Βουτούν στα βαθιά για εικόνες που κόβουν την ανάσα

Ο Αλ Μπέλο βάζει την καταδυτική του στολή και πέφτει στην ολυμπιακή πισίνα του Λονδίνου μέσα στην οποία θα περάσει περισσότερη ώρα στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων από τον Μάικλ Φελπς ή τον Ράιαν Λόχτι. Μια κάμερα βρίσκεται σε βάθος τριών μέτρων και προστατεύεται από γυάλινο κάλυμμα. Ο Μπέλο, ένα πολυβραβευμένος φωτογράφος του πρακτορείου Getty Images, την τοποθέτησε εκεί πριν από μια εβδομάδα. Τόσο ο Μπέλο όσο και οι συνάδελφοί του Κλάιβ Ρόουζ και Ανταμ Πρίτι βουτούν στην πισίνα καθημερινά – συχνά περισσότερες από μία φορές – για να αλλάξουν μπαταρία, να αλλάξουν τη γωνία και να βεβαιωθούν ότι οι συνδέσεις που την κρατούν στον πάτο της πισίνας είναι στη θέση τους.

Οι αθλητικοί φωτογράφοι που τραβούν φωτογραφίες μέσα στο νερό παλαιότερα βουτούσαν χωρίς μπουκάλες για να κάνουν όλες αυτές τις δουλειές, τώρα όμως πολλοί όπως ο Μπέλο, ο Ρόουζ και ο Πρίτι έχουν δίπλωμα κατάδυσης και βουτούν με μπουκάλες ώστε να παραμένουν όση ώρα χρειάζεται κάτω από το νερό. Ετσι όμως έχουν και την ευκαιρία να τελειοποιήσουν την τέχνη της απαθανάτισης των καλύτερων κολυμβητών του κόσμου… από κάτω.

Κάθε βράδυ στο Ακουάτικ Σέντερ του Λονδίνου το θέαμα μετά τον τελευταίο τελικό είναι περίεργο: 10 κάμερες και πολλοί άνθρωποι με καταδυτικές στολές βουτούν στην πισίνα για να βεβαιωθούν ότι όλα είναι στη θέση τους και για να δημιουργήσουν τις συνθήκες για τις καλύτερες δυνατές φωτογραφίες. «Θα πρέπει να έχεις φτιάξει ήδη μια εικόνα στο μυαλό σου για αυτό που θέλεις» λέει ο 44χρονος Μπέλο στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Πρέπει να κοιτάξεις από εκεί προς τα επάνω και να δεις το ταβάνι ή μια άδεια πισίνα χωρίς κολυμβητές και να σκεφτείς: Αυτό πρόκειται να συμβεί, εκεί θα κάνει έντονο παφλασμό ο κολυμβητής, εκεί ίσως φανεί η αντανάκλαση, αυτή μπορεί να είναι μια καλή γωνία όπου ο κολυμβητής θα μπει στο κάδρο σου».

Ο εξοπλισμός με τον οποίο οι φωτογράφοι αναζητούν την τέλεια φωτογραφία μπορεί να κοστίζει έως και 30.000 δολάρια, χρειάζεται όμως πολλή επιμονή και ίσως λίγη τύχη για να δημιουργηθεί μια εικόνα που θα είναι αξιομνημόνευτη. Οταν ο Χάινζ Κλουτμέγιερ του περιοδικού «Σπορτς Ιλουστρέιτεντ» τράβηξε μια σειρά φωτογραφίες του Μάικλ Φελπς να φθάνει τον Σέρβο Μίλοραντ Κάβιτς στις τελευταίες χεριές των 100 μέτρων πεταλούδας στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008, οι εικόνες πέρασαν στην Ιστορία. Η ένταση της μάχης των δύο κολυμβητών, στο ένα κάδρο μετά το άλλο, η τελευταία χεριά του Φελπς, οι προσπάθειες των δύο ανδρών να ακουμπήσουν τον τοίχο, παραμένουν έως και σήμερα τόσο δραματικές όσο ήταν και η ζωντανή αναμέτρηση. Ο 69χρονος Κλουτμέγιερ χάρισε τις φωτογραφίες στο διεθνές κολυμβητικό Hall of Fame, που πουλά αντίγραφά τους για να συγκεντρώσει χρήματα.

«Δημοσιογραφικά μιλώντας, ήταν οι καλύτερες κολυμβητικές φωτογραφίες που έχουν ληφθεί ποτέ σε Ολυμπιακούς» λέει ο Κλουτμέγιερ με τη γνώση του πρώτου που έβαλε φωτογραφική μηχανή στον πάτο μιας ολυμπιακής πισίνας, στη Βαρκελώνη το 1992. Εκείνη τη χρονιά βούτηξε στα τέσσερα μέτρα, μόνο για να ξαναβγεί στην επιφάνεια και να δει έναν φρουρό να τον σημαδεύει με το όπλο του. «Νόμιζε ότι ήταν βόμβα» περιγράφει ο φωτογράφος.

Τώρα πλέον υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής από διεθνή πρακτορεία για να τοποθετήσουν τις φωτογραφικές τους μηχανές στον βυθό της πισίνας. Η προετοιμασία είναι τα πάντα. Κάθε μηχανή προετοιμάζεται ώστε να εστιάσει σε έναν συγκεκριμένο αγώνα ή ίσως σε δύο διαδρομές όπου αναμένεται μεγάλη μάχη. Κάποιες φορές η κάμερα περιμένει όλη την ημέρα για να συλλάβει έναν συγκεκριμένο κολυμβητή. Κάποια πράγματα μπορεί να πάνε στραβά, όπως το 2004 στην Αθήνα όπου το καλώδιο της μηχανής του Πρίτι κόπηκε στα δύο, πιθανώς από κάποιον ανταγωνιστή του.

Ο Μπέλο, που φέτος καλύπτει τους ένατους Ολυμπιακούς Αγώνες της καριέρας του, ακόμα ψάχνει. Τώρα που όλο και περισσότερες κάμερες βρίσκονται κάτω από τους κολυμβητές είναι πιο δύσκολο να υπάρξει κάτι ξεχωριστό. «Αναζητώ ακόμα τη φωτογραφία που έχω στο κεφάλι μου. Σκεφτόμουν μια συγκεκριμένη φωτογραφία του Φελπς έναν χρόνο και τώρα την έχω».