Η παραμονή των στελεχών της τρόικας στην Αθήνα τον Αύγουστο δείχνει την επιμονή των δανειστών της χώρας μας για άμεση συμφωνία σχετικά με τα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ, που έχουν άλλωστε συμφωνηθεί με το δεύτερο Μνημόνιο.
Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ, όπως και ο ίδιος ο Αντώνης  Σαμαράς αντιλαμβάνονται το βαρύ πολιτικό κόστος που θα έχει η λήψη των νέων μέτρων και σε κάθε περίπτωση δεν επιθυμούν να αποτελέσουν το εφαλτήριο για μια νέα δημοσκοπική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ από το φθινόπωρο. Ωστόσο, οι δανειστές μας, με πρώτη τη Γερμανία, ωθούν τα πράγματα στα άκρα.

Αργά χθες το μεσημέρι ο Πολ Τόμσεν κατέβηκε ντυμένος με τα αθλητικά του στο γυμναστήριο κεντρικού αθηναϊκού ξενοδοχείου. Το πλέον αναγνωρίσιμο μέλος της τρόικας έκανε την άσκησή του τρέχοντας στον «διάδρομο». Ωστόσο, μετά την απογευματινή σύσκεψη Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη στο Μέγαρο Μαξίμου, το ερώτημα είναι αν είναι η Ελλάδα που τρέχει στο κενό. Οι εβδομάδες περνούν και οι συναντήσεις κορυφής έρχονται και παρέρχονται χωρίς οριστικοποίηση του πακέτου μέτρων για την επόμενη διετία.

Εξερχόμενος, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, που ήταν παρών στο μεγαλύτερο μέρος της χθεσινής συνάντησης, επισήμανε με νόημα ότι οι συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις του Πρωθυπουργού με τους άλλους αρχηγούς δεν πρέπει «να ακυρώσουν τη δυνατότητα να παραμείνει η χώρα μας στην ευρωζώνη». Οσο για την τρόικα, αυτή, πάντα κατά τον υπουργό Οικονομικών, «θα παραμείνει όσο χρειαστεί» στην Αθήνα. Αρα ο Τόμσεν έχει να τρέξει αρκετά χιλιόμετρα μέχρι να διανύσουν οι κυβερνητικοί εταίροι την απόσταση που αναλογεί στον καθένα. Γιατί χθες υπήρχε η εντύπωση ότι οι τρεις είναι στον αέρα.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ. Παρότι υπήρχε, λέγεται, αρκετή ένταση στη συνάντηση του Μαξίμου, το κλίμα ήταν πάλι εποικοδομητικό. Οπως όμως εξηγήθηκε από τους κ.κ. Βενιζέλο και Κουβέλη «εκτός από την τρόικα, υπάρχει και η κοινωνία». Η συναντίληψη των προέδρων του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ είχε ήδη εκδηλωθεί από την τελευταία συνάντηση με τον Σαμαρά. Αυτή τη φορά όμως ήταν καθαρότερη παρά ποτέ. Και υπογραμμίστηκε συμβολικά από το γεγονός ότι το μεταξύ τους πρωινό ραντεβού προηγήθηκε της απογευματινής σύσκεψης στο Πρωθυπουργικό Γραφείο. Οι δηλώσεις στην καγκελόπορτα του Μαξίμου ήταν σαφείς. Ο Κουβέλης - που προηγήθηκε ως είθισται - όπως και ο Βενιζέλος κατέστησαν σαφές ότι εντός δεν συζητήθηκαν μέτρα. Αυτό που συζητήθηκε ήταν ένα πλαίσιο για το πώς διαπραγματευόμαστε ή, εν πάση περιπτώσει, πού πάμε. Με άλλα λόγια, είχαμε κάτι σε σεμινάριο στρατηγικής.
Είναι σαφές ότι επ' αυτού υπάρχουν, αν όχι δύο γραμμές, πάντως δύο αντιλήψεις.
Η μια αντίληψη που εκπορεύεται από το υπουργείο Οικονομικών, με ήπια αλλά σταθερή στήριξη από το Μέγαρο Μαξίμου, είναι ότι, χωρίς μέτρα 11,5 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία, η Ελλάδα δεν μένει όχι μόνο στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, αλλά ούτε καν στην ευρωζώνη. Είναι όπως λέγεται «το quid pro quo» για να ξαναμπούν οι ξένοι στη συζήτηση για το τι θα γίνει με την Ελλάδα. Ασφαλώς, εντός Μαξίμου ο Σαμαράς, σύμφωνα με την πληροφόρηση που ερχόταν από τους «φιλοξενουμένους», επέδειξε κατανόηση για την επιχειρηματολογία Βενιζέλου - Κουβέλη. Αλλά η δήλωση του υπουργού Οικονομικών κατέδειξε ότι το πακέτο περικοπών των 11,5 δισ. παραμένει, έστω κι αν αναζητείται το «άριστο μείγμα». Είναι μια κωδική διατύπωση με την οποία αναγνωρίζεται ότι θα επιδιωχθεί τρόπος να απαλυνθούν οι περικοπές επί των συνταξιούχων αλλά και η αύξηση των ορίων ηλικίας. Από εκεί και πέρα, Μαξίμου και Οικονομικών θέλουν και αναπτυξιακά μέτρα και επαναδιαπραγμάτευση και επιμήκυνση πέραν της διετίας. Αλλά δεν θεωρείται ρεαλιστικό να γίνει τέτοια συζήτηση - ιδίως με τα μαύρα μηνύματα που έρχονται από τη Γερμανία - χωρίς περικοπές 11,5 δισ.

ΟΛΑ ΤΩΡΑ. Η άλλη αντίληψη, που τη διατύπωσε πιο αναλυτικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δεν βλέπει τη διαπραγμάτευση με όρους ακολουθίας - πρώτα τα 11,5 δισ., μετά η αναδιαπραγμάτευση με την επιμήκυνση - αλλά συνολικά. Η «ολιστική θεώρηση» λέει ότι πρέπει να αναδιαπραγματευθούμε τον χρόνο, κατοχυρώνοντας την τετραετία. Και ότι την πρώτη διετία πρέπει να κάνουμε ιδιωτικοποιήσεις, αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας και διαρθρωτικές κινήσεις. Μάλιστα, το πακέτο αυτό αποτυπώνεται ενδεχομένως και αριθμητικά σε ένα νούμερο γύρω στα 6,5 δισ. Μετά, εφόσον είναι αναγκαίο, πρέπει να δούμε περικοπές σε συντάξεις και άλλες κοινωνικές παροχές. Το υπονοούμενο είναι ότι αυτό μπορεί να μην είναι αναγκαίο, ιδίως αν αναταχθεί η ύφεση. Κερασάκι και το δεύτερο κούρεμα του υπολειπόμενου ελληνικού χρέους - ώστε να διασφαλισθεί ότι το χρέος θα είναι στο 120% το 2020. Τα ανέφερε και δημόσια ο Βενιζέλος. Από πλευράς ΔΗΜΑΡ εκφράζεται κατ' ιδίαν η αγωνία ότι «η κυβέρνηση αυτή δεν αντέχει να περάσει τέτοια μέτρα στη Βουλή». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πάντως, έσπευσε να προκαταλάβει τις επιθέσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια ώρα πηγές από την Ιπποκράτους μεταφέρουν την αίσθηση του Βενιζέλου ότι υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης, αφού και οι έξω - τους οποίους εκπροσωπεί η τρόικα - αντιλαμβάνονται ότι το πρόγραμμα στην Ελλάδα δεν βγαίνει ως έχει.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι δημόσιες δηλώσεις μπορεί να είναι ήπιες, αλλά η διαφορά ανάμεσα στις δύο αντιλήψεις είναι μεγάλη. Τις επόμενες ημέρες κρίσιμος θα είναι ο ρόλος δύο προσώπων. Ο ένας είναι ο Γιάννης Στουρνάρας που είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην τρόικα - που δεν θα φύγει αν δεν κλείσουν όλα τα θέματα - και την κυβέρνηση. Ο άλλος όμως είναι ο Πρωθυπουργός. Ο Αντώνης Σαμαράς καλείται να συγκεράσει τις επιφυλάξεις - ή το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης - των κυβερνητικών εταίρων με τις απαιτήσεις του οικονομικού προγράμματος. Ολα αυτά με γνώμονα «να μη διακυβευθεί το εθνικό συμφέρον και, κυρίως, το μέλλον της χώρας». Κυβερνητικές πηγές εξέφραζαν, πάντως, αισιοδοξία ότι θα υπάρξει σύνθεση. Ολα αυτά ενώ ο Φώτης Κουβέλης εξέφρασε κάποιες επιφυλάξεις για τον κυβερνητικό χειρισμό στην υπόθεση της Αγροτικής Τράπεζας - θέμα για το οποίο δόθηκαν εξηγήσεις.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από