκαιρινής του άδειας.