Η ελληνική υπογραφή της Φόρμουλα 1

Στον θαυμαστό κόσμο της Φόρμουλα 1 πρωταγωνιστούν οι οδηγοί, τα σέξι grid girls, ενίοτε και ορισμένοι σχεδιαστές μονοθεσίων, όπως ο Ρος Μπρόουν που δημιούργησε για ένα φεγγάρι και δική του ομάδα. Ο Νικόλας Τομπάζης ανήκει εδώ και αρκετά χρόνια στο κλειστό κλαμπ των πιο εμπνευσμένων σχεδιαστών, περνούσε όμως συνήθως απαρατήρητος και τον γνώριζαν μόνο οι πολύ πιστοί φίλοι του αθλήματος. Ολα αυτά μέχρι την περασμένη Κυριακή το βράδυ, όταν ο – κατά δική του δήλωση – απολιτίκ πιλότος της Ferrari Φερνάντο Αλόνσο ανέφερε μετά τη νίκη του στο Γκραν Πρι Γερμανίας ότι «είναι πολύ ωραίο να νικάει εδώ ένας ισπανός οδηγός στο τιμόνι ενός ιταλικού αυτοκινήτου που έχει σχεδιάσει ένας Ελληνας».

Δήλωση που στρέφει τους προβολείς της επικαιρότητας πάνω στον 44χρονο Τομπάζη, τον άνθρωπο που ηγείται του τμήματος σχεδιασμού των μονοθεσίων της Ferrari και περνά τον περισσότερο χρόνο στο εργοστάσιο της κόκκινης μάρκας. Ο έλληνας εγκέφαλος της Σκουντερία παραμένει ακόμη και αυτή τη στιγμή προσγειωμένος και παραπέμπει στη συλλογική δουλειά της ομάδας, η οποία κρύβεται πίσω από κάθε επιτυχία.

Οσο και αν τον συγκίνησε η δήλωση του Αλόνσο, πιστεύει ακράδαντα ότι η μοντέρνα Φόρμουλα 1 δεν μπορεί να αποτελεί one man show, είτε μιλάμε για πιλότους είτε για μηχανικούς είτε για σχεδιαστές. Για τους φίλους, η αντίδρασή του ήταν απολύτως προβλέψιμη. Ο Νικόλας, λένε, αποτελεί τον ορισμό της αντιβεντέτας, το όνομά του θα μπορούσε να φιγουράρει στις εγκυκλοπαίδειες δίπλα στα λήμματα «τελειομανής» και «εργασιομανής», καταφέρνει όμως και παραμένει πάντα ήρεμος, συνεργάσιμος και μετριοπαθής.

Το γενεαλογικό του δέντρο αποπνέει περιπέτεια, καθώς οι υδραίοι πρόγονοί του πρωτοστάτησαν το 1821 στον εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα εναντίον των Τούρκων και ένας από αυτούς ήταν ναύαρχος, ενώ ο πατέρας του Αλέξανδρος Τομπάζης θεωρείται κορυφαίος αρχιτέκτονας διεθνούς κύρους με ειδίκευση στα βιοκλιματικά κτίρια.

ΕΜΠΟΔΙΟ ΓΙΑ ΚΑΛΟ. Ο Νικόλας τελειώνει το 1986 το Αμερικανικό Κολλέγιο του Ψυχικού και εκτός από αριστούχος μαθητής είναι και εξαιρετικός αθλητής, καθώς περιλαμβάνεται στους δέκα καλύτερους εμποδιστές της ηλικίας του. Εχει ήδη αποφασίσει πάντως να σπουδάσει σχεδιαστής αυτοκινήτων, μάλιστα είχε ζητήσει προηγουμένως και τα φώτα του εκδότη του περιοδικού «4 Τροχοί», του Κώστα Καββαθά, για τη συγκεκριμένη επιλογή του. Η Φόρμουλα 1 έχει διαποτίσει το DNA του, μάλιστα ονειρεύεται από πιτσιρικάς ένα Γκραν Πρι με μονοθέσια στο Κέντρο της Αθήνας και σχεδιάζει μια διαδρομή που θα περνά από την Πλατεία Συντάγματος και δίπλα από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Η πίστα και η Φόρμουλα 1 στην Ελλάδα παραμένουν μέχρι σήμερα στη σφαίρα της ουτοπίας, όμως ο ίδιος αρχίζει να υλοποιεί τα σχέδιά του που θα τον οδηγήσουν στον στόχο του. Σπουδάζει λοιπόν μηχανολογία στο Κέμπριτζ και ακολούθως παίρνει μεταπτυχιακό στην αεροναυπηγική στο Ιμπέριαλ Κόλετζ του Λονδίνου. Μία μικρή αγγελία τον φέρνει το 1992 στο τμήμα αεροδυναμικής του τιμ Benetton στη Φόρμουλα 1 και από εκεί και μετά απογειώνεται η καριέρα του. Γίνεται υπεύθυνος του τμήματος και το 1997 μεταπηδά μαζί τον Ρος Μπρόουν στη Ferrari, όπου αρχίζει η ένδοξη περίοδος του Μίκαελ Σούμαχερ με ένα σερί παγκόσμιων τίτλων στα πρωταθλήματα οδηγών και κατασκευαστών.

