[Πρόσωπα] Οι Λίβυοι ψήφισαν μετριοπάθεια

Η Δύση καλωσόρισε τη νίκη της Συμμαχίας Εθνικών Δυνάμεων, του μετριοπαθούς συνασπισμού του Μαχμούντ Τζιμπρίλ, επί των Αδελφών Μουσουλμάνων στις πρώτες μετά τον Καντάφι εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Ιουλίου στη Λιβύη. Ηταν άλλωστε οι πρώτες εκλογές που «έσπασαν» τις διαδοχικές επιτυχίες των ισλαμιστικών κομμάτων στις χώρες της Αραβικής Ανοιξης. Ο σχηματισμός του Τζιμπρίλ κέρδισε 39 από τις 80 έδρες που ήταν διαθέσιμες για τα κόμματα, ενώ το κόμμα των Αδελφών Μουσουλμάνων μόνο 17. Η επιτυχία της Συμμαχίας Εθνικών Δυνάμεων δεν μεταφράζεται πάντως σε πλειοψηφία, καθώς άλλες 120 έδρες μοιράζονται ανεξάρτητοι υποψήφιοι, που δεν είναι καθόλου σίγουρο ποιον θα υποστηρίξουν.

Ο σχηματισμός του Τζιμπρίλ βρίσκεται στο πιο προοδευτικό άκρο του λιβυκού πολιτικού φάσματος. Εχει επικεφαλής τεχνοκράτες που έζησαν στο εξωτερικό και υποστηρίζει το μετριοπαθές Ισλάμ, τον οικονομικό φιλελευθερισμό και το άνοιγμα προς τη Δύση. Οταν ο Τζιμπρίλ είχε ανακοινώσει τον σχηματισμό του πέρυσι τον Φεβρουάριο, μόνος κι έρημος πίσω από ένα τραπέζι σε αίθουσα ξενοδοχείου της Τρίπολης, ουδείς περίμενε την επιτυχία αυτή.

Ο Μαχμούντ Τζιμπρίλ δεν είναι χαρισματικός ηγέτης ούτε από τους λαϊκιστές που αρέσουν ενστικτωδώς στα πλήθη. Ωστόσο ο 60χρονος αυτός πατέρας τεσσάρων παιδιών είναι ιδιαίτερα ευφυής και μορφωμένος. Σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και συνέχισε κάνοντας διδακτορικό στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, όπου δίδαξε στη δεκαετία του 1980. Στη λιβυκή επανάσταση ήταν το αντίθετο του άλλου αρχηγού της, του προέδρου του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου Μουσταφά Αμπντελτζαλίλ. Ο τελευταίος μιλούσε ακατάπαυστα, και συνήθως χωρίς αποτέλεσμα, με τους διάφορους αρχηγούς φυλών που αποτέλεσαν το «κοινοβούλιο» της επανάστασης. Πιο μεθοδικός και από τη θέση του πρωθυπουργού, ο Τζιμπρίλ ταξίδευε ανάμεσα σε δυτικές και αραβικές πρωτεύουσες, διαπραγματευόμενος τη διεθνή υποστήριξη στην επανάσταση.

Οι Δυτικοί βασίζονταν σε αυτόν κι εκείνος, ξέροντας να προσαρμόζει τον λόγο του ανάλογα με τον συνομιλητή του, καταλάβαινε και την αραβική άποψη και καλόπιανε το πλούσιο Κατάρ, το οποίο προωθούσε τους ισλαμιστές στη Λιβύη. Κατάφερνε έτσι να ισορροπεί υπογραμμίζοντας επανειλημμένα ότι δεν αποσκοπεί σε κανένα αξίωμα και θα αποσυρθεί από κάθε πολιτική δραστηριότητα την επομένη της νίκης. Οταν δεν το έκανε, άρχισαν οι κατηγορίες εναντίον του. Είπαν ότι είχε καλλιεργήσει σχέσεις με το καθεστώς του Καντάφι για να έχει οικονομικές απολαβές, οι ισλαμιστές τον χαρακτήρισαν «λαϊκό», που είναι γι’ αυτούς η μεγαλύτερη βρισιά. Πράγματι, επωφελούμενος από το «άνοιγμα» που είχε ξεκινήσει ο Σάιφ αλ Ισλάμ Καντάφι, ο Τζιμπρίλ είχε διατελέσει από το 2007 έως τα τέλη του 2010 επικεφαλής του Γραφείου Εθνικής Οικονομικής Ανάπτυξης της Λιβύης – προτού παραιτηθεί για να επιστρέψει στην αρχή της επανάστασης. Στην κατηγορία των ισλαμιστών απάντησε πως «οι γείτονές μου μπορούν να διαβεβαιώσουν ότι κάθε Παρασκευή πηγαίνω να προσευχηθώ στο τζαμί». Και στις 7 Ιουλίου μίλησαν οι κάλπες.