[Πρόσωπα] Ο «τρίτος δρόμος» της γαλλικής Δεξιάς

Θα μπορούσε να πετύχει εκεί όπου απέτυχε η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, δηλαδή να γίνει η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Γαλλίας. Αρκεί να μπει στη μάχη για την αρχηγία της γαλλικής Δεξιάς και να μη φοβηθεί από το αίμα που είναι βέβαιο ότι θα χυθεί μεταξύ των ανδρών για την αρχηγία του UMP. Η Ναταλί Κοσιουσκό – Μοριζέ είναι 39 ετών και μητέρα δύο παιδιών. Δεν είναι όμως το νεαρό της ηλικίας της ούτε η μητρότητα που τη βοήθησαν να επιβιώσει, μαζί με λίγους ακόμη, από το ναυάγιο της κυβέρνησης Σαρκοζί. Τα χρόνια της παντοδυναμίας του πρώην προέδρου, όταν η Κοσιουσκό – Μοριζέ ήταν επικεφαλής του χαρτοφυλακίου για το περιβάλλον, τις μεταφορές και τη στέγαση, πολλοί τη θεωρούσαν ένα από τα φωτεινότερα μυαλά του κυβερνητικού σχήματος κι έβλεπαν στο πρόσωπό της το ανερχόμενο αστέρι του κεντροδεξιού χώρου. Σήμερα, εμφανίζεται αποφασισμένη να μπει σφήνα στη μονομαχία που είναι έτοιμοι να δώσουν ο σημερινός αρχηγός του κόμματος Ζαν Φρανσουά Κοπέ και ο πρώην πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν. Με τι όπλα;

Η 39χρονη πολιτικός δηλώνει «διαφορετική» μιλώντας στην απεσταλμένη των κυριακάτικων «Τάιμς». Λέει ότι δεν θέλει να επιτεθεί προσωπικά σε κανέναν και διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να απαντήσει σε καμία προσωπική επίθεση εις βάρος της. «Δεν θέλω να εμπλακώ σε μια μάχη προσώπων. Είναι μια μάχη θέσεων και ιδεών».

Η Ναταλί Κοσιουσκό – Μοριζέ εμφανίζεται ως «ο τρίτος δρόμος» σε μια διαδρομή που θα ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο με τις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου ηγέτη του UMP, του κόμματος της γαλλικής Κεντροδεξιάς που τραυματίστηκε από την ήττα του Νικολά Σαρκοζί στις προεδρικές εκλογές και την απώλεια του ελέγχου του Κοινοβουλίου στις βουλευτικές.

Κατά την άποψή της, οι ψηφοφόροι του κόμματος δεν θέλουν να δουν μια σύγκρουση ανάμεσα σε άνδρες. Θέλουν «μια εναλλακτική λύση, κάτι νέο». Κι αυτό το νέο φιλοδοξεί να το ενσαρκώσει η Ναταλί.

Με καταγωγή από μια έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια Πολωνών, η Κοσιουσκό – Μοριζέ λατρεύει την άρπα και τα άλογα. Στην πολιτική, επέκρινε συχνά τους άνδρες συναδέλφους της. Σε μία περίπτωση τούς είχε χαρακτηρίσει «δειλούς και άκομψους», ενώ ξιφούλκησε κατά του σεξισμού στο Κοινοβούλιο όταν οι άνδρες βουλευτές υποδέχθηκαν με σχόλια μια γυναίκα συνάδελφό της για το φόρεμα που φορούσε και δεν διστάζει να υποστηρίξει ότι η γαλλική πολιτική σκηνή χαρακτηρίζεται από τη «ματσό κουλτούρα».

Αναγνωρίζει, πάντως, ότι το φύλο της δεν στάθηκε σε καμία περίπτωση εμπόδιο στην καριέρα της. Βρέθηκε στο πλευρό του Νικολά Σαρκοζί μέχρι τη νύχτα των εκλογών ως εκπρόσωπος της προεκλογικής του εκστρατείας. Και σήμερα δεν κρύβει τους στόχους της. «Δεν λέω ότι δεν έχω φιλοδοξίες. Οι πολιτικοί που λένε ότι δεν έχουν φιλοδοξίες είναι ψεύτες», λέει.