Η θητεία του στην ομάδα με έδρα το Μαρανέλο τερματίζεται ύστερα από μία πενταετία και το 2003 επιστρέφει στην Αγγλία για λογαριασμό της McLaren-Mercedes. Ο ίδιος αντιλαμβάνεται το λάθος του, δεν διστάζει να το ομολογήσει και δημόσια, ενώ επιστρέφει και πάλι το 2006 στη Ferrari δηλώνοντας ότι πέρα από τα επαγγελματικά ήταν για τον ίδιο πολύ σημαντικό να βρίσκεται στην ίδια «βάρκα» με τους συναδέλφους του, είτε τα πράγματα πηγαίνουν καλά είτε όχι. Προφανώς ταιριάζουν περισσότερο σε αυτόν και στην οικογένειά του η ιδιοσυγκρασία και ο τρόπος ζωής των Ιταλών.

Ο αρχισχεδιαστής της Ferrari μένει στην Μπολόνια με τη σύζυγό του Μαριάννα και τα τέσσερα παιδιά τους, εργάζεται περίπου ένα δωδεκάωρο την ημέρα και παρακολουθεί τα Γκραν Πρι από τις οθόνες της τηλεόρασης «γιατί έτσι παρατηρώ καλύτερα κάποια πράγματα», λέει. Τυπικός σπιτόγατος, ασχολείται εκτός δουλειάς με την οικογένειά του, παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων, στον ελεύθερο χρόνο του παίζει σκάκι ενώ για τις διακοπές του ακολουθεί το δόγμα της εκπομπής «Μένουμε Ελλάδα». Αυτό θα συμβεί και σε λίγες ημέρες, αν και ελάχιστοι φίλοι και συγγενείς του γνωρίζουν, πού ακριβώς θα κολυμπήσει φέτος. Η πατρίδα του τον απασχολεί συνεχώς, θα ήθελε να επιστρέψει μετά το κλείσιμο της καριέρας του καθώς δεν μπορεί να του προσφέρει κάτι ανάλογο και παραλληλίζει τη φετινή πορεία της Ferrari με την προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ. Τα αποτελέσματα της Σκουντερία στα πρώτα Γκραν Πρι της χρονιάς ήταν απογοητευτικά και προκάλεσαν σοκ τόσο στον Τομπάζη και τους άλλους ανθρώπους της ομάδας όσο και στους φανατικούς υποστηρικτές της. Ολα έδειχναν προς την κατεύθυνση μίας ακόμη αποτυχημένης χρονιάς ύστερα από παρατεταμένη περίοδο ανομβρίας, κάτι ιδιαίτερα απογοητευτικό για τη Ferrari, η οποία είναι -κατά πολλούς – καταδικασμένη να νικάει παντού. Με σκληρή και μεθοδική δουλειά επανήλθε όμως η ομάδα στις επιτυχίες, δείχνοντας έτσι – σύμφωνα με τον έλληνα αεροδυναμιστή και σχεδιαστή – τον δρόμο και τον τρόπο της ολικής επαναφοράς και στην Ελλάδα.

Η Ferrari κάνει το πρώτο βήμα στο Γκραν Πρι Ισπανίας, όπου εμφανίζεται με ριζικές αλλαγές στην αεροδυναμική των μονοθεσίων της, οι βελτιώσεις συνεχίστηκαν και στον αγώνα του Καναδά, ενώ η τρίτη νίκη με τον Αλόνσο την έβαλε και πάλι στο παιχνίδι της διεκδίκησης του παγκοσμίου πρωταθλήματος.

Ο Νικόλας Τομπάζης βιώνει φέτος μία από τις πιο δύσκολες και περίπλοκες σεζόν της καριέρας του, καθώς εξελίσσει ταυτόχρονα τρία διαφορετικά μονοθέσια! Εως τον Οκτώβριο είναι υποχρεωμένος να αναβαθμίζει το φετινό, για να κατακτήσει το πρωτάθλημα, ενώ ήδη εξελίσσεται σε φουλ ρυθμούς το αυτοκίνητο του 2013 που αποτελεί μετεξέλιξη του σημερινού. Το ίδιο κάνει και για το όχημα του 2014, χρονιά κατά την οποία αλλάζουν εντελώς οι κανονισμοί πλοήγησης, οπότε επιβάλλεται η εξέλιξη κυρίως στον τομέα των κινητήρων και λιγότερο της αεροδυναμικής. Για τους φίλους του δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο απόγονος του υδραίου ναυάρχου θα τα καταφέρει περίφημα και θα συνεχίσει να βάζει φωτιές στο μαγικό τσίρκο της Φόρμουλα 1.