[Δρόμοι] Οι σκέψεις μου…

Οι σκέψεις μου…

… για την αμερικάνικη προεκλογική εκστρατεία είναι ότι είναι απίστευτα πομπώδης και βαρετή. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που την έχουν μετατρέψει σε μια τόσο πληκτική υπόθεση. Πρώτον και οι δύο καμπάνιες, τόσο του Ομπάμα όσο και του Ρόμνεϊ (φωτογραφία) διέπονται από πνευματικό μαρασμό. Από το 1964 επαναλαμβάνεται η ίδια συζήτηση. Ο Μιτ Ρόμνεϊ αποκαλεί τον Ομπάμα φιλελεύθερο, υπέρμαχο του μεγάλου δημοσίου τομέα και πολέμιο της επιχειρηματικότητας. Από την άλλη, ο Ομπάμα χαρακτηρίζει τον αντίπαλο του προστάτη των μεγάλων εταιρειών και συμφερόντων, ο οποίος θέλει να στερήσει από τις γιαγιάδες την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.

Το πολιτικό σκηνικό…

… στις ΗΠΑ άλλαξε δραματικά την περίοδο 1900-1936 και μετά ξανά το 1940-1976. Η συζήτηση όμως μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών για το ποιο είναι το πιο επιτυχημένο σύστημα διακυβέρνησης – μεγάλο κράτος ή μικρό κράτος – παραμένει ίδια και απαράλλαχτη τα τελευταία 25 χρόνια. Οι υποψήφιοι δεν χρειάζεται πλέον να προβάρουν τις απαντήσεις τους. Εστιάζουν απλώς στα «μαργαριτάρια» των αντιπάλων τους, με σκοπό να τα αναπαραγάγουν και να τον παρουσιάσουν ως τον καινούργιο μπαμπούλα. Ο δεύτερος παράγοντας είναι η έλλειψη της πνευματικής καινοτομίας. Στο παρελθόν, οι υποψήφιοι άρχιζαν την προεκλογική τους εκστρατεία με μια σοβαρή ομιλία, σε κάποιο πανεπιστήμιο ή δεξαμενή σκέψης, κατά την οποία ανέλυαν τους ιδεολογικούς πυλώνες του πολιτικού τους αγώνα. Πλέον οι υποψήφιοι γνωρίζουν ότι θα υποστούν οικονομικές κυρώσεις από τους χορηγούς τους και βαριά κριτική από τους υπερορθόδοξους τηλεοπτικούς παρουσιαστές αν κάποια δήλωσή τους είναι απρόσμενη.

Η απουσία…

… σοβαρών πολιτικών προτάσεων είναι ο τρίτος λόγος που η προεκλογική εκστρατεία είναι βαρετή. Ο Ομπάμα έχει επικεντρωθεί στην αναπαραγωγή αναμασημένων εισηγήσεων, ενώ ο Ρόμνεϊ έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να διεξάγει μια καμπάνια χωρίς καμία μνεία σε πολιτικές προτάσεις. Ο τέταρτος λόγος είναι το μίσος που επικρατεί μεταξύ των δύο πολιτικών κομμάτων, καθώς και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι η καταστροφή είναι αναπόφευκτη αν εκλεγεί στο προεδρικό αξίωμα η αντίπαλη πλευρά. Οι δύο παρατάξεις έχουν όμως να αντιμετωπίσουν και εσωτερικά προβλήματα. Ο Ομπάμα θεωρείται υπερόπτης από πολλά στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος που πιστεύουν ότι τους σνομπάρει. Ενώ ο Ρόμνεϊ αντιμετωπίζεται από τα μέλη του κόμματός του με παγερότητα. Ακόμα και το επιτελείο του φαίνεται να δυσκολεύεται να βρει ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν για την προεκλογική καμπάνια του μορμόνου υποψήφιου.

Η ανεντιµότητα…

… των υποψήφιών είναι ο τελευταίος παράγοντας που κάνει το κοινό να αδιαφορεί. Πριν από μερικά χρόνια, κάποιες εφημερίδες και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί δημιούργησαν «τάγματα» που ήλεγχαν την ακρίβεια των δηλώσεων πολιτικών. Η κίνηση αυτή αναθέρμανε την ελπίδα ότι τέτοιου είδους ανεξάρτητες πρωτοβουλίες θα επανέφεραν την ειλικρίνεια και θα εξάλειφαν την υπερβολή από τον πολιτικό διάλογο. Μια φρούδα δυστυχώς ελπίδα, καθώς οι προεκλογικές εκστρατείες συνεχίζουν να δείχνουν προτίμηση στους εκάστοτε Πινόκιο. Και έτσι είναι πλέον αδύνατον να λάβει κάποιος στα σοβαρά της προεκλογικές διαφημίσεις. Αποτελούν μόνο έναν εκνευριστικό θόρυβο στο φόντο της ζωής.