Οι βουνοπλαγιές της Πίνδου γέμισαν δρομείς!

Στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού Βίκου – Αώου, στην Ηπειρο, το… τροχάδην είχε την τιμητική του το περασμένο Σαββατοκύριακο. Στον δεύτερο κατά σειρά ετήσιο αγώνα ορεινού τρεξίματος «Zagori Mountain Running» στα Ζαγοροχώρια, η μαζική συμμετοχή κατέδειξε πως ήδη η διοργάνωση αυτή εξελίσσεται σε θεσμό.

Οι δρομείς που βρέθηκαν φέτος πίσω από τη γραμμή εκκίνησης ήταν υπερδιπλάσιοι συγκριτικά με τους περσινούς. Αθλητές και αθλήτριες ηλικίας από 20 έως και 68 ετών από όλη την Ελλάδα αγκάλιασαν και με το παραπάνω την προσπάθεια της τοπικής κοινωνίας να αναδείξει τουριστικά την ευρύτερη περιοχή του Ζαγορίου. Και όχι μόνο. Η ελληνική αφρόκρεμα στο ορεινό τρέξιμο τέσταρε και τις αντοχές της σε μία από τις πλέον απαιτητικές διαδρομές, στις πλαγιές της Πίνδου.

«Τα πήγαμε ανέλπιστα καλά, οι συμμετοχές ξεπέρασαν κάθε προσδοκία! Φανταστείτε πως από τους 280 αθλητές και αθλήτριες πέρυσι, φέτος κατέβηκαν να αγωνιστούν συνολικά 785 – οι τέσσερις ήρθαν από το εξωτερικό. Στο τέλος μάς τελείωσαν μέχρι και τα αναμνηστικά χειροποίητα μετάλλια που με τη βοήθεια ντόπιων χορηγών απονείμαμε σε καθέναν από τους δρομείς. Εξαντλήθηκε ώς και το νερό, αφού υπό τις αντίξοες συνθήκες της διαδρομής, με ζέστη από 33 έως 35 βαθμούς Κελσίου, οι αθλητές έπρεπε να πίνουν συνεχώς νερό για να συνεχίζουν – οι 67 δεν τα κατάφεραν να τερματίσουν. Με άλλα λόγια, και στους 19 σταθμούς ανεφοδιασμού που είχαμε στήσει (από 300 λίτρα ο καθένας), δεν απέμεινε ούτε σταγόνα νερού! Αλλά και από επισκεψιμότητα θεατών, αρκεί να σας πω ότι όλα τα ξενοδοχεία στα Ζαγοροχώρια είχαν το διήμερο αυτό πληρότητα 100%! Περισσότερα από 5.000 άτομα πέρασαν από την Πασχάλειο Σχολή, στο Καπέσοβο, τόπο τερματισμού του αγώνα» λέει στα «ΝΕΑ» ο Βασίλης Τζουμάκας, πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας Zagori Mountain Running, που διοργάνωσε τον ομώνυμο αγώνα (www.zagorirace.com), υπό την αιγίδα του Δήμου Ζαγορίου, του Πάρκου Βόρειας Πίνδου και όλων των φορέων της περιοχής.

Τρεις διαφορετικούς αγώνες – ισάριθμες διαδρομές μέσα από όλα τα χωριά του Ζαγορίου είχαν να επιλέξουν οι δρομείς: των 50 χλμ. το Σάββατο (272 συμμετοχές), αλλά και αυτές των 25 και των 10 χλμ. την Κυριακή (228 και 285 συμμετοχές, αντίστοιχα). Κινήθηκαν μέσα σε ένα μεγάλο δίκτυο (70 χλμ.) ξεχασμένων μέχρι πρότινος μονοπατιών που συντηρήθηκαν ακριβώς για τις ανάγκες του εν λόγω αγώνα. Πέρασαν και από λιθόκτιστα καλντερίμια που καταλήγουν σε μικρές γραφικές πλατείες ή και από ιστορικά μνημεία και εκκλησίες με φόντο το πλούσιο φυσικό κάλλος της περιοχής. Βρέθηκαν και στο φημισμένο φαράγγι του Βίκου, τη Δρακόλιμνη της Τύμφης, τη μοναδικής αρχιτεκτονικής σκάλα Βραδέτου, τα πέτρινα χωριά του Ζαγορίου και τα εντυπωσιακά τοξωτά γεφύρια. Διέσχισαν και τον Βοϊδομάτη, σκαρφάλωσαν και στις παρυφές της Αστράκας και της Γκαμήλας.

«Μου μένει έντονη η γεύση από έναν αγώνα που αναδεικνύει τελικά μια πανέμορφη όψη της Ελλάδας. Θα ήταν κρίμα να την άφηνε ανεκμετάλλευτη η τοπική κοινωνία. Στο εξωτερικό ανάλογες τοποθεσίες έχουν αναπτύξει εκτενώς αυτό το είδος αθλητικού τουρισμού» λέει ο αθλητής του Ολυμπιακού Δημήτρης Θεοδωρακάκος, που πρώτευσε στον αγώνα των 50 χλμ., με χρόνο 5 ώρες και 8 λεπτά. «Η δυσκολία είναι δεδομένη σε τέτοιους ορεινούς αγώνες, όπου η μορφολογία του εδάφους δεν έχει καμιά σχέση με το τρέξιμο στην άσφαλτο. Εδώ έχεις να αντιμετωπίσεις απότομες κλίσεις και γκρεμούς δίπλα σου, να ανεβοκατεβαίνεις σε πολύ μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Σε τέτοιες αποστάσεις στο βουνό, σημασία δεν έχει τόσο ο χρόνος που θα κάνεις όσο το να καταφέρεις να τερματίσεις και μάλιστα χωρίς να εμπλακείς σε απρόοπτα και τραυματισμούς. Το οξύμωρο τελικά είναι πως, παρά τη σχεδόν τριπλάσια διάρκεια του αγώνα αυτού, ο χρόνος έδειχνε να περνά πιο γρήγορα, καθώς συνεχώς άλλαζες παραστάσεις!» περιγράφει.