Ο «χρηματιστής Ε» καίει τη Rabobank

Το σκάνδαλο της χειραγώγησης των επιτοκίων Libor και Euribor δηλητηριάζει όλο και περισσότερες τράπεζες που φαίνεται να εμπλέκονται στο μαγείρεμα των επιτοκίων αναφοράς του βρετανικού και του ενιαίου νομίσματος της ευρωζώνης. Ενώ οι έρευνες των εποπτικών Αρχών στις ΗΠΑ και τη Βρετανία συνεχίζονται, έρχονται στο φως της δημοσιότητας ενδείξεις ότι η Barclays ήταν μόνον η κορυφή του παγόβουνου και όχι ο μοναδικός εμπλεκόμενος στην υπόθεση.

Σύμφωνα με πληροφορίες των «Financial Times», πρώην στελέχη της Barclays διατηρούσαν επαφές με χρηματιστές της ολλανδικής τράπεζας Rabobank προκειμένου να διαμορφώσουν σε συμφέροντα επίπεδα τα επιτόκια των διατραπεζικών δανείων.

Η εξέταση των στοιχείων της έρευνας από τη βρετανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς FSA δείχνει ότι ο χρηματιστής με την κωδική ονομασία «trader E» και πέντε συνάδελφοί του από την Barclays βρίσκονταν σε καθημερινή επικοινωνία με στελέχη άλλων τραπεζών που συγκροτούσαν επί χρόνια το τραπεζικό καρτέλ των χειραγωγούμενων διατραπεζικών επιτοκίων. Οι «Financial Τimes» αναφέρουν ότι ο «άγνωστος χρηματιστής» δεν είναι και τόσο άγνωστος. Πρόκειται για τον μαροκινής καταγωγής χρηματιστή της Barclays Φίλιπ Μοργιουσέφ, ο οποίος μέχρι το 2007 εργαζόταν στο τμήμα των επιτοκίων Euribor της Barclays. Ο 44χρονος επικοινωνούσε σε καθημερινή βάση, είτε τηλεφωνικά είτε με γραπτά ηλεκτρονικά μηνύματα, με συναδέλφους του στη Rabobank και σε άλλες τέσσερις μεγάλες τράπεζες (HSBC, Societe Generale, Deutsche Bank και Credit Agricole) διαμορφώνοντας εναρμονισμένες αναφορές που στη συνέχεια καθόριζαν την ημερήσια διακύμανση των διατραπεζικών επιτοκίων. Με τα σειρά τους αυτά τα επιτόκια διαμόρφωναν το κόστος δανεισμού των τραπεζών αλλά και ολόκληρο το πιστωτικό σύστημα. Αλλωστε οι έρευνες των εποπτικών Αρχών σε ΗΠΑ και Βρετανία αγγίζουν και το Tibor, δηλαδή το διατραπεζικό επιτόκιο που αφορά τις συναλλαγές στο ιαπωνικό γιεν.

Στις 18 τράπεζες που βρίσκονται στο στόχαστρο συγκαταλέγονται οι ιαπωνικές Bank of Tokyo – Mitsubishi και Sumitomo Mitsui Banking Corporation, που πιθανόν να είχαν εμπλακεί σε αυτή την «κοινή και διαβρωτική πρακτική» την οποία ακολουθούσε η Barclays, όπως ανέφερε η αρχική η έκθεση των αμερικανικών αρχών που έφερε στο φως το σκάνδαλο.

Τα στοιχεία για τον Μοργιουσέφ δείχνουν ότι ο χρηματιστής της Barclays είχε συζητήσει τουλάχιστον με τρεις ακόμα συναδέλφους του από ισάριθμες τράπεζες (μεταξύ των οποίων η Rabobank) το ενδεχόμενο να «τσιμπήσουν» ελαφρώς το Euribor διάρκειας ενός μήνα, με στόχο ασφαλώς το κέρδος των επιχειρήσεων για τις οποίες εργάζονταν.

Πολλοί βέβαια εγείρουν το ζήτημα των φιλικών σχέσεων που διατηρούσε ο χρηματιστής της Barclays με συναδέλφους του από άλλους τραπεζικούς οργανισμούς υπονοώντας ότι πιθανόν οι υπάλληλοι της τράπεζας να ενεργούσαν εν αγνοία των προϊσταμένων τους. Ομως το σενάριο αυτό δεν επιβεβαιώνεται από όσα μέχρι τώρα έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας. Διότι δεν μπορεί μια πρακτική με τέτοιες προεκτάσεις να ήταν απλώς μια συνωμοσία μεταξύ του Μπομπ Ντάιαμοντ (που έχει ομολογήσει την εμπλοκή του), του Μοργιουσέφ και μερικών φίλων του σε κάποια άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Αλλωστε και μόνο η απολογία του Ντάιαμοντ ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών του βρετανικού Κοινοβουλίου ήταν αρκετή για να διαφανεί ότι η πρακτική είχε διάρκεια σε βάθος πολλών ετών και γινόταν εν γνώσει υψηλόβαθμων στελεχών της Τράπεζας της Αγγλίας αλλά και μελών των κυβερνήσεων. Προφανώς πολλά ακόμα ονόματα σαν αυτό του Μοργιουσέφ θα έρθουν στην επιφάνεια το επόμενο διάστημα εφόσον συνεχιστούν οι έρευνες